Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2006 r., I OSK 1005/05

wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2006 r., I OSK 1005/05

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Izabella Kulig-Maciszewska Sędziowie NSA Anna Lech Joanna Runge-Lissowska (spr.) Protokolant Tomasz Zieliński po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2006 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 maja 2005r. sygn. akt 4 II SA/Wr 2983/02 w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy rejestracji pojazdu oddala skargę kasacyjną

Uzasadnienie

2 Wyrokiem z dnia 10 maja 2005 r. sygn. akt 4 II SA/Wr 2983/02, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] nr [...], którą utrzymana została w mocy decyzja Prezydenta [...] z dnia [...] nr [...] o odmowie rejestracji samochodu osobowego, o co wystąpił A. P. Sąd wyjaśnił, że do wniosku o rejestrację A. P. załączył umowę sprzedaży podając, że dotychczasowy właściciel nie wydał mu oryginału dowodu rejestracyjnego oraz karty pojazdy i w tej sytuacji organy zasadnie odmówiły rejestracji. Zgodnie bowiem z przepisami stanowiącymi podstawę decyzji, tj. art. 72 ust. 1 pkt 2 i 5 ustawy Prawo o znakach drogowych rejestracji dokonuje się na podstawie m.in. dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany (pkt 5), a o obowiązku załączenia tego dokumentu do wniosku o rejestrację stanowił jednocześnie § 2 pkt 1-3 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 19 czerwca 1999 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (Dz. U. Nr 59, poz. 632 ze zm.) – kontynuował Sąd, dodając, iż chociaż w dacie orzekania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze obowiązywało rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (Dz. U. Nr 133, poz. 1123) to błąd ten nie miał wpływu na rozstrzygnięcie, bowiem treść § 2 ust. 1 pkt 1-3 nowego aktu jest identyczna z uprzednio obowiązującym. Poza sporem jest, że A. P. nie przedłożył wymaganych dokumentów, a powód nie przedłożenia nie miał znaczenia dla organu, który też nie miał obowiązku uzupełniania wniosku, gdyż nie można zgodzić się ze skarżącym, iż organ mając dostęp do bazy danych powinien dokonać stosownych ustaleń, bowiem w sprawie istotne jest nie to czy organ dokonał ustaleń lub wyjaśnił wątpliwości ale to, że skarżący nie przedłożył dokumentów wymaganych przy rejestracji pojazdu – stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny.

3 Skargę kasacyjną od ww. wyroku wniósł, reprezentowany przez adwokata A. P., domagając się uchylenia wyroku i przekazania sprawy sądowi do ponownego rozpoznania i zarzucając naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 72 ust. 1 pkt 5 ustawy prawo o ruchu drogowym przez przyjęcie, że dowód rejestracyjny, jeżeli pojazd był wcześniej rejestrowany, jest bezwzględnie wymaganą podstawą do rejestracji pojazdu przez nowego właściciela. W uzasadnieniu skargi wyjaśniono, iż tylko pobieżna wykładnia art. 72 ust. 1 pkt 5 daje podstawy do wniosku, co do bezwzględnej konieczności załączenia dowodu rejestracyjnego, bowiem ust. 2 tego przepisu zawiera wyłączenie od tego wymagania, co może prowadzić do ogólnego wniosku, iż możliwa jest rejestracja pojazdu bez dowodu rejestracyjnego przy spełnieniu innych wymagań.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Skarga kasacyjna nie posiada usprawiedliwionej podstawy.

6 Zgodnie z art. 72 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 98, poz. 602 ze zm.) rejestracji pojazdu dokonuje się na podstawie dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany. Przepis ten nie budzi wątpliwości co do tego, że dokument ten, tj. dowód rejestracyjny, jest niezbędny do zarejestrowania pojazdu już wcześniej zarejestrowanego. Oznacza to zatem, że powinien on być dołączony do wniosku o rejestrację, zaś brak tego dowodu stanowi przeszkodę do rejestracji pojazdu. Wbrew twierdzeniu skargi kasacyjnej jest to bezwzględna podstawa do rejestracji pojazdu, a odstępstwo może mieć miejsce tylko w przypadkach wymienionych w ust. 2 art. 72 tej ustawy. Wobec konieczności przedłożenia dowodu rejestracyjnego, wymaganej cyt. art. 72 ust. 1 pkt 5, bez znaczenia w sprawie są powody, dla których dokument ten nie mógł być załączonych do wniosku, zaś przyczyny te nie mogły stanowić podstawy dla organów rejestrujących ani do poszukiwania danych zawartych w tym dowodzie w posiadanej przez siebie bazie danych, ani do usprawiedliwienia tego braku wniosku o rejestrację. Uznaniu zatem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, że odmowa rejestracji pojazdu na wniosek skarżącego, w sytuacji gdy nie przedstawił on dowodu rejestracyjnego jest zgodna z prawem nie można zarzucić naruszenia cyt. art. 72 ust. 1 pkt 5 przez błędną jego wykładnię.

7 W tym stanie rzeczy skarga kasacyjna podlegała oddaleniu na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).