Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 marca 2017 r., I GZ 30/17

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 marca 2017 r., I GZ 30/17

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Lidia Ciechomska – Florek po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia K. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 grudnia 2016 r., sygn. akt III SA/Po 1109/16 w zakresie odrzucenia zażalenia oraz zwrotu wpisu sądowego od zażalenia w sprawie ze skargi K. D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić zażalenie

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 20 grudnia 2016 r., sygn. akt III SA/Po 1109/16, działając na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) odrzucił zażalenie K. D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia 31 sierpnia 2016 r., nr [...], w przedmiocie podatku akcyzowego i zwrócił skarżącemu uiszczony wpis od zażalenia.

3 Przedstawiając stan sprawy Sąd pierwszej instancji podał, że stosownie do art. 194 § 3 p.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym, zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia, wniosek o jego zmianę lub uchylenie oraz zwięzłe uzasadnienie. Do zażalenia należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (art. 46 § 3 p.p.s.a.). Uzasadniając odrzucenie skargi Sąd pierwszej instancji wskazał, że jeżeli pismo strony, w tym zażalenie, nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia. Nieprzedstawienie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, stanowi brak formalny, który może być uzupełniony w terminie 7 dni od daty otrzymania stosownego wezwania sądu. W ocenie Sądu pierwszej instancji w rozpoznawanej sprawie wezwanie do usunięcia braku formalnego zażalenia z dnia 29 listopada 2016 r. w powyższym zakresie doręczone zostało dnia 7 grudnia 2016 r. Co prawda już dnia 8 grudnia 2016 r. pełnomocnik skarżącego przesłał w odpowiedzi na wezwanie pismo przewodnie wskazując na załączone pełnomocnictwo, jednak do pisma tego żadne pełnomocnictwo nie zostało faktycznie załączone. Oznaczało to, w ocenie Sądu pierwszej instancji, że brak formalny zażalenia nie został uzupełniony, co skutkowało koniecznością jego odrzucenia.

4 Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący domagając się jego uchylenia oraz merytorycznego rozpoznania. Zaskarżonemu zażaleniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj.:

5 a. art. 39 pkt 1 p.p.s.a w zw. z art. 195 § 1 p.p.s.a. poprzez uznanie, że złożone pełnomocnictwo z dnia 28 listopada 2016 r. nie pozwalało przyjąć, by umocowanie obejmowało podejmowanie czynności przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, podczas gdy sporządzenie i wniesienie zażalenia jest czynnością dokonywaną przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym;

6 b. art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. poprzez uznanie, ze do pisma przewodniego nie zostało załączone pełnomocnictwo, podczas, gdy jest mało prawdopodobne, że faktycznie nie zostało ono przesłane.

7 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

8 Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono braków formalnych w terminie. Zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Oznacza to, że w aktach sprawy winien znaleźć się pisemny dokument potwierdzający istnienie pełnomocnictwa uprawniającego do reprezentowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Braki w tym zakresie podlegają uzupełnieniu na wezwanie, w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Przepis art. 49 p.p.s.a. odnoszący się do braków pisma stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Pismo poprawione lub uzupełnione w terminie wywołuje skutki od dnia jego wniesienia. Każde pismo strony w tym skarga do sądu pierwszej instancji, powinno zawierać niezależnie od elementów składowych tego pisma zawartych w art. 46 § 1 p.p.s.a., podpis strony albo jej pełnomocnika ustawowego lub pełnomocnika. Do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa (art. 46 § 3 p.p.s.a.).

9 W rozpoznawanej sprawie w dniu 1 grudnia 2016 r. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wydał zarządzenie o wezwaniu pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez złożenie odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi z pouczeniem, że nieuzupełnienie powyższego braku zażalenia w zakreślonym terminie spowoduje jego odrzucenie. Pismem z dnia 8 grudnia 2016 r. pełnomocnik skarżącego przesłał pismo przewodnie wskazując na załączone pełnomocnictwo. Z akt sprawy wynika jednak, że do pisma żadne pełnomocnictwo nie zostało załączone. W tej sytuacji w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, że skoro braki formalne zażalenia nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie zażalenie podlegało ono odrzuceniu.

10 Z tych wszystkich względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.