Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 stycznia 2013 r., I OSK 1009/12

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 stycznia 2013 r., I OSK 1009/12

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Barbara Adamiak Sędziowie sędzia NSA Małgorzata Borowiec (spr.) sędzia del. WSA Jacek Fronczyk Protokolant asystent sędziego Agnieszka Chorab po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2013 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Ministra Obrony Narodowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 grudnia 2011 r. sygn. akt II SA/Wa 1760/11 w sprawie ze skargi J.M. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie przyznania dodatku specjalnego postanawia: 1. umorzyć postępowanie kasacyjne; 2. zwrócić Ministrowi Obrony Narodowej wpis sądowy od skargi kasacyjnej w kwocie 100 (sto) złotych ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie; 3. oddalić wniosek J.M. o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 29 grudnia 2011 r. II SA/Wa 1760/11 po rozpoznaniu sprawy ze skargi J.M. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie przyznania dodatku specjalnego uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu

3 I instancji (pkt 1) oraz orzekł, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości (pkt 2).

4 Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego Minister Obrony Narodowej.

5 J.M. reprezentowany przez radcę prawnego w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie od organu kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych.

6 W dniu 4 stycznia 2013 r. na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym pełnomocnik organu cofnął skargę kasacyjną.

7 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

8 Zgodnie z art. 60 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. dalej: P.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

9 W ocenie Naczelnego Sadu Administracyjnego w rozpoznawanej sprawie cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa i nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności i tym samym zgodnie z treścią

10 art. 60 P.p.s.a. jest dopuszczalne.

11 Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 P.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.

12 O zwrocie stronie skarżącej kasacyjnie całego uiszczonego wpisu sądowego orzeczono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.

13 Naczelny Sąd Administracyjny nie uwzględnił wniosku pełnomocnika uczestnika postępowania – J.M. o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego, albowiem brak jest podstaw prawnych do zasądzenia na rzecz strony przeciwnej kosztów postępowania kasacyjnego w przypadku umorzenia postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym na skutek cofnięcia skargi kasacyjnej. Przypomnieć należy, iż art. 199 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy przepis szczególny stanowi inaczej. W dyspozycji art. 209 powołanej ustawy ustawodawca wskazał, że wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu o którym mowa w art. 201, 203 i 204. Oznacza to, że nie ma podstaw do orzekania o zwrocie kosztów postępowania między stronami w innych orzeczeniach kończących postępowanie, niż wskazane w wyżej wymienionych przepisach.