Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2024 r., I GZ 145/24

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2024 r., I GZ 145/24

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Dariusz Dudra po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia L.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 18 marca 2024 r., sygn. akt III SA/Łd 6/23 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi L.P. na decyzję Zarządu Województwa Łódzkiego z dnia 5 lipca 2022 r., nr 4/2022/PR w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty dofinansowania z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z 18 marca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi (dalej jako: WSA, Sąd I instancji) odrzucił zażalenie L. P. (dalej jako: strona, skarżąca) na postanowienie WSA z 9 stycznia 2024 r., odmawiające przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi na decyzję Zarządu Województwa Łódzkiego z 5 lipca 2022 r. w przedmiocie określenia kwoty przypadającej do zwrotu.

3 W uzasadnieniu WSA wskazał, że termin do wniesienia zażalenia minął 31 stycznia 2024 r., natomiast skarżąca wniosła środek zaskarżenia 13 lutego 2024 r., a więc po upływie terminu. W związku z powyższym Sąd I instancji odrzucił zażalenie.

4 Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodziła się skarżąca. W wywiedzionym zażaleniu wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Zdaniem strony, składając zażalenie na postanowienie WSA, zachowała ona termin do wniesienia środka zaskarżenia, ponieważ odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem odebrała z urzędu pocztowego 6 lutego 2024 r.

5 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

7 Zgodnie z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2023 r., poz. 1634, dalej jako: p.p.s.a.) zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia.

8 Wskazać należy, że termin ten ma charakter ustawowy, co oznacza, że jest nim związany również sąd i nie ma możliwości jego modyfikacji, a jego uchybienie powoduje odrzucenie zażalenia przez sąd (por. postanowienie NSA z dnia 29 października 2010 r., sygn. akt II FZ 497/10). Jak wskazano, sąd nie ma możliwości rozpoznania zażalenia wniesionego z jakimkolwiek uchybieniem terminu. Warunkiem rozpoznania środka odwoławczego jest bowiem spełnienie wszystkich wymogów formalnych, które są dla jego wnoszenia przewidziane, w tym wniesienie go w odpowiednim terminie. Inna interpretacja wymogu dotyczącego terminu wnoszenia zażalenia, pozwalająca na odstępstwa od tej reguły, pozbawiałaby sensu ustalania przez przepisy prawa określonych terminów do dokonania czynności procesowych.

9 Jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy duplikatu zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej odpis postanowienia z 9 stycznia 2024 r., została ona wydana w dniu 24 stycznia 2024 r. w AP Ł. L.P. (k. 94 akt sądowych).

10 W tym miejscu wskazać należy, że duplikat jest dokumentem urzędowym. Operator pocztowy, świadczący usługę publiczną, wskazuje w nim na podstawie dostępnych sobie dokumentów, kto i kiedy odebrał daną przesyłkę. Jest on wystawiany jest na podstawie posiadanych przez urząd pocztowy dokumentów potwierdzających dokonanie doręczenia przesyłki, w tym karty doręczeń. W postępowaniu reklamacyjnym duplikat zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki ma charakter dokumentu urzędowego, bowiem stanowi wynik rozpatrzenia reklamacji pocztowej w sposób przewidziany prawem i w zakresie działania podmiotu, który udzielił wyjaśnień, poświadczając tym samym zaistnienie określonych faktów. W związku z tym dokument ten stanowi dowód stwierdzający w sposób wystarczający i jednoznaczny doręczenie przesyłki adresatowi w konkretnym dniu. Stanowisko to potwierdzone jest również w orzecznictwie sądów administracyjnych (np. prawomocne postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7 września 2015 r. IV SA/Wa 1776/16, postanowienia NSA z: 11 kwietnia 2011 r. II FSK 2174/09; 9 marca 2016 r. I FZ 6/16; 25 października 2016 r. II OZ 1217/16, wyrok NSA z 29 listopada 2011 r. II GSK 1223/10).

11 Zarówno zwrotne potwierdzenie odbioru, jak i jego duplikat, jako dokumenty urzędowe, korzystają z domniemania prawdziwości, które może zostać obalone przeciwdowodem.

12 W ocenie NSA, skarżąca takiego przeciwdowodu jednak nie przedstawiła. Twierdzenie, że przesyłka została odebrana w dniu 6 lutego 2024 r., należało uznać za gołosłowne. Nie zostało bowiem nie tylko udowodnione, ale nawet nie uprawdopodobnione. W zażaleniu zabrakło jakichkolwiek argumentów, które mogłyby potwierdzić datę odbioru przesyłki inną niż ta, którą przyjął Sąd I instancji na podstawie danych zamieszczonych na duplikacie ZPO.

13 W tych okolicznościach należało przyjąć, że skoro strona odebrała przesyłkę zawierającą postanowienie z 9 stycznia 2024 r. w dniu 24 stycznia 2024 r., to termin do wniesienia zażalenia upłynął 31 stycznia 2024 r. Zatem zażalenie wniesione w dniu 13 lutego 2024 r., należało ocenić jako spóźnione i w konsekwencji podlegające odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.

14 Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.