Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 czerwca 2019 r., I GZ 166/19

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 czerwca 2019 r., I GZ 166/19

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Pietrasz po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 kwietnia 2018 r., sygn. akt III SA/Wr 980/16 odrzucające skargę M. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z dnia (...) kwietnia 2016 r., Nr (...) w przedmiocie uznania jako nieuzasadnionego zarzutu zastosowania zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2018 r., sygn. akt III SA/Wr 980/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę M. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z dnia (...) kwietnia 2016 r., nr (...).

3 Wojewódzki Sąd Administracyjny w zaskarżonym postanowieniu wskazał, że w niniejszej sprawie – ostatecznie, po trwającym niespełna dwa lata postępowaniu w przedmiocie udzielenia skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie - zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 2 marca 2018 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi. Pouczono skarżącego, że zarządzenie to nie podlega zaskarżeniu, zaś nieuiszczenie wpisu w terminie 7 dniu od jego skutecznego doręczenia, skutkuje odrzuceniem skargi. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 21 marca 2018 r. (k. 122 akt sądowych). W wyznaczonym terminie brak skargi nie został usunięty (skarżący nie uiścił wpisu), co obligowało Sąd do jej odrzucenia.

4 Zażalenie na to postanowienie złożył skarżący, wnosząc przyznanie prawa pomocy celem dalszego umotywowania zażalenia. Ponadto wniósł o zawieszenie postępowania oraz o przeprowadzenie rozprawy w jego obecności.

5 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

6 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

7 Zgodnie z art. 199 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Opłatami sądowymi są: wpis i opłata kancelaryjna (art. 212 § 1 p.p.s.a.). Za stwierdzenie prawomocności oraz wydanie odpisów, zaświadczeń, wyciągów i innych dokumentów na podstawie akt pobiera się opłatę kancelaryjną (art. 234 § 1 p.p.s.a.).

8 Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.

9 W rozpoznawanej sprawie w dniu 21 marca 2018 r. doręczono skarżącemu wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego. Zatem termin do wpłaty należności upływał 28 marca 2018 r. W tym terminie skarżący opłaty nie uiścił, jednak złożył ponowny wniosek o przyznanie mu prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 8 lutego 2018 r. ostatecznie Sąd odmówił skarżącemu zwolnienia go od kosztów sądowych.

10 Należy również podkreślić, że Naczelny Sąd Administracyjny podziela pogląd zgodnie z którym w przypadku gdy strona po doręczeniu jej wezwania do uiszczenia wpisu (w rozpatrywanej sprawie wpisu od skargi), a przed upływem siedmiodniowego terminu do zapłacenia należnych kosztów postępowania, wystąpi do sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, to bieg terminu do uiszczenia wpisu nie zostaje przerwany. Dlatego też ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, złożony w sytuacji gdy WSA ocenił, że skarżący nie spełnia przesłanek zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania, nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu wskazanego przez Sąd w wezwaniu do dokonania tej czynności oraz nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez Sąd terminie (por. postanowienie NSA z dnia 10 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 115/10; z dnia 20 października 2010 r., sygn. akt II FZ 527/10, dostępne na: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Dopiero wydanie kolejnego prawomocnego postanowienia w przedmiocie prawa pomocy o innej treści, skutkuje utratą mocy wcześniejszego postanowienia. Skoro zatem należny wpis od skargi, mimo wezwania, nie został przez skarżącego uiszczony w wyznaczonym przez WSA terminie, co jest okolicznością bezsporną, to WSA zasadnie postanowił o odrzuceniu skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

11 W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że skarżący po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu powyższego braku nie uzupełnił w terminie. Dlatego mimo ponownego złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy bieg terminu do uiszczenia wpisu nie został przerwany a postanowienie z dnia 17 kwietnia 2018 r. odpowiada prawu.

12 Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji