Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 marca 2012 r., I GSK 944/10

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 marca 2012 r., I GSK 944/10

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jan Bała po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku Dyrektora Izby Celnej w T. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 listopada 2011 r., sygn. akt I GSK 944/10 o rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania kasacyjnego w sprawie ze skargi B. S.A. w S. Oddział E. w T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu należności celnych postanawia: uzupełnić wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 listopada 2011 r., sygn. akt I GSK 944/10 w ten sposób, że przez słowem "oddala" wpisać: "1" oraz dodać punkt 2 o treści "zasądza od B. S.A. w S. Oddział E. w T. na rzecz Dyrektora Izby Celnej w T. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego"

Uzasadnienie

2 Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 28 listopada 2011 r. sygn. I GSK 944/10 oddalił skargę kasacyjną B. S.A. w S. O. E. w T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. z dnia 22 września 2010 r. sygn. I SA/Bd 562/10.

3 Pismem z dnia [...] marca 2012 r. pełnomocnik Dyrektora Izby Celnej w T. radca prawny E. T. wniósł o uzupełnienie powyższego wyroku NSA przez zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

4 Z akt sprawy NSA wynika, że w dniu [...] listopada 2010 r. złożono odpowiedź na skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

5 W załączeniu pełnomocnik przedstawił pełnomocnictwo do reprezentowania Dyrektora Izby Celnej w T. w postępowaniu przed NSA.

6 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

7 Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

8 Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien zamieścić z urzędu. Takim dodatkowym orzeczeniem jest m.in. rozstrzygnięcie wniosku strony o zwrot kosztów, gdyż według art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204.

9 W postępowaniu przed NSA obowiązuje, zgodnie z art. 203 i art. 204 p.p.s.a., zasada finansowej odpowiedzialności za wynik postępowania (zasada rezultatu). Przejawia się ona w nałożeniu na stronę "przegrywającą" sprawę, bez względu na to, czy jest nią skarżący, czy też organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, obowiązku zwrotu kosztów postępowania stronie przeciwnej (zob. Komentarz – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat i M. Niezgódka-Medek).

10 Przepisy art. 203 i art. 204 p.p.s.a. są podstawą do zasądzenia od strony "przegrywającej" na rzecz strony przeciwnej zwrotu niezbędnych kosztów (art. 205 p.p.s.a.) postępowania kasacyjnego, w tym dla strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego ich wynagrodzenia w wysokości nie wyższej niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach (art. 205 § 2 p.p.s.a.).

11 Owymi "odrębnymi przepisami", gdy chodzi o stawki opłat z tytułu czynności radców prawnych, są przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) wydanego na podstawie delegacji zawartej w art. 223 ust. 2 i art. 225, ust. 2 i 3 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1059 ze zm.).

12 W § 14 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. określono stawki opłat minimalnych obowiązujących w postępowaniu przed NSA, które dotyczą:

13 – sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej oraz udziału w rozprawie przed NSA (jest to stawka za wykonanie wszystkich tych czynności),

14 – sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej,

15 – sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej,

16 – udziału w rozprawie przed NSA,

17 – postępowania zażaleniowego.

18 Wykaz czynności radcy prawnego w postępowaniu przed NSA, wymienionych w § 14 ust. 2 pkt 2 omawianego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, nie obejmuje czynności radcy prawnego polegającej tylko na samym sporządzeniu odpowiedzi na skargę kasacyjną. W niniejszej zaś sprawie pełnomocnik Dyrektora Izby Celnej w T. nie brał udziału w rozprawie przed NSA, a ograniczył się tylko do złożenia odpowiedzi na skargę kasacyjną.

19 Nie oznacza to jednak, iż stronie (organowi – Dyrektorowi Izby Celnej w T.) nie przysługuje zwrot kosztów postępowania kasacyjnego na podstawie art. 204 pkt 2 p.p.s.a.

20 W omawianym rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. brak jest bowiem przepisu stanowiącego wprost, że rozporządzenie to określa taksatywnie (wyczerpująco) listę czynności radcy prawnego przed organami wymiaru sprawiedliwości, za które przysługuje wynagrodzenie, wniosku takiego nie można wywieść na podstawie całokształtu przepisów rozporządzenia ani też jego semantyki (por. M. Bogusz – glosa do postanowienia NSA z dnia 16 czerwca 2004 r., sygn. akt FSK 93/2004, GSP – Prz. Orz. 2005/1–2/17–22).

21 Wprost przeciwnie w § 5 omawianego rozporządzenia przewidziano możliwość ustalenia wysokości stawek minimalnych w sprawach nieokreślonych w rozporządzeniu, przyjmując za podstawę stawkę w sprawach o najbardziej zbliżonym rodzaju.

22 Stąd też, skoro w rozporządzeniu nie przewidziano stawki za "samo sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną", to należało przyjąć do tej czynności stawkę opłat przewidzianą w rozporządzeniu do czynności porównywalnej, jaką jest niewątpliwie "sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej".

23 Za taką interpretacją omawianych przepisów rozporządzenia przemawia też zasada równości stron w postępowaniu sądowoadministracyjnym, której konkretyzację – w zakresie kosztów postępowania kasacyjnego – stanowi wynikająca z przepisów art. 203 i 204 p.p.s.a. zasada równych praw w zakresie żądania zwrotu niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego (por. m.in. J.P. Tarno – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s. 69; B. Adamiak, J. Borkowski, Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, Warszawa 2003).

24 Stąd też, skoro stronie przysługuje zwrot kosztów postępowania