Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 grudnia 2024 r., I OSK 1916/21

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 grudnia 2024 r., I OSK 1916/21

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Przybysz Sędziowie: Sędzia NSA Maciej Dybowski (spr.) Sędzia del. WSA Anna Wesołowska Protokolant: asystent sędziego Paulina Słonecka po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2024 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Miasta Stołecznego Warszawy od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 marca 2021 r. sygn. akt I SA/Wa 1788/20 w sprawie ze skargi Miasta Stołecznego Warszawy na decyzję Komisji do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich z dnia 9 czerwca 2020 r. nr KR VI R 46b/19 w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji (KR VI R 46b/19) postanawia: 1. umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym; 2. zwrócić ze środków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz Miasta Stołecznego Warszawy kwotę 100 (sto) złotych tytułem wpisu od skargi kasacyjnej.

Uzasadnienie

2 Wyrokiem z dnia 1 marca 2021 r. sygn. akt I SA/Wa 1788/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Miasta Stołecznego Warszawy na decyzję Komisji do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich (dalej Komisja) z dnia 9 czerwca 2020 r. nr KR VI R 46b/19 w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji(k. 48, 67-78v akt I SA/Wa 1788/20).

3 Skargę kasacyjną wywiodło Miasto stołeczne Warszawa (dalej skarżący lub skarżący kasacyjnie), reprezentowane przez Prezydenta m.st. Warszawy, zastępowane przez adw. Ł.S. w substytucji adw. Z.G., zaskarżając wyrok I SA/Wa 1788/20 w całości, zarzucając wyrokowi naruszenie przepisów prawa procesowego, mające istotny wpływ na wynik sprawy:

4 1. art. 151 w zw. z art. 3 § 2 pkt 1 zw. z art. 134 § 1 i 2 [(Dz.U. z "2012 r. poz. 270 ze zm." [winno być "2019 r. poz. 2325, zm. poz. 2200, 2294" - uw. NSA] ppsa zw. z art. 107 § 3 w zw. z art. 107 § 1 pkt 5 kpa w zw. z art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa (Dz.U. z 2018 r. poz. "234 ze zm." [winno być "2267" - uw. NSA], dalej ustawa o Komisji) w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ppsa przez niewłaściwe określenie kompetencji orzeczniczych i uznanie, że sąd administracyjny nie może uchylić fragmentów uzasadnienia decyzji, w sytuacji gdy nie mają one wpływu na wynik sprawy, podczas gdy oceniane w toku kontroli sądowej naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, należy rozumieć również także takie uchybienie przepisom, które może przesądzić o treści przyszłej decyzji organu administracji publicznej w następstwie wydania kontrolowanej decyzji, lecz które nie podważa samej zasadności wydania kontrolowanej decyzji;

5 2. art. 151 w zw. z art. 141 § 4 w zw. z art. 3 § 2 pkt 1 zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ppsa przez oddalenie skargi skarżącego w sytuacji, gdy z uzasadnienia wyroku Sądu I instancji wynika, że Sąd ten podzielił postawiony przez skarżącego zarzut, co też uzasadniało uchylenie uzasadnienia decyzji Komisji w zaskarżonym zakresie, co w konsekwencji prowadzi do wniosku, że pomiędzy sentencją wyroku I instancji, a uzasadnieniem tego wyroku istnieje niespójność i oczywista niezgodność;

6 3. art. 141 § 4 w zw. z art. 151 ppsa przez sporządzenie przez Sąd I instancji uzasadnienia zaskarżonego wyroku w sposób niespójny, sprzeczny z sentencją orzeczenia, tj. mimo że skarga skarżącego została oddalona, z treści uzasadnienia wyroku wynika, że argumentacja skarżącego została przez ten Sąd podzielona i uwzględniona.

7 Skarżący kasacyjnie wniósł o: uchylenie zaskarżonego wyroku I SA/Wa 1788/20 w całości i uwzględnienie skargi przez uchylenie (w zaskarżonej części) fragmentów uzasadnienia decyzji z 9 czerwca 2020 r. nr KR VI R 46b/19; ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku I SA/Wa 1788/20 w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie; zasądzenie na rzecz skarżącego [zwrotu] kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych; przeprowadzenie rozprawy w niniejszej sprawie (k. 92-106 akt I SA/Wa 1788/20).

8 W odpowiedzi na skargę kasacyjną Komisja do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich, zastępowana przez adw. B.M., wniosła o: oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak usprawiedliwionych podstaw; zasądzenie od skarżącego kasacyjnie na rzecz Komisji zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych; przeprowadzenie rozprawy (k. 118-125 akt I SA/Wa 1788/20).

9 Pismem z 4 grudnia 2024 r. skarżący kasacyjnie skargę kasacyjną w całości. Na rozprawie dnia 6 grudnia 2024 r. pełnomocnik Miasta Stołecznego Warszawy wniósł o umorzenie postępowania (k. 149-150, 155 akt I OSK 1916/21)

10 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

11 Utrwalonym w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego i w doktrynie jest pogląd, że zgodnie z art. 60 ppsa skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednak sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do skarg kasacyjnych (art. 193 ppsa).

12 Skarżący kasacyjnie może rozporządzać skargą kasacyjną po jej wniesieniu, ponieważ jego oświadczenie w tej kwestii jest, co do zasady, wiążące dla sądu (wyrok NSA z 23.8.2016 r. II FSK 2216/16, cbosa). Cofnięcie skargi kasacyjnej jest dla NSA wiążące i skutkuje umorzeniem postępowania. Z uwagi na zasadę związania granicami skargi kasacyjnej sąd ten nie jest władny badać zasadności cofnięcia skargi kasacyjnej (postanowienie NSA z 23.3.2007 r. II FSK 400/06). Wynikająca z art. 183 § 1 ppsa zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne i to bez zgody strony przeciwnej (wyrok z 6.2.2016 r. II FSK 3777/13, aprobowany przez J. Drachala, A. Wiktorowską, R. Stankiewicza w: red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C.H. Beck 2023, s. 919, nb 10). Wykładnię tę wzmacnia wejście w życie art. 178a ppsa. Wojewódzki sąd administracyjny, orzekając na posiedzeniu niejawnym w składzie jednego sędziego - co oczywiste - nie jest władny badać, czy w sprawie doszło do nieważności postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny z mocy art. 183 § 1 ab initio ppsa związany jest granicami skargi kasacyjnej, co oznacza, że ustawodawca zarówno jej wniesienie, jak i zakres rozpoznania, uzależnił od woli wnoszącego skargę kasacyjną. Dlatego Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że cofnięcie skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie jest dopuszczalne.

13 Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 ppsa, umorzył postępowanie kasacyjne. O zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 in fine ppsa.