Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2006 r., I OSK 450/06

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2006 r., I OSK 450/06

Sentencja

1 I OSK 450/06 POSTANOWIENIE Dnia 25 kwietnia 2006 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno (spr.) po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej E. S.A. Oddział w [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 19 grudnia 2005 r., sygn. akt IV SA/Gl 817/05 o odrzuceniu skargi E. S.A. Oddział w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zajęcia pasa drogowego postanawia 1) uchylić zaskarżone postanowienie 2) oddalić wniosek o zasądzenie kosztów postępowania sądowego

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 19 grudnia 2005 r., sygn. akt IV SA/Gl 817/05 odrzucił skargę E. S.A. Oddział w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zajęcia pasa drogowego.

3 W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że do skargi nie dołączono pełnomocnictwa, mimo istnienia takiego obowiązku – art. 46 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Za wymagany przepisem dokument nie uznano dwóch kserokopii pełnomocnictwa znajdujących się w aktach administracyjnych sprawy, (w tym jednej poświadczonej za zgodność z oryginałem przez pracownika Powiatowego Zarządu Dróg) udzielonego radcy prawnemu Z. C. do działania w imieniu skarżącego, również w postępowaniach sądowych. Strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi, poprzez złożenie pełnomocnictwa mimo stosownego wezwania Sądu. Stąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. przedmiotowa skarga została odrzucona.

4 Powyższe postanowienie E. S.A. Oddział w [...] zaskarżył w całości poprzez wniesienie skargi kasacyjnej, zarzucając Sądowi naruszenie art. 46 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na nieuwzględnieniu złożonego wcześniej pełnomocnictwa. Wskazują na powyższe wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu strona podniosła, że wniesiona przez nią skarga nie miała zarzucanych jej braków. Skoro jedna z kserokopii pełnomocnictwa została potwierdzona przez pracownika Powiatowego Zarządu Dróg za zgodność z oryginałem, to oznacza, że musiał on widzieć uwierzytelnione pełnomocnictwo.

5 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Skarga kasacyjna jest uzasadniona. Z treści art. 49 § 1 p.p.s.a. ("Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej") wynika jednoznacznie, że sąd może wezwać skarżącego do usunięcia braku skargi tylko w przypadku braku istotnego, tzn. takiego, którego nieusunięcie uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. W sytuacji, kiedy Sąd I instancji nie wyjaśnił istniejących w sprawie wątpliwości, czy wniesiona skarga miała w ogóle jakieś braki, wzywanie do ich usunięcia, a następnie odrzucenie skargi należy uznać co najmniej za przedwczesne.

7 Przepis art. 46 § 3 p.p.s.a. stanowi, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Zatem ustanowiony tym przepisem obowiązek nie powstaje, jeżeli pełnomocnictwo znajduje się już w aktach sprawy, a więc także wówczas, gdy zostało złożone w odrębnym od sądowego, postępowaniu administracyjnym, pod warunkiem wszakże, że obejmuje umocowanie do działania w imieniu strony także przed sądem administracyjnym. Wniosek taki znajduje potwierdzenie w treści art. 133 § 1 w zw. z art. 166 p.p.s.a., które nakazują sądowi wydanie orzeczenia na podstawie akt sprawy, pod którym to pojęciem należy rozumieć zarówno akta sądowe, jak i akta z postępowania administracyjnego.

8 Pełnomocnik wnoszący skargę w imieniu skarżącej Spółki zaznaczył, że pełnomocnictwo znajduje się w aktach sprawy. Akta administracyjne sprawy zostały Sądowi przekazane w znacznej części, w tym całe akta organu I instancji, w formie kserokopii, tylko częściowo potwierdzonych za zgodność z oryginałem. Jeżeli Sąd miał wątpliwości, czy znajduje się w nich oryginał pełnomocnictwa, to powinien zażądać jego przysłania od organu administracji. Nie powinien natomiast wzywać skarżącego do uzupełnienia braku skargi, bo zaistniałej sytuacji nie było wiadome, czy brak w postaci niezłożenia pełnomocnictwa w ogóle wystąpił. Tym samym należało uznać, że wezwanie do nadesłania pełnomocnictwa nastąpiło z naruszeniem art. 46 § 3 p.p.s.a., które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ doprowadziło do bezzasadnego odrzucenia skargi.

9 Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny uznał zażalenie za zasadne i na podstawie art. 185 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.

10 Natomiast wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania należało uznać za bezzasadny wobec jednoznacznego brzmienia art. 203 pkt 1 p.p.s.a. Na jego podstawie nie można bowiem przyjąć, że stronie, która wniosła skargę kasacyjną, należy się od organu zwrot poniesionych przez nią niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego, również w przypadku, gdy w wyniku uwzględnienia skargi kasacyjnej zostało uchylone postanowienie sądu pierwszej instancji o odrzuceniu skargi. Pogląd ten znalazł potwierdzenie w orzecznictwie NSA, gdzie wyraźnie podkreślono, że przepisy art. 203 i 204 wiążą zwrot kosztów postępowania kasacyjnego z wyrokiem sądu pierwszej instancji uwzględniającym lub oddalającym skargę, co nie ma miejsca w przypadku rozpoznawania skargi kasacyjnej od postanowienia odrzucającego skargę – por. wyrok NSA z 25 lipca 2005 r., II OSK 552/05, niepubl.