Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 czerwca 2008 r., I OSK 691/08

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sygnatura
I OSK 691/08
Data
Forma
Postanowienie
Hasła
Odrzucenie skargi
Źródło
JuDDGES/pl-nsa (orzeczenia NSA i WSA z CBOSA), dokument u źródła
Otwórz w aplikacji

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej K. Ś. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 14 stycznia 2008 r. sygn. akt II SA/Rz 817/07 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi K. Ś. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości i ustalenia odszkodowania postanawia: oddalić skargę kasacyjną

Uzasadnienie

2 Zaskarżonym postanowieniem, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę K. Ś., działającej przez adwokata, na decyzję Wojewody P. w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości i ustalenia odszkodowania. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż z uwagi na wątpliwości co do tego, czy skargą zakwestionowana została sama decyzja o wywłaszczeniu, czy też jej przedmiotem była wysokość odszkodowania, ustalonego na kwotę 69 803 zł, pełnomocnik skarżącej wezwany został do sprecyzowania przedmiotu skargi. W odpowiedzi na pismo Sądu, pełnomocnik strony oświadczył, iż skarżąca podnosi zarzut niedopuszczalności wydania decyzji o wywłaszczeniu. Sąd przyjął więc, iż skarga podlega opłacie stałej w wysokości 200 zł, do uiszczenia której wezwano, zarządzeniem z dnia 1.12.2007 r., działającego w sprawie adwokata, którego zobowiązano jednocześnie do przedłożenia dodatkowego odpisu skargi, który nie został do niej załączony (zarządzenie z dnia 23.10.2007 r.). Wezwania do uiszczenia wpisu i uzupełnienia braków formalnych, wraz z pouczeniem o siedmiodniowym terminie i rygorze jego niedotrzymania, doręczone zostały pełnomocnikowi strony w dniu 10.12.2007 r. W zakreślonym terminie nadesłany został jedynie dodatkowy odpis skargi, natomiast nie uiszczono żądanego wpisu sądowego. W zaistniałej sytuacji, Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił o odrzuceniu skargi, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a."

3 Skargę kasacyjną na powyższe postanowienie wniosła K. Ś., reprezentowana przez tego samego adwokata, domagając się uchylenia zaskarżonego orzeczenia i zarzucając mu naruszenie art. 220 § 3 P.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi w sytuacji, gdy wpis został niezwłocznie uzupełniony osobiście przez stronę oraz w sytuacji, gdy wbrew zarządzeniu Sądu nie powiadomiono wszystkich uczestników postępowania o treści zarządzenia i nie doręczono odpisu skargi J. Ś. W uzasadnieniu pełnomocnik strony podkreślił, iż z treści zarządzenia z dnia 23.10.2007 r. o uzupełnieniu braków formalnych skargi, wynikało, iż zarządzenie wzywające skarżącą do uiszczenia wpisu winno być doręczone wszystkim uczestnikom postępowania, tymczasem J. Ś. – mąż skarżącej i uczestnik postępowania – nie otrzymał ani tego zarządzenia ani odpisu skargi, wniesionej do sądu. Okoliczności te, zdaniem pełnomocnika, uniemożliwiały skuteczne dokonanie czynności procesowej, jaką było uiszczenie wpisu sądowego.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga kasacyjna nie posiada usprawiedliwionych podstaw.

5 Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa stronę do uzupełnienia braków pisma w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania, bądź też odrzucenia, jeśli przepisy powołanej ustawy tak stanowią.

6 W przedmiotowej sprawie pełnomocnik K. Ś., po ustaleniu dokładnego zakresu zaskarżenia, wezwany został do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu stałego od tego środka w kwocie 200 zł. Jednocześnie Sąd wezwał adwokata, działającego w imieniu strony, do przedłożenia dodatkowego odpisu skargi, który nie został do niej załączony wbrew wymogowi z art. 47 § 1 P.p.s.a. Wezwania te zostały doręczone pełnomocnikowi w dniu 10.12.2007 r. wraz z pouczeniem o siedmiodniowym terminie na ich wykonanie i rygorze niedotrzymania tego terminu. W zakreślonym terminie pełnomocnik przedłożył jedynie żądany odpis skargi, nie uzupełnił natomiast braku formalnego w zakresie uiszczenia należnego wpisu. Stwierdzić zatem należy, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zasadnie postanowił o odrzuceniu środka prawnego, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., a wydane w tym przedmiocie postanowienie odpowiada prawu.

7 Wbrew twierdzeniom zawartym w skardze kasacyjnej okoliczność, iż uczestnik postępowania J. Ś. nie otrzymał odpisu skargi nie mogła stanowić przeszkody dla uzupełnienia braku fiskalnego skargi, bowiem niemożność doręczenia mu takiego odpisu wynikała z zaniedbania strony, która nie załączyła właściwej ilości odpisów wnoszonej skargi. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych, doręczone pełnomocnikowi skarżącej, dotyczyło także tego uchybienia.

8 Również nieuzasadnionym jest twierdzenie, że wszyscy uczestnicy postępowania winni być powiadomieni o treści zarządzenia o wezwaniu skarżącej do uiszczenia wpisu. Z zarządzenia z dnia 23.10.2007 r. wynika bowiem jedynie, iż uczestnikom postępowania winien być doręczony odpis skargi oraz odpowiedzi na tę skargę, udzielonej przez organ administracji, co zostało zakreślone w pkt V i VI zarządzenia załączonego do akt sprawy. Jednocześnie ponownie podkreślić trzeba, iż niedoręczenie odpisu skargi pozostałym uczestnikom – niezawinione przez Sąd – nie stanowiło przeszkody dla uzupełnienia braku skargi w zakresie wpisu sądowego.

9 Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Powołane przepisy

Cytowane w

Cytowane w 3 orzeczeniach.

  1. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 18 maja 2011 r., II SA/Rz 305/11
  2. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 marca 2011 r., I OSK 621/10
  3. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 25 listopada 2009 r., II SA/Rz 671/09