Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2018 r., I OSK 191/16

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2018 r., I OSK 191/16

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku M. W. i W. W. o sprostowanie uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 listopada 2017 r., sygn. akt I OSK 191/16 w sprawie ze skargi kasacyjnej Prezydenta Miasta [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 września 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 1668/15 w sprawie ze skarg Prezydenta Miasta [...] oraz T. R. i A. R. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanawia: odmówić sprostowania wyroku 1

Uzasadnienie

2 Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 29 listopada 2017 r., sygn. akt I OSK 191/16 oddalił skargę kasacyjną Prezydenta Miasta [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 15 września 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 1668/15 w sprawie ze skarg Prezydenta Miasta [...] oraz T. R. i A. R. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z [...] sierpnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności.

3 Pismem z 22 stycznia 2018 r. uczestnicy postępowania tj. M. W. i W. W. zwrócili się o sprostowanie uzasadnienia ww. wyroku. We wniosku wskazali, że na stronie 3 uzasadnienia wyroku w miejsce sformułowania: "działka nr [...] jest w użytkowaniu wieczystym M. W. i W. W.", powinno znaleźć się sformułowanie: "działka [...] stanowi własność M. W. i W. W.".

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej: P.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste pomyłki. Sformułowanie art. 159 P.p.s.a. wskazuje z kolei, że sprostowanie może nastąpić również na wniosek podmiotu uprawnionego.

6 Artykuł 156 P.p.s.a. dopuszcza sprostowanie niedokładności, które ujawniły się wydanym wyroku. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny (por. Słownik języka polskiego PWN L-P, Warszawa 1995 pod redakcją prof. Mieczysława Szymczaka, s. 421). Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi nie budzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Nie ma zatem charakteru oczywistego omyłka, której stwierdzenie wymaga głębszej analizy akt postępowania.

7 Podkreślenia wymaga, że sprostowanie oczywistych omyłek pisarskich nie może prowadzić do zmiany ustaleń stanu faktycznego, nawet wówczas gdyby został on mylnie ustalony i chociażby został on spowodowany przeoczeniem (por. postanowienie NSA z 10 czerwca 2016 r., I OZ 570/16; z 8 lutego 2012 r., I OZ 68/12; z 2 lutego 2012 r., I OZ 60/12).

8 W kontekście powyższych rozważań należało uznać, że wskazany w przedmiotowym wniosku o sprostowanie fragment uzasadnienia wyroku, nie podlega zakwalifikowaniu jako niedokładności, błędu pisarskiego lub innej oczywistej omyłki pisarskiej, o których mowa w art. 156 § 1 P.p.s.a. Dokonanie zmiany w zakresie charakteru własności działki nr [...] skutkowałoby w istocie bowiem zmianę ustaleń faktycznych stanowiących podstawę wydanego wyroku.

9 Wyjaśnić w tym miejscu należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku przywołał ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd I instancji. Uczestnicy postępowania mogli zakwestionować powyższe ustalenia wnosząc skargę kasacyjną od wyroku Sądu I instancji, czego nie uczynili.

10 Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny odmawia sprostowania wyroku na podstawie art. 156 § 1 i 2 P.p.s.a w związku z art. 193 tej ustawy.

11 -----------------------

12 2