Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 grudnia 2019 r., I OSK 3457/18

wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 grudnia 2019 r., I OSK 3457/18

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Kremer Sędziowie: Sędzia NSA Jolanta Rudnicka Sędzia del. WSA Anna Wesołowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej [...] w [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 maja 2018r., sygn. akt III SA/Łd 304/18 w sprawie ze skargi H. L. na decyzję [...] w [...] z dnia [...] lutego 2018r. nr [...] w przedmiocie przyznania dodatku mieszkaniowego oddala skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

2 Wyrokiem z 25 maja 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, po rozpoznaniu skargi H. L. na decyzję [...] w [...] w przedmiocie przyznania dodatku mieszkaniowego uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję [...] z [...] stycznia 2018 roku.

3 Wyrok ten wydany został w następującym stanie faktycznym i prawnym :

4 Wnioskiem z [...] stycznia 2018 roku H. L. wystąpiła o przyznanie dodatku mieszkaniowego.

5 [...] decyzją z [...] stycznia 2018 roku orzekł o przyznaniu skarżącej dodatku mieszkaniowego w kwocie [...] zł miesięcznie, na okres od [...] lutego 2018 roku do [...] lipca 2018 roku.

6 Skarżąca wniosła od tej decyzji odwołanie, w którym zarzuciła nieuwzględnienie faktu, że zajmowany przez nią lokal nie jest wyposażony w instalację doprowadzająca gaz przewodowy. W ocenie skarżącej oznacza to, że powinien jej zostać przyznany ryczałt na zakup opału.

7 Decyzją z [...] lutego 2018 roku [...] w [...] utrzymało w mocy decyzję [...]. Organ odwoławczy wyjaśnił, że budynek, w którym skarżąca zamieszkuje jest wyposażony w instalację doprowadzającą gaz przewodowy, a jej lokal może być do niej podłączony. Fakt, że skarżąca z własnej woli nie jest podłączona do tej instalacji i z niej nie korzysta, nie może skutkować przyznaniem jej ryczałtu na zakup opału.

8 Skarżąca wniosła skargę na powyższą decyzję wyjaśniając, że zgodnie z art. 6 ust. 7 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o dodatkach mieszkaniowych (tekst jedn.: Dz.U. z 2017 r. poz. 180, dalej "ustawa z 21 czerwca 2001 roku") ryczałt na zakup opału przysługuje stronie uprawnionej do dodatku mieszkaniowego, jeżeli zajmowany przez nią lokal nie jest wyposażony w instalację doprowadzającą energię cieplną do celów ogrzewania, w instalację ciepłej wody lub gazu przewodowego z zewnętrznego źródła znajdującego się poza lokalem. Tym samym użyty w powołanym przepisie spójnik "lub" oznacza, iż jeżeli lokal wnioskodawcy nie jest wyposażony w choć jedną z wymienionych w nim instalacji, ustalając wysokość należnego dodatku mieszkaniowego organ jest zobowiązany uwzględnić ryczałt na zakup opału. Wskazała także, że właścicielem przedmiotowego lokalu jest od [...] kwietnia 2017 roku i objęła w posiadanie lokal już po fakcie odłączenia instalacji gazowej, co miało miejsce w 2003 roku. Wskazała nadto na wydany w jej sprawie, w analogicznym stanie faktycznym wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 15 listopada 2017 r., III SA/Łd 912/17.

9 Opisanym na wstępie wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił decyzje organów obu instancji. Wyjaśnił, że art. 6 ust. 7 ustawy z 21 czerwca 2001 roku wiąże przyznanie ryczałtu na zakup opału z brakiem wyposażenia lokalu mieszkalnego w instalację gazu przewodowego z zewnętrznego źródła znajdującego się poza lokalem. Taka sytuacja występuje w przypadku skarżącej. Jej lokal mieszkalny nie jest wyposażony w instalację gazu przewodowego z zewnętrznego źródła znajdującego się poza lokalem. Tylko budynek mieszkalny w którym znajduje się lokal skarżącej jest wyposażony w taką instalację. Skoro jednak z przepisu wprost wynika że chodzi w tym przypadku o lokal mieszkalny, a nie o budynek mieszkalny, to nie mają racji organy obu instancji odmawiając skarżącej przyznania ryczałtu na zakup opału, zwłaszcza, że jak podnosi skarżąca taki ryczałt był jej dotychczas przyznawany.

