Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 września 2019 r., I GZ 294/19

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 września 2019 r., I GZ 294/19

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Piotr Pietrasz po rozpoznaniu w dniu 17 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. S.A. w G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 marca 2019 r., sygn. akt V SA/Wa 1483/18 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi A. S.A. w G. na decyzję Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych z dnia [...] czerwca 2018 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu udzielenia zamówienia publicznego z naruszeniem prawa postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 19 marca 2019 r., sygn. akt V SA/Wa 1483/18, odrzucił zażalenie w sprawie ze skargi P.S.A. w G. na decyzję Prezesa Urzędów Zamówień Publicznych z (...) czerwca 2018 r. (...)w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za udzielenie zamówienia publicznego z naruszeniem prawa.

3 Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych z dnia (...) czerwca 2018 r., nr (...) w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za udzielenie zamówienia publicznego z naruszeniem prawa. Nie zgadzając się z powyższym, w dniu 14 stycznia 2019 r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł zażalenie.

4 Zarządzeniem z dnia 21 stycznia 2019 r. (k. 75 akt sądowych) Przewodniczący Wydziału wezwał pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 12 lutego 2019 r. (ZPO – k. 94), a zatem termin do uzupełnienia braku fiskalnego upłynął w dniu 19 lutego 2019 r. W zakreślonym terminie Skarżący nie uiścił ww. wpisu sądowego.

5 Jak wynika z akt sprawy, strona skarżąca, pomimo prawidłowo doręczonego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł nie uczyniła tego, co też potwierdza informacja z rejestru opłat sądowych z dnia 6 marca 2019 r. (k. 98 akt sądowych).

6 Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia.

7 Zażalenie od powyższego postanowienia złożył skarżący zarzucając ww. postanowieniu błąd w ustaleniach faktycznych w zakresie skutecznego doręczenia skarżącemu zarządzenia z dnia 21stycznia 2019 r. wzywającego do uiszczenia wpisu od zażalenia w wysokości 100 zł wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

8 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

9 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

10 Zgodnie z art. 220 § 1 w zw. z § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony należy wpis. W sytuacji braku wpisu, przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby uiścił w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania wpis, pod rygorem jej odrzucenia.

11 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że z akt sprawy wynika, że skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu. Przemawia za tym to, że zostało w sprawie wydane zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł (por. k. 87 akt sądowych). Na kopii pisma przewodniego załączonego do odpisu powyższego zarządzenia znajduje się pieczątka "Przekazano na biuro podawcze dnia 2019-02-05". Wniosek, że pisma te zostały nadane do skarżącego, potwierdza również zwrotne potwierdzenie przesyłki skierowanej do skarżącego, na którym znajduje się adnotacja "wezw. do wpisu od zażalenia z 18.01.2019 r. + odpis zażalenia z 21.01.2019r." (vide k. 94 akt sądowych).

12 Z powyższych dokumentów wynika, że do skarżącego zostały skierowane trzy pisma:– wezwanie do wpisu od zażalenia oraz odpis zażalenia z dnia 21 stycznia 2019 r. wraz z pismem przewodnim. Nieuiszczenie wpisu stanowiło – jak zasadnie uznał Sąd I instancji – podstawę odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

13 W takim stanie rzeczy Strona nie podważyła wynikających ze zwrotnego potwierdzenia odbioru okoliczności. Rzeczą odbierającego przesyłkę było sprawdzenie jej zawartości w chwili odbioru oraz zgłoszenie ewentualnych zastrzeżeń doręczycielowi. W sytuacji gdy tego nie uczyniono, nie było podstaw, aby kwestionować prawidłowość doręczenia skarżącej przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi. Przyjęcie dopuszczalności kwestionowania po odbiorze przesyłki jej zawartości przeczyłoby bowiem sensowi potwierdzania odbioru przesyłki. W każdym przypadku odbiorca przesyłki mógłby podnosić, że otrzymał inne pismo niż wysłane lub też, że nie otrzymał żadnego (por. postanowienie NSA z dnia 21 maja 2010 r., sygn. akt II FSK 619/10).

14 Zdaniem NSA twierdzenia skarżącego, że nie otrzymał wezwania do uiszczenia skargi, są niewystarczające. Skarżący w żaden sposób nie wykazał bowiem, że nie otrzymał wezwania do uiszczenia wpisu. Nie przedstawił więc takich okoliczności, które mogłyby skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia.

15 Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na mocy art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji