Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 września 2023 r., I GZ 250/23

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 września 2023 r., I GZ 250/23

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bogdan Fischer po rozpoznaniu w dniu 28 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia C. Sp. z o.o. w L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 22 czerwca 2023 r., sygn. akt I SA/Rz 270/23 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi C. Sp. z o.o. w L. na czynność Prezydenta Miasta Rzeszowa w przedmiocie ustalenia wysokości należnej dotacji oświatowej postanawia: oddalić zażalenie

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z 22 czerwca 2023 r. sygn. akt I SA/Rz 270/23 odrzucił skargę C. sp. z o.o. w L. na czynność Prezydenta Miasta Rzeszowa w przedmiocie ustalenia wysokości należnej dotacji oświatowej. Sąd wskazał, że w dniu 21 kwietnia 2021 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, za pośrednictwem organu, skarga Spółki na czynność Prezydenta Miasta Rzeszowa. W ocenie Sądu, skargę złożono z uchybieniem terminu, który upłynął z dniem 30 marca 2023 r. Natomiast skargę złożono w dniu 21 kwietnia 2023 r.

3 Spółka wniosła zażalenie na powyższe postanowienie domagając się jego uchylenia. Zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia, tj. art. 58 § 1 pkt 2 w zw. zw. z art. 53 § 2 p.p.s.a. poprzez jego zastosowanie, w sytuacji gdy w przedmiotowej sprawie nie zaistniały przesłanki odrzucenia skargi, albowiem została ona wniesiona w przewidzianym przepisami terminie, tj. w terminie 30 dni od dnia, w którym skarżąca dowiedziała się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

5 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

6 Kwestią sporną w rozpoznawanej sprawie jest określenie terminu zaskarżenia czynności Prezydenta Miasta Rzeczowa w postaci wypłacenia kwoty dotacji w nieprawidłowej wysokości. Zdaniem strony skarżącej, termin ten powinno się liczyć od ostatniego dnia, w którym organ miał obowiązek (wynikający z przepisu art. 34 ust. 1 stawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2082),dalej "u.f.z.o." dotację wypłacić, zaś zdaniem Sądu – od dnia, w którym faktycznie dokonano wypłaty, bowiem w tym dniu skarżąca dowiedziała się o ustaleniu kwoty dotacji.

7 W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w zaistniałym sporze prawnym rację należy przyznać Sądowi I instancji. Zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 (a taką czynnością jest w rozpoznawanej sprawie czynność przekazania, czy też precyzyjniej – wypłaty zaniżonej kwoty dotacji oświatowej), wnosi się w terminie 30 dni od dnia, w którym skarżąca dowiedziała się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Z kolei art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. zobowiązuje Sąd do odrzucenia skargi wniesionej po upływie terminu do jej wniesienia. Wyjątek od tej zasady wprowadza przepis art. 53 § 2 zdanie drugie, zgodnie z którym sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącej i rozpoznać skargę – taka sytuacja jednak nie miała miejsca w rozpoznawanej sprawie.

8 Zdaniem NSA, Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę, stwierdzając jej wniesienie po terminie określonym w art. 53 § 2 p.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy, dotację za 2023 r. przekazano na rachunek bankowy skarżącej w dniu 28 lutego 2023 r. Nie ulega zatem wątpliwości, że w tym dniu skarżąca dowiedziała się o fakcie dokonania tej czynności. Co więcej, okoliczność ta nie jest przez stronę kwestionowana. Brak jest zatem podstaw, by w rozpoznawanej sprawie przyjąć inny termin rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia skargi. W szczególności brak jest podstaw, by twierdzić, że termin rozpoczyna się w ostatnim dniu na wypłacenie dotacji (wynikającym z art. 34 ust. 1 u.f.z.o., tj. w tej sprawie – 21 marca 2023 r.). Takie stanowisko, zdaniem NSA, stoi w sprzeczności z art. 53 § 2 p.p.s.a., który wyraźnie określa początek biegu terminu do wniesienia skargi na dzień, w którym strona faktycznie dowiedziała się o wydaniu aktu lub podjęciu czynności. Zdaniem NSA skoro przedmiotem zaskarżenia skarżąca uczyniła konkretną czynność organu, to istotne - z punktu widzenia art. 53 § 2 p.p.s.a. – jest wyłącznie ustalenie dnia, w którym skarżąca dowiedział się o jej dokonaniu. Tych ustaleń jednak strona w sprawie nie podważyła, co czyni zażalenie niezasadnym.

9 Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji