Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lipca 2014 r., I GZ 209/14

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lipca 2014 r., I GZ 209/14

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Jagielska po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Sz. z dnia 22 maja 2014 r. sygn. akt I SA/Sz 104/14 o przywróceniu terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Sz. z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie; 2. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Sz. w sprawie z wniosku P. K. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Sz. postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2014 r. o sygn. akt I SA/Sz 104/14 odrzucił skargę P. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Sz. z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego i zwrócił skarżącemu uiszczony wpis od skargi w kwocie 395 zł. Za podstawę odrzucenia skargi Sąd przyjął nieuzupełnienie przez skarżącego w terminie jej braku formalnego w zakresie określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego.

3 P. K. złożył wniosek o przywrócenie terminu oraz dokonał czynności poprzez doprecyzowanie skargi. Następnie wniosek uzupełnił.

4 Postanowieniem z dnia 22 maja 2014 r. Sąd I instancji odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. WSA stanął na stanowisku, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu, bo nie dochował należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw.

5 W zażaleniu wniesionym do Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: NSA) w dniu [...] czerwca 2014 r. P. K. domagał się uchylenia postanowienia WSA w Sz. z dnia 22 maja 2014 r. w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania temu Sądowi oraz zasądzenia kosztów postępowania wg norm prawem przepisanych.

6 W odpowiedzi na zażalenie Dyrektor Izby Celnej w Sz. wniósł o oddalenie tego środka odwoławczego.

7 Należy w tym miejscu zaznaczyć, że postanowienie WSA w Sz. z dnia 9 kwietnia 2014 r. o odrzuceniu skargi i zwrocie wpisu od niej stało się przedmiotem kontroli NSA, zainicjowanej skargą kasacyjną P. K. Postanowieniem z dnia 10 lipca 2014 r. o sygn. akt I GSK 1141/14 NSA uwzględnił skargę kasacyjną i uchylił rozstrzygnięcie WSA w Sz. z dnia 9 kwietnia 2014 r., uznając, że skarga P. K. już od dnia wniesienia nie zawierała braku formalnego, zarzucanego przez Sąd, więc jej odrzucenie było błędne.

8 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

9 Zażalenie należało uwzględnić, aczkolwiek z innych powodów niż wskazane w jego treści. NSA stwierdza, że postępowanie z wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi było bezprzedmiotowe, ponieważ skarga nie zawierała braków formalnych, co zostało ostatecznie rozstrzygnięte przez sąd kasacyjny postanowieniem z dnia 10 lipca 2014 r. o sygn. akt I GSK 1141/14 (publik. w Internecie pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Bezprzedmiotowość postępowania oznacza, że wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi nie powinien być procedowany przez Sąd I instancji. Skoro jednak Sąd I instancji rozpoznał ten wniosek merytorycznie i oddalił go, to rozstrzygnięcie w tym przedmiocie musiało zostać uchylone przez NSA, z uwzględnieniem zażalenia wniesionego przez skarżącego.

10 Z wymienionych powodów oraz na postawie art. 189 w zw. z art. 161 § 1 pkt 3 i art. 193 oraz art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. NSA uchylił zaskarżone postanowienie i umorzył postępowanie przed WSA w Sz. z wniosku P. K. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, przy czym mając na uwadze stanowisko sądu kasacyjnego wyrażone w uchwale 7 sędziów z dnia 8 grudnia 2009 r. o sygn. akt II GPS 5/09 (publik. ONSAiWSA z 2010 r. nr 3, poz. 40) NSA nie orzekł w oparciu o art. 188 p.p.s.a. dlatego, że uchwała nie miała zastosowania w stanie tej sprawy.