10 Nie zgadzając się z powyższym wyrokiem [...] wniosło skargę kasacyjną zarzucając sądowi pierwszej instancji :

11 1. naruszenie prawa materialnego to jest :

12 a. art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych poprzez niewłaściwe zastosowanie, gdyż dokonano oceny dowolnej, która nie przystaje do stanu faktycznego i prawnego, nadto dokonano wykładni normy prawa contra legem przy zastosowaniu kryterium słuszności,

13 b. art. 6 ust. 7 ustawy z 21 czerwca 2001 roku przez błędną wykładnię, bowiem rezygnacja z odbioru gazu ziemnego czy też brak urządzeń do odbioru gazu ziemnego bądź zasklepienie instalacji gazowej albo odcięcie od instalacji gazowej danego lokalu mieszkalnego nie oznacza braku wyposażenia lokalu mieszkalnego w instalację doprowadzającą gaz przewodowy z zewnętrznego źródła znajdującego się poza lokalem mieszkalnym, bowiem stanowi właśnie wyposażenie lokali mieszkalnego w instalację, co wyklucza możliwość przyznania ryczałtu na zakup opału stanowiącego część dodatku mieszkaniowego.

14 2. naruszenie przepisów postępowania to jest

15 a. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie bowiem nie miało miejsce naruszenie prawa materialnego i nie było podstaw do uchylenia decyzji ostatecznej i decyzji ją poprzedzającej,

16 b. art.- 141 § 4 p.p.s.a. w związku z art. 153 p.p.s.a. przez przedstawienie oceny prawnej niespójnej w zakresie własnych rozważań, schematyzm uzasadnienia brak odniesienia się do orzecznictwa sądów administracyjnych, brak wskazań, co do dalszego postępowania.

17 [...] wniosło o uchylenie zaskarżonego wyroku i oddalenie skargi ewentualnie o uchyleniu zaskarżonego wyroku w całości przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi do ponownego rozpoznania, oraz orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego.

18 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

19 Skarga kasacyjna jest niezasadna.

20 Stosownie do art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie stwierdzono żadnej z przesłanek nieważności wymienionych w art. 183 § 2 p.p.s.a., wobec czego rozpoznanie sprawy nastąpiło w granicach zgłoszonych podstaw i zarzutów skargi kasacyjnej.

21 Skoro w niniejszej sprawie pełnomocnik – na podstawie art. 176 § 2 p.p.s.a. – zrzekł się rozprawy, a strona przeciwna w ustawowym terminie nie zawnioskowała o przeprowadzenie rozprawy, to rozpoznanie skargi kasacyjnej nastąpiło na posiedzeniu niejawnym, zgodnie z art. 182 § 2 i 3 p.p.s.a.

22 Stan faktyczny przyjęty za podstawę orzekania przez organy i przez sąd pierwszej instancji nie był sporny. Z niekwestionowanych przez organ twierdzeń Skarżącej wynika, że jej lokal nie jest wyposażony w instalację gazową. Okoliczność ta wynika również ze złożonego przez skarżącą wniosku o dodatek mieszkaniowym w którym wskazane zostało, że w lokalu nie ma instalacji gazowej. Z akt administracyjnych wynika również, że na wysokość opłat za mieszkanie skarżącej składa się m.in. opłata za ciepłą wodę i centralne ogrzewanie. Skarżąca opłaca również rachunki za prąd. Nie wynika jednak z akt administracyjnych by skarżąca ponosiła jakiekolwiek opłaty w związku z dostawą do jej mieszkania gazu.

23 Z ustalonego w sprawie stanu faktycznego, który nie był kwestionowany przez skarżące kasacyjnie [...] nie wynika również, by skarżąca zrezygnowała z odbioru gazu ziemnego bądź też by doprowadziła do zasklepienia instalacji gazowej albo jej odcięcia.

24 Podsumowując, z niekwestionowanego przez organy [...] stanu faktycznego sprawy wynika, że lokal mieszkalny skarżącej nie jest wyposażony w instalację doprowadzającą gaz przewodowy z zewnętrznego źródła.

25 Istotę sporu w niniejszej sprawie stanowiła wykładnia art. 6 ust. 7 ustawy z 21 czerwca 2001 roku. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli lokal mieszkalny nie jest wyposażony w instalację doprowadzającą energię cieplną do celów ogrzewania, w instalację ciepłej wody lub gazu przewodowego z zewnętrznego źródła znajdującego się poza lokalem mieszkalnym, osobie uprawnionej do dodatku mieszkaniowego przyznaje się ryczałt na zakup opału stanowiący część dodatku mieszkaniowego.

