Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 maja 2009 r., I OSK 580/09

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 maja 2009 r., I OSK 580/09

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Janina Antosiewicz po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 20 lutego 2009 r. sygn. akt II SA/Łd 40/09 o odrzuceniu skargi J. W. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia odszkodowania z tytułu wywłaszczenia nieruchomości postanawia: oddalić skargę kasacyjną

Uzasadnienie

2 Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę J. W., reprezentowanej przez adwokata P. N., na decyzję Wojewody Łódzkiego. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż pełnomocnik strony, dokonując wpłaty na rzecz Urzędu Miasta Łodzi, w istocie nie uiścił stałego wpisu sądowego wraz z wniesieniem skargi, czym naruszył obowiązek wynikający z art. 219 § 1 i art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a. Spowodowało to konieczność odrzucenia skargi na podstawie art. 221 i art. 58 § 3 P.p.s.a.

3 Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła J. W., reprezentowana przez tego samego adwokata, domagając się uchylenia zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, zarzucając postanowieniu naruszenie art. 221 w zw. z 219 § 1 P.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi bez wcześniejszego wezwania strony do uiszczenia opłaty stałej. W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącej, powołując się na postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 2005 r., sygn. akt OSK 1289/04 oraz z dnia 2 lutego 2006 r., sygn. akt I OSK 13/06, stwierdził, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny winien był wezwać stronę do uiszczenia należnego wpisu sądowego, bowiem skarga nie jest pismem wnoszonym bezpośrednio do Sądu, lecz za pośrednictwem organu administracji.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga kasacyjna wniesiona w przedmiotowej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie.

5 Art. 221 P.p.s.a. stanowi w sposób nie budzący wątpliwości, iż pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Niezasadne jest zatem stanowisko wyrażone przez pełnomocnika J. W., iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi winien był wezwać stronę do uiszczenia wpisu w przedmiotowej sprawie, mimo, że skarga sporządzona i wniesiona została przez adwokata.

6 Orzeczenia, na które powołał się pełnomocnik skarżącej wydane zostały jeszcze przed zapadnięciem wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r., sygn. akt SK 11/05, którym stwierdzono niezgodność § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) z art. 221 P.p.s.a. oraz art. 2 Konstytucji RP. Przepis ten w istocie przewidywał konieczność wezwania adwokata lub radcy prawnego do uiszczenia wpisu od skargi wnoszonej za pośrednictwem organu z chwilą przekazania tej skargi sądowi. Jednakże w obecnym stanie prawnym przepis ten utracił swą moc i obowiązuje jedynie zasada zawarta w powołanym wyżej art. 221 P.p.s.a., który wprost nakazuje odrzucenie niewłaściwie opłaconego pisma procesowego wnoszonego przez profesjonalnego pełnomocnika w przypadku, gdy pismo to podlegało opłacie stałej, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie.

7 Zasadnie Sąd I instancji powołał się na przepis art. 219 § 1 P.p.s.a., w myśl którego opłat sądowych dokonuje się gotówką w kasie właściwego sądu, lub też na rachunek bankowy sądu, do którego wnosi się pismo podlegające opłacie, Dokonanie zatem takiej opłaty w jakikolwiek inny sposób – jak w tej sprawie na rachunek bankowy organu – także oznacza niewłaściwe opłacenie skargi.

8 Nie można więc zgodzić się z zarzutem naruszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi przepisów art. 221 czy art. 219 § 1 P.p.s.a. co oznacza, iż zaskarżone postanowienie w pełni odpowiada prawu.

9 Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.