Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 sierpnia 2019 r., I GZ 242/19

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 sierpnia 2019 r., I GZ 242/19

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Janusz Zajda po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia E.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 września 2017 r., sygn. akt III SA/Wr 290/17 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi E.S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie skargi na przewlekłość postępowania egzekucyjnego postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu po rozpoznaniu sprzeciwu E.S. utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 12 czerwca 2017 r. o odmowie zawieszenia postępowania. Odpis postanowienia doręczono stronie wraz z pouczeniem o prawie do wniesienia zażalenia.

3 W dniu 30 sierpnia 2017 r. skarżąca wniosła zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 6 września 2017 r. odrzucił zażalenie E.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 sierpnia 2017 r., sygn. akt III SA/Wr 290/17, utrzymujące w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie referendarza sądowego w sprawie ze skargi E.S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...] w przedmiocie skargi na przewlekłość postępowania egzekucyjnego uznając, że było ono niedopuszczalne.

5 Wyjaśnił, że w sprawie jakkolwiek skarżąca została pouczona przez Sąd o tym, że ma prawo do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 16 sierpnia 2017 r., to przepisy ustawy procesowej, w brzmieniu obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015 r. a nadanym ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. poz. 658), takiej możliwości nie przewidują. Należy zauważyć, że w myśl art. 194 § 1 ppsa zażalenie przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego jedynie w przypadkach przewidzianych w ustawie (w tym w przypadkach ujętych w samym art. 194 § 1 ppsa). Zaś art. 260 ppsa, regulujący sposób załatwienia przez sąd sprzeciwu od postanowienia referendarza, po nowelizacji wspomnianą ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. nie zawiera już wzmianki o tym uprawnieniu.

6 W tym stanie rzeczy, błędne pouczenie strony przez sąd nie kreuje prawa strony do wniesienia zażalenia. Podlega ono zatem odrzuceniu, jak zostało to wskazane na wstępie jako niedopuszczalne.

7 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

8 Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

9 W odniesieniu do spraw sądowo administracyjnych zainicjowanych skargami wniesionymi od dnia 15 sierpnia 2015 r. zastosowanie znajduje art. 260 ppsa w nowym brzmieniu nadanym ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r., poz. 658), w którym nie przewidziano prawa strony do wniesienia zażalenia od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego na jego podstawie (v. postanowienie NSA z dnia 16 stycznia 2017 r., sygn. akt II FZ 8/17)

10 Przepis art. 260 § 1 ppsa stanowi, że rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 ppsa, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Zgodnie zaś z art. 260 § 2 zd. 2 ppsa sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu.

11 Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że WSA we Wrocławiu prawidłowo przyjął, że w art. 194 § 1 ppsa oraz w innych przepisach ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w brzmieniu obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015 r. - nie przewidziano możliwości wniesienia zażalenia od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego na podstawie art. 260 ppsa. Nie ulega też wątpliwości, że skoro skarga w rozpatrywanej sprawie została wniesiona w dniu 21 sierpnia 2015 r. (k. 3-4 akt sądowych), to w odniesieniu do wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy znajdują zastosowanie przepisy znowelizowanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi obowiązującej od dnia 15 sierpnia 2015 r.

12 W konsekwencji WSA we Wrocławiu prawidłowo orzekł o odrzuceniu zażalenia skarżącej, uznając je za niedopuszczalne.

13 Mając na uwadze powyższą argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.