Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 lutego 2015 r., I OSK 1207/14

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 lutego 2015 r., I OSK 1207/14

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej P. F. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 stycznia 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 1931/13 w sprawie ze skargi P. F. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...]sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z zajmowanego stanowiska i przeniesienia z urzędu do pełnienia służby w innej jednostce organizacyjnej Policji postanawia: umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym

Uzasadnienie

2 Wyrokiem 27 stycznia 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 1931/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę P. F. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...]sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z zajmowanego stanowiska i przeniesienia z urzędu do pełnienia służby w innej jednostce organizacyjnej Policji.

3 Skargę kasacyjną od powyższego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł P. F. reprezentowany przez pełnomocnika.

4 Pismem z dnia 28 stycznia 2015 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skarżący P. F. działając przez pełnomocnika cofnął skargę kasacyjną od wyroku z dnia 27 stycznia 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 1931/13.

5 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej jako "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten ma również odpowiednie zastosowanie do skarg kasacyjnych na mocy art. 193 P.p.s.a.

7 Skarżący kasacyjnie może więc rozporządzać skargą kasacyjną po jej wniesieniu, ponieważ jego oświadczenie w tej kwestii jest, co do zasady, wiążące dla sądu. Natomiast odpowiednie stosowanie w postępowaniu kasacyjnym art. 60 P.p.s.a. oznacza, że należy odmówić uwzględnienia żądania skarżącego w sytuacji, gdy cofnięcie spowodowałoby uprawomocnienie się zaskarżonego orzeczenia wydanego w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotkniętym wadą nieważności, którą stosownie do art. 183 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny bierze pod rozwagę z urzędu, niezależnie od granic skargi kasacyjnej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 20 czerwca 2008 r., sygn. akt II FSK 575/07 – Lex nr 479000; z 27 czerwca 2008 r., sygn. akt II FSK 573/07 – Lex 475575; z 23 września 2010 r., sygn. akt I OSK 1517/10 – Lex 741557).

8 W niniejszej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, że zachodzi jakakolwiek z przesłanek nieważności postępowania wymienionych w art. 183 § 2 P.p.s.a., jak również że cofnięcie zmierza do obejścia prawa. Dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne.

9 Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.