Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lipca 2010 r., I OSK 1094/10
postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lipca 2010 r., I OSK 1094/10
Sentencja
1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Gminy W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 marca 2010 r., sygn. akt II SA/Wr 559/09 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi Gminy W. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu nieruchomości postanawia: oddalić skargę kasacyjną
Uzasadnienie
2 Gmina W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] sierpnia 2009 r. w przedmiocie zwrotu nieruchomości. Pełnomocnik wymagany w sprawie wpis sądowy od skargi w kwocie 200 zł opłacił w formie znaczków opłaty sądowej
3 Postanowieniem z dnia 23 marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu działając na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) odrzucił skargę Gminy W. Jak wskazał Sąd, zgodnie z art. 219 § 2 p.p.s.a. opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu administracyjnego. Postanowienia art. 219 § 2 ustawy nie dają podstaw dla możliwości skutecznego uiszczania wpisu znakami opłaty sądowej. W niniejszej sprawie wpis od skargi wniesionej przez profesjonalnego pełnomocnika został uiszczony znakami opłaty sądowej, a zatem z naruszeniem powyższych regulacji normatywnych, co musiało skutkować odrzuceniem skargi na podstawie art. 221 p.p.s.a.
4 Od powyższego postanowienia Gmina W. wniosła skargę kasacyjną, zarzucając naruszenie:
5 1. art. 231 p.p.s.a. poprzez jego błędne zastosowanie będące skutkiem błędnego przyjęcia, że przedmiotem zaskarżenia nie są należności pieniężne, a zatem pobrany winien zostać wpis stały,
6 2. naruszenie art. 220 § 1 p.p.s.a. poprzez zaniechanie wezwania do uiszczenia wpisu stosunkowego,
7 3. naruszenie art. 221 p.p.s.a. poprzez jego błędne zastosowanie będącego skutkiem błędnego przyjęcia, że skarga podlegała wpisowi stałemu oraz, iż w konsekwencji pismo wnoszone przez radcę prawnego nie zostało należycie opłacone i podlegało odrzuceniu, podczas gdy należyte opłacenie skargi winno nastąpić dopiero na podstawie wezwania do uiszczenia wpisu stosunkowego.
8 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
9 Zgodnie z art. 221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Stwierdzić należy, że powyższy przepis na podstawie którego Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zaskarżonym postanowieniem z dnia 23 marca 2010 r. odrzucił skargę Gminy W. wbrew temu co twierdzi skarżąca został zastosowany w sposób prawidłowy. Nie podlega sporowi, że skarga została wniesiona przez radcę prawnego i opłacona formie znaczków opłaty sądowej w kwocie 200 zł. Tymczasem stosownie do art. 219 § 2 p.p.s.a. opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalone zaś jest już stanowisko, że opłatę sądową opłaconą w formie znaczków opłaty sądowej traktuje się jako niebyłą.
10 Nie można również podzielić wyrażonego w skardze kasacyjnej poglądu, że w sprawie niniejszej powinien być pobrany wpis stosunkowy ponieważ przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – a zatem zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. skarżąca powinna być wezwana do uiszczenia wpisu stosunkowego. Należy bowiem zauważyć, że przedmiotem skargi Gminy W. jest decyzja Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] sierpnia 2009 r., w przedmiocie zwrotu na własność nieruchomości. Co prawa w decyzji organu I instancji zobowiązuje się również stronę do zwrotu odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość ale ten element decyzji należy uznać za wtórny w stosunku do orzeczenia o zwrocie wywłaszczonych nieruchomości. Powyższe pozwala na przyjęcie, że przedmiotem zaskarżenia w sprawie niniejszej nie jest należność pieniężna a zatem skarga podlegała opłacie stałej.
11 W takiej sytuacji należało uznać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu prawidłowo zaskarżonym postanowieniem z dnia 23 marca 2010 r. odrzucił jako nienależycie opłaconą skargę Gminy W. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] sierpnia 2009 r., w przedmiocie zwrotu nieruchomości.
12 Z tego względu na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę kasacyjną należało oddalić.
Powołane przepisy
- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, art. 219 (§ 2)
- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, art. 220 (§ 1)
- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, art. 221
- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, art. 231
Cytowane w
Cytowane w 9 orzeczeniach.
- Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 marca 2024 r., VII SA/Wa 417/24
- Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 sierpnia 2022 r., I OZ 333/22
- Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lutego 2022 r., VIII SA/Wa 203/21
- Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 lipca 2020 r., VI SA/Wa 1566/19
- Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 lipca 2020 r., VI SA/Wa 1565/19
- Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 28 listopada 2019 r., I SA/Ol 690/19
- Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 24 października 2019 r., I SA/Lu 584/19
- Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 24 października 2019 r., I SA/Lu 585/19
- Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 czerwca 2013 r., II SA/Wr 871/12