Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2010 r., I OSK 320/10

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2010 r., I OSK 320/10

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łukaszewska - Macioch po rozpoznaniu w dniu 26 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Dowódcy Pomorskiego Okręgu Wojskowego w B. o uzupełnienie w przedmiocie kosztów wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 sierpnia 2010 r. sygn. akt. I OSK 320/10 oddalającego skargę kasacyjną A. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 8 października 2009 r. sygn. akt II SA/Bd 604/09 w sprawie ze skargi A. R. na decyzję Dowódcy Pomorskiego Okręgu Wojskowego w B. z dnia (...) maja 2009 r. nr (...) w przedmiocie odsetek od nieterminowo wypłaconych należności związanych ze służbą wojskową postanawia: odmówić uzupełnienia wyroku.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 8 października 2009 r. sygn. akt II SA/Bd 604/09 oddalił skargę A. R. na decyzję Dowódcy Pomorskiego Okręgu Wojskowego w B. z dnia (...) maja 2009 r. nr (...) w przedmiocie odsetek od nieterminowo wypłaconych należności związanych ze służbą wojskową.

3 Skargę kasacyjną od powyższego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł A. R., reprezentowany przez radcę prawnego, natomiast Dowódca Pomorskiego Okręgu Wojskowego w B., reprezentowany przez radcę prawnego w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według obowiązujących w tym zakresie norm.

4 Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 18 sierpnia 2010 r. sygn. akt. I OSK 320/10 oddalił skargę kasacyjną A. R.. Jak wynika z protokołu rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 18 sierpnia 2010 r., po wywołaniu sprawy nikt się nie stawił, zawiadomienia o rozprawie doręczono prawidłowo.

5 W dniu 4 października 2010 r. pełnomocnik Dowódcy Pomorskiego Okręgu Wojskowego w B. wniósł o uzupełnienie wyroku z dnia 18 sierpnia 2010 r. o rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu wniosku, powołując się na treść art. 204 pkt 1 i art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", podniósł, że w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez organ, jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę; do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Pełnomocnik wskazał, że w tym zakresie powołany przepis odsyła do § 18 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Co prawda, w wymienionym rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości wśród czynności, za które zawodowym pełnomocnikom przysługuje wynagrodzenie, nie wymieniono sporządzenia odpowiedzi na skargę kasacyjną, jednakże w orzecznictwie sądowym ugruntowany jest pogląd, że sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną należy traktować analogicznie do sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia takiej skargi (por. wyrok NSA z dnia 19 maja 2004 r. sygn. akt FSK 80/04 (ONSAiWSA 2004, nr 1, poz. 12).

6 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

7 Stosownie do treści art. 157 § 1 P.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie - od dnia ogłoszenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.

8 Zgodnie z art. 204 pkt 2 P.p.s.a. w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez organ, jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę. Niezbędne koszty postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego określa z kolei art. 205 § 2 P.p.s.a. zaliczając do nich wynagrodzenie z tym zastrzeżeniem, że nie może być ono wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Stosownie zaś do art. 205 § 3 P.p.s.a. zasady ustalania wysokości przysługujących stronie należności i sposób wypłacania tych należności określają przepisy odrębne. W przypadku radców prawnych przepisami tymi są unormowania zawarte w § 14 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), w którym określono stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W pkt 2 lit. a – d tego przepisu określono w wyczerpujący sposób wysokość tych stawek za konkretne czynności procesowe w postępowaniu przed sądem drugiej instancji. W postępowaniu toczącym się w związku ze skargą kasacyjną czynnościami tymi są: sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (§ 14 ust. 2 pkt 2 lit. a), sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (§ 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (§ 14 ust. 2 pkt 2 lit. c).

9 W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego powszechnie aprobowane jest stanowisko, że katalog czynności radcy prawnego w postępowaniu przed sądem drugiej instancji, za które przysługuje wynagrodzenie, a o którym mowa w § 14 ust. 2 cytowanego rozporządzenia ma charakter zamknięty. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając niniejszą sprawę podziela pogląd wyrażony w postanowieniu NSA z dnia 16 czerwca 2004 r. sygn. akt FSK 93/04, LEX nr 132243, że w postępowaniu wywołanym wniesieniem skargi kasacyjnej wynagrodzenie radcy prawnego za czynności, które nie zostały wymienione w § 14 ust. 2 pkt 2 cytowanego rozporządzenia, nie stanowi niezbędnych kosztów postępowania, o których mowa w art. 204 pkt 2 oraz w art. 205 § 2 P.p.s.a., a także w wyroku NSA z dnia 18 czerwca 2008 r. sygn. akt I OSK 902/07 w którym wskazano, że w § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a, b, c omawianego rozporządzenia wymienione są konkretne czynności w postępowaniu kasacyjnym, za które należy się radcy prawnemu określone wynagrodzenie. Wśród tych czynności nie ma sporządzenia i wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną. Brak jest zatem podstaw prawnych do zaliczenia wynagrodzenia radcy prawnego za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną do niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego podlegających zasądzeniu na podstawie art. 204 P.p.s.a.

10 W związku z powyższym, skoro w okolicznościach przedmiotowej sprawy bezspornym jest, że pełnomocnik Dowódcy Pomorskiego Okręgu Wojskowego w Bydgoszczy sporządził i wniósł w jego imieniu odpowiedź na skargę kasacyjną, jednakże nie brał udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, ani też nie wykonywał żadnej innej z czynności wymienionych w § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a – c cytowanego rozporządzenia, to brak jest podstaw do przyjęcia, że organ poniósł w związku z tą czynnością niezbędne koszty postępowania kasacyjnego w rozumieniu art. 205 § 2 P.p.s.a. uprawniające do zasądzenia przez Naczelny Sąd Administracyjny ich zwrotu na podstawie art. 204 pkt 1 P.p.s.a.

11 Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 i § 2 w związku z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.