26 Z brzmienia powyższego przepisu wynika, że dla przyznania ryczałtu na zakup opału wystarczające jest, by lokal mieszkalny nie był wyposażony w jedną z wymienionych w nim instalacji : instalację doprowadzającą energię cieplną do celów ogrzewania, instalację ciepłej wody, lub instalację gazu przewodowego z zewnętrznego źródła znajdującego się poza lokalem mieszkalnym.

27 Sąd pierwszej instancji prawidłowo zatem uznał, że skoro lokal mieszkalny Skarżącej nie jest wyposażony w instalację gazu przewodowego z zewnętrznego źródła znajdującego się poza tymże lokalem, a skarżąca jest uprawniona do dodatku mieszkaniowego, to w świetle art. 6 ust. 7 ustawy z 21 czerwca 2001 roku przysługuje jej prawo do ryczałtu na zakup opału.

28 Podniesione zatem w skardze kasacyjnej zarzuty naruszenia prawa materialnego, to jest art. 6 ust. 7 ustawy z 21 czerwca 2001 roku uznać należało za niezasadne. Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnia w tym miejscu, że znane mu są poglądy wyrażone w przywołanym przez [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 25 września 2008 roku III SA/Łd 09/08 i oddalającym wniesioną w stosunku do tego wyroku skargę kasacyjną wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 listopada 2009 roku, I OSK 16/09. Spór w sprawie zakończonej przywołanymi przez [...] wyrokami dotyczył jednak innego stanu faktycznego. Z uzasadnienia obu wyroków wynika, że w budynku, w którym znajdowało się mieszkanie strony w ramach modernizacji zainstalowano instalację ciepłej wody w 2007 roku. Pion ciepłej wody przeprowadzony został również przez łazienkę strony. Strona ta jednak nie przeprowadziła odpowiedniej modernizacji swojego lokalu mieszkalnego, tak by móc korzystać z instalacji ciepłej wody. W niniejszej sprawie brak jest natomiast jakichkolwiek ustaleń faktycznych pozwalających na uznanie, że to skarżąca zrezygnowała z odbioru gazu ziemnego z zewnętrznego źródła.

29 Wyrok z 27 marca 2014 roku, sygn. akt. I OSK 1543/13 dotyczył natomiast kontroli zgodności z prawem decyzji wydanej w postępowaniu wznowieniowym. Jak wynika z uzasadnienia tego wyroku, w toku postępowania wznowieniowego ustalono, że zarówno budynek jak i lokal skarżącego wyposażony został w instalację doprowadzającą energię cieplną. Sąd kasacyjny uznał zatem za prawidłowe stanowisko, że faktyczne niekorzystanie przez skarżącego z tejże instalacji, nie może stanowić przesłanki dla zastosowania art. 6 ust. 7 ustawy z 21 czerwca 2001 roku.

30 Należy zwrócić uwagę w tym miejscu, że wbrew twierdzeniom skarżącego kasacyjnie, sąd pierwszej instancji nie uznał, by rezygnacja z odbioru gazu ziemnego czy też brak urządzeń do odbioru gazu ziemnego bądź zasklepienie instalacji gazowej albo odcięcie od instalacji gazowej danego lokalu mieszkalnego oznaczało, że spełnione są warunki zastosowania art. 6 ust. 7 ustawy z 21 czerwca 2001 roku.

31 Uznanie zarzutu naruszenia prawa materialnego to jest art. 6 ust. 7 ustawy z 21 czerwca 2001 roku skutkowało uznaniem za niezasadne powiązanego z nim zarzutu naruszenia art. art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych, jak również zarzutu naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. Sąd pierwszej instancji słusznie uznał, że organy naruszyły prawo materialnego odmawiając zastosowania art. 6 ust .7 ustawy z 21 czerwca 2001 roku, w konsekwencji prawidłowo zastosował 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a..

32 W uzasadnieniu sąd pierwszej instancji wyjaśnił jaka jest podstawa prawna jego rozstrzygnięcia, przedstawił stan sprawy, zarzuty podniesione w skardze, oraz stanowisko [...]. Wskazał również, że organy nie mają racji, odmawiając skarżącej przyznania ryczałtu na zakup opału. Oznacza to, że rozpoznając ponownie sprawę organy związane są wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez sąd pierwszej instancji. W konsekwencji również zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. uznać należało za niezasadny.

33 Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 2 i 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku oddalając skargę kasacyjną.