Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 października 2011 r., I OSK 1998/10

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 października 2011 r., I OSK 1998/10

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Rajewska po rozpoznaniu w dniu 28 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej S. T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 czerwca 2010 r. sygn. akt IV SAB/Wa 204/09 w sprawie ze skargi S. T. na bezczynność Głównego Geodety Kraju w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia: umorzyć postępowanie kasacyjne

Uzasadnienie

2 Wyrokiem z dnia 23 czerwca 2010 r., sygn. akt IV SAB/Wa 204/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę S. T. na bezczynność Głównego Geodety Kraju w przedmiocie rozpoznania wniosku.

3 Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wniósł pełnomocnik S. T. Następnie pismem z dnia 18 października 2011 r. pełnomocnik skarżącego cofnął przedmiotową skargę kasacyjną.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten ma również odpowiednie zastosowanie do skarg kasacyjnych na mocy art. 193 P.p.s.a.

6 Skarżący kasacyjnie może więc rozporządzać skargą kasacyjną po jej wniesieniu, ponieważ jego oświadczenie w tej kwestii jest, co do zasady, wiążące dla sądu. Natomiast odpowiednie stosowanie w postępowaniu kasacyjnym art. 60 P.p.s.a. oznacza, że należy odmówić uwzględnienia żądania skarżącego w sytuacji, gdy cofnięcie spowodowałoby uprawomocnienie się zaskarżonego orzeczenia wydanego w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotkniętym wadą nieważności, którą stosownie do art. 183 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny bierze pod rozwagę z urzędu, niezależnie od granic skargi kasacyjnej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 20 czerwca 2008 r., sygn. akt II FSK 575/07 – Lex nr 479000; z dnia 27 czerwca 2008 r., sygn. akt II FSK 573/07 – Lex 475575; z dnia 23 września 2010 r., sygn. akt I OSK 1517/10).

7 W rozpoznawanej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, iż zachodzi jakakolwiek z przesłanek nieważności postępowania wymienionych w art. 183 § 2 P.p.s.a., dlatego Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż dopuszczalne jest cofnięcie skargi kasacyjnej w tej sprawie.

8 Skoro cofnięcie skargi kasacyjnej oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego, to postępowanie takie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 P.p.s.a.