Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 marca 2018 r., I OSK 2930/17

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 marca 2018 r., I OSK 2930/17

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Olga Żurawska-Marciniak po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Z. W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 20 września 2017 r., sygn. akt II SAB/Lu 114/17 odrzucającego skargę Z. W. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Kierownika NZOZ [...] w przedmiocie wydania kserokopii pisma postanawia: umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. 1

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z 20 września 2017 r. sygn. akt II SAB/Lu 114/17 odrzucił skargę Z. W. (dalej: "skarżący") z 17 lutego 2017 r. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Kierownika NZOZ [...] w przedmiocie wydania kserokopii pisma.

3 Skarżący w skardze kasacyjnej z 28 listopada 2017 r. wniósł o uchylenie powyższego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Jednocześnie wniósł o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa świadczonego w ramach pomocy prawnej (oświadczył, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części). Skarżący wniósł także o rozpoznanie sprawy na rozprawie.

4 Następnie skarżący złożył oświadczenie o cofnięciu skargi kasacyjnej.

5 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej jako "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten na mocy art. 193 P.p.s.a. ma również odpowiednie zastosowanie do skarg kasacyjnych.

7 Skarżący kasacyjnie może więc rozporządzać skargą kasacyjną po jej wniesieniu, ponieważ jego oświadczenie w tej kwestii jest wiążące dla sądu. Natomiast odpowiednie stosowanie w postępowaniu kasacyjnym art. 60 P.p.s.a. oznacza, że należy odmówić uwzględnienia żądania skarżącego w sytuacji, gdy cofnięcie złożonego środka zaskarżenia spowodowałoby uprawomocnienie się zaskarżonego orzeczenia wydanego w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotkniętym wadą nieważności, którą stosownie do art. 183 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny bierze pod rozwagę z urzędu, niezależnie od granic skargi kasacyjnej.

8 W niniejszej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, że zachodzi jakakolwiek z przesłanek nieważności postępowania wymienionych w art. 183 § 2 P.p.s.a., jak również że cofnięcie skargi kasacyjnej zmierza do obejścia prawa. Dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne.

9 Dodatkowo wyjaśnić należy, iż Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekał o przyznaniu pełnomocnikowi skarżącego wynagrodzenia na zasadzie prawa pomocy, bowiem wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną, należne od Skarbu Państwa (art. 250 P.p.s.a.) przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258 - 261 P.p.s.a. Zatem wniosek o przyznanie wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu powinien być skierowany do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.

10 Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

11 -----------------------

12 1