Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2025 r., I GZ 444/24

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2025 r., I GZ 444/24

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Dariusz Dudra po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 marca 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 1852/23 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi P. R. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 4 lipca 2023 r., nr 1401-IEE2.7192.5.21.2023.2.DUW w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 21 marca 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 1852/23, odrzucił skargę P.R. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 4 lipca 2023 r.w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne.

3 W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z 5 września 2023 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez podanie swojego numeru PESEL, w terminie 7 dni z pouczeniem, że niewykonanie wezwania sądowego spowoduje odrzucenie skargi.

4 Skarżący otrzymał wezwanie do uzupełnienia stwierdzonego braku formalnego skargi 29 listopada 2023 r. Zakreślony termin upłynął bezskutecznie, bowiem wymieniony brak formalny skargi nie został uzupełniony.

5 W konsekwencji WSA na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę.

6 Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że nie otrzymał wezwania zawierającego treść zarządzenia z dnia 5 września 2023 r., dlatego też nie uzupełnił braku formalnego skargi, polegającego na wskazaniu numeru PESEL.

7 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

8 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

9 Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. skarga strony powinna zawierać numer PESEL osoby wnoszącej skargę, będącej osobą fizyczną. Niepodanie przez stronę tej informacji stanowi brak formalny pisma (skargi) podlegający uzupełnieniu na wezwanie sądu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a.

10 W uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 lipca 2023 r., sygn. II GPS 3/22, stwierdzono, że niezachowanie określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd.

11 Z akt sprawy wynika, że w związku z wniesieniem przez skarżącego skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie, Przewodniczący Wydziału V WSA w Warszawie zarządzeniem z 5 września 2023 r. wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 1 i 11 akt sądowych). Wezwanie – jak wynika z treści zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki sądowej – zostało doręczone skarżącemu w dniu 29 listopada 2023 r. (k. 17 akt sądowych).

12 W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie ulega wątpliwości, że strona nie podała numeru PESEL. Wobec tego należało stwierdzić, że Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

13 Tym samym brak jest podstaw do uznania zażalenia za oparte na uzasadnionych zarzutach. Skarżący, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia, nie może skutecznie powoływać się, że w nadesłanej z Sądu przesyłce poleconej brak było wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez wskazanie numeru PESEL. Z treści ZPO, znajdującego się w aktach sprawy (k. 17) jednoznacznie wynika, że zawiera ona wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi i odpowiedź na skargę. Co istotne, odbierający przesyłkę złożył podpis pod informacją o zawartości przesyłki oraz pod oświadczeniem: "Potwierdzam własnoręcznym podpisem, że w dniu dzisiejszym wyżej wymienioną przesyłkę otrzymałem".

14 Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłek, wypełnione przez pracowników poczty, korzysta z domniemania prawdziwości, jako dokument urzędowy (por. postanowienie NSA z dnia 27 sierpnia 2013 r., sygn. akt II GZ 477/13, publ. CBOSA pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Domniemanie prawdziwości danych zawartych na zwrotnych potwierdzeniach odbioru przesyłek może zostać obalone przez stronę mającą w tym interes. W niniejszej sprawie skarżący nie obalił jednak skutecznie tego domniemania. Skarżący do akt sprawy załączył pismo Poczty Polskiej z dnia 25 maja 2023 roku, będące odpowiedzią na jego zgłoszenie w trybie skargowym, dotyczące przesyłek o nr 00359007734182752137 i 00359007734730836371, natomiast jak wynika z akt sprawy, z treści ZPO (k. 17) przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi i odpis odpowiedzi na skargę posiadała numer 00459007734397712411 i była chronologicznie późniejsza niż załączone pismo Poczty.

15 Należy podkreślić, że to w interesie odbierającego przesyłkę było sprawdzenie jej zawartości w chwili odbioru oraz zgłoszenie ewentualnych zastrzeżeń doręczycielowi. Natomiast w sytuacji, kiedy tego nie uczynił, nie ma uzasadnionych podstaw, aby kwestionować prawidłowość doręczenia przesyłki. Osoba odbierająca przesyłkę w momencie odbioru, nie stwierdziła, by nie zawierała ona któregoś z dokumentów wskazanych na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Natomiast zwrotne potwierdzenie odbioru niewątpliwie wskazywało, że przesyłka zawierała zarówno wezwanie, jak i odpis odpowiedzi na skargę (por: postanowienie NSA z dnia 12 czerwca 2018 r., sygn. akt II GZ 207/18).

16 W tak przedstawionym stanie sprawy nie można Sądowi I instancji zarzucić, że dał wiarę wynikającym z akt sprawy okolicznościom co do zawartości spornej przesyłki. Zwrotne potwierdzenie odbioru stanowi dowód tego, co zostało w niej urzędowo stwierdzone. Postępowanie Sądu było zatem uprawnione mimo twierdzeń skarżącego, a postanowienie Sądu I instancji o odrzuceniu skargi jest zgodne z prawem.

17 Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.