Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2006 r., I OSK 709/05

wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2006 r., I OSK 709/05

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Wiśniewska, Sędziowie NSA Zdzisław Kostka, Małgorzata Stahl (spr.), Protokolant Justyna Nawrocka, po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2006 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lutego 2005 r. sygn. akt I SA/Wa 2037/04 w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy nadania licencji zawodowej w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami oddala skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 18 lutego 2005 r. (sygn. I SA/Wa 2037/04)oddali skargę J. S. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy nadania licencji zawodowej w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami.

3 W uzasadnieniu Sąd wyjaśnił, że zaskarżoną decyzją Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast, po rozpoznaniu wniosku J. S. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy swoją decyzją o odmowie nadania licencji zawodowej w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami. W uzasadnieniu tej decyzji wskazano, że J. S. wystąpił o nadanie licencji w trybie art. 232 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U.z 2000 r., Nr 46, poz.543 ze zm.), który przewiduje możliwość zwolnienia wnioskodawcy z obowiązku ukończenia kursu kwalifikacyjnego, odbycia praktyki zawodowej oraz złożenia egzaminu. W dniu 14 listopada 2001 r. Państwowa Komisja Kwalifikacyjna do spraw uprawnień i licencji zawodowych, uprawniona do dokonywania zwolnień o jakich mowa w powołanym przepisie, w oparciu o złożone dokumenty, przeprowadziła postępowanie kwalifikacyjne, które zakończyło się wynikiem negatywnym. Na podstawie tej decyzji Prezes Urzędu decyzją z dnia [...] orzekł o odmowie nadania licencji zawodowej. W ponownym postępowaniu Państwowa Komisja Kwalifikacyjna, na podstawie całej dostarczonej do tego dnia dokumentacji, ustaliła że wnioskodawca nie nadesłał mimo wezwania nowych dokumentów, dotyczących jego działalności przed datą 1 stycznia 1998 r., w tym dowodów o bezpośrednim faktycznym wykonywaniu pośrednictwa w postaci umów o pośrednictwo, rachunków z tytułu prowizji za wykonane usługi oraz ogłoszeń lub rachunków za nie. Mimo zdefiniowania pojęcia pośrednictwa w obrocie nieruchomościami dopiero przez przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. wprowadzenia przepisami tej ustawy obowiązku uzyskiwania uprawnień zawodowych przez osoby, chcące uprawiać ten zawód, uzyskanie tych uprawnień obliguje do wykonywania działalności, odpowiadającej zdefiniowanemu w ustawie pojęciu pośrednictwa. Dotychczasowa działalność osób ubiegających się o nadanie licencji w trybie art.232 ust.1 pow. ustawy musi odpowiadać ustawowemu pojęciu pośrednictwa bo nie może być różnicy między statusem osoby wykonującej działalność w zakresie pośrednictwa przed dniem 1 stycznia 1998 r. i po tej dacie. Nie ma zatem racji J. S. twierdząc, że jako dowód należy dopuścić wszystko co jest zgodne z prawem i błędne jest przekonanie, że czynności jakie wykonywał podczas zatrudnienia, najpierw na stanowisku dyrektora Zakładów M. jak i syndyka masy upadłościowej, zmierzające do zawarcia umów sprzedaży, najmu lub dzierżawy nieruchomości miały charakter pośrednictwa w obrocie nieruchomościami, tylko dlatego że były wykonywane zawodowo i odpłatnie. Zdaniem organu, niezbędnym wymogiem jest to, by pośrednik swoje usługi wykonywał na podstawie umowy o pośrednictwo.

4 W skardze na tę decyzję J. S. kwestionował stanowisko zajęte w decyzji, podnosząc że jego zdaniem syndyka można uznać za pośrednika obrotu nieruchomościami. Stroną zawierającą umowy jest masa upadłości, którą syndyk reprezentuje. Działa on wyłącznie w imieniu i na rachunek m asy upadłości, sam nie będąc stroną zawieranych umów. Syndyk wykonuje zatem czynności w sposób zdefiniowany w art. 180 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalając skargę podzielił stanowisko Prezesa Urzędu, że tylko działalność pośrednictwa w obrocie nieruchomościami odpowiadająca ustawowym kryteriom prowadzona przed dniem wejścia w życie ustawy może być uznana za pośrednictwo w obrocie nieruchomościami. W związku z negatywnym wynikiem, prawidłowo przeprowadzonego przez Państwową Komisję Kwalifikacyjną postępowania, Prezes Urzędu Mieszkalnictwa nie naruszył prawa odmawiając nadania licencji zawodowej w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami. Prawidłowo uznano że wykonywane przez skarżącego, w oparciu o umowę o pracę na stanowisku dyrektora Zakładu M., czynności nie są czynnościami o jakich mowa w art. 180 ust.1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Również prawidłowo oceniono funkcje syndyka masy upadłości jako nie będące czynnościami z zakresu pośrednictwa w obrocie nieruchomościami o jakich stanowi powołany wyżej przepis.

6 Wprawdzie organ błędnie stwierdził, że syndyk jest strona zawieranych umów, ale to uchybienie nie mogło mieć wpływu na merytoryczną treść zaskarżonego orzeczenia.

7 Pełnomocnik J. S. zaskarżył powyższy wyrok, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia i zarzucając naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie przepisów art. 180 oraz 232 ust.1 pkt 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, polegające na przyjęciu, że działalność w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami była prowadzona przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami tylko wówczas gdy odpowiadała wszystkim warunkom szczegółowym przewidzianym w tej ustawie, podczas gdy przepisy obowiązujące wcześniej nie przewidywały takich warunków dla prowadzenia tego rodzaju działalności. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej ponowiono twierdzenia, iż czynności syndyka masy upadłości wypełniają znamiona pośrednictwa w obrocie nieruchomościami.

8 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

9 Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw i tym samym nie mogła zostać uwzględniona. Zarzut skargi kasacyjnej dotyczący naruszenia przepisu art. 180 oraz art.232 ust.1 pkt 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2004 r., Nr 261, poz.2603 ze zm.) poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że działalność w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami była prowadzona przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. tylko wówczas gdy odpowiadała pojęciu określonemu w art. 180 ust.1 pow. ustawy nie może być uznany za zasadny. Uproszczony sposób nabycia licencji w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami dotyczy trybu uzyskiwania licencji i nie może być traktowany jako sposób na obejście wymogów określonych w art. 180 ust.1 pow. ustawy. Tym samym stanowisko zajęte przez Sąd w kwestii konieczności uprzedniego, przed wejściem w życie ustawy o gospodarce nieruchomości, wykonywania czynności odpowiadającym ustawowemu zakresowi pojęcia pośrednictwa w obrocie nieruchomościami jest zasadne. Także rozumowaniu Sądu oceniającemu czynności wykonywane przez syndyka masy upadłości jako nieodpowiadające funkcji pośrednictwa w obrocie nieruchomościami nie można odmówić racji w świetle charakteru i zakresu czynności syndyka masy upadłości, określonym w przepisach ustawy z dnia 24 października 1934 r. Prawo upadłościowe(Dz.U. z 1991 r., Nr 118,poz.512 ze zm.).Funkcji pośrednictwa nie odpowiadają, w sposób oczywisty, także funkcje dyrektora Zakładów M, nie prowadzących działalności w zakresie pośrednictwa.

10 Z uwagi na powyższe, na podstawie art.184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153,poz.1270 ze zm.)skargę kasacyjna należało oddalić.