Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 czerwca 2005 r., I OSK 86/05

wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 czerwca 2005 r., I OSK 86/05

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Jana D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 17 listopada 2004 r., sygn. akt III SA/Gd 541/04 o odrzuceniu skargi na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. z dnia 24 sierpnia 2004 r., (...) w przedmiocie równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego postanawia: 1) uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku.

Uzasadnienie

2 I OSK 86/05

UZASADNIENIE

3 Zaskarżonym postanowieniem z dnia z dnia 17 listopada 2004 r., III SA/Gd 541/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę Jana D. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. z dnia 24 sierpnia 2004 r., (...) w przedmiocie równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że skarżący mimo stosownego wezwania nie uzupełnił braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jej odpisu, stąd też działając na podstawie art. 58 par. 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, Sąd I instancji postanowił o odrzuceniu skargi.

4 Na powyższe postanowienie WSA w Gdańsku złożył skargę kasacyjną Jan D., zaskarżając je w całości i zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 58 par. 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 49 par. 1 i 47 par. 1 tej ustawy, poprzez skierowanie do skarżącego nieuzasadnionego wezwania do usunięcia braków formalnych skargi, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego jej odrzucenia. Mając powyższe na uwadze wniósł o uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez WSA w Gdańsku, a także o zasądzenie kosztów procesu z uwzględnieniem kosztów zastępstwa adwokackiego w postępowaniu kasacyjnym.

5 W uzasadnieniu skarżący wyjaśnił, że wezwanie go do nadesłania skargi celem doręczenia organowi było nieuzasadnione, skoro w istocie organ administracji otrzymał skargę wraz z jej odpisem. W tej sytuacji nienadesłanie odpisu skargi w wyznaczonym przez sąd terminie nie może być traktowane jako brak formalny w rozumieniu art. 58 par. 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

6 Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

7 Skarga kasacyjna jest uzasadniona. Zgodnie z art. 58 par. 1 pkt 3 p.p.s.a., skarga podlega odrzuceniu, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Jak wynika z akt Sądu I instancji w dniu 20 października 2004 r. Sąd otrzymał odpowiedź na skargę Jana D., złożoną przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. W tej sytuacji wzywanie skarżącego do nadesłania odpisu wniesionej przez niego skargi było nieuzasadnione, albowiem z faktu nadesłania odpowiedzi na skargę oraz z zawartej w niej informacji, że została wniesiona z załącznikiem dał się wyprowadzić wniosek, że odpis tej skargi organ administracji sam sobie pobrał.

8 Gdyby nawet uznać, że były jednak przesłanki do przeciwnego wniosku, to nie było podstaw do przyjęcia, że nieusunięcie tego braku stanowi wymienioną w art. 58 par. 1 pkt 3 p.p.s.a. podstawę do odrzucenia skargi. Niedopuszczalność z powodu nieuzupełnienia braków formalnych skargi ma miejsce jedynie wówczas, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie, mimo prawidłowego wezwania w tym względzie istotnych braków formalnych skargi, tzn. takich, których nieusunięcie uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. W sytuacji, gdy organ administracji nadesłał odpowiedź na skargę, braku tej skargi polegającego na nienadesłaniu jej odpisu, nie można uznać za brak, którego nieuzupełnienie w terminie wyznaczonym przez sąd, stanowi wskazaną w art. 58 par. 1 pkt 3 p.p.s.a. podstawę odrzucenia skargi.

9 Z powyższych względów, działając na podstawie art. 185 par. 1 oraz art. 203 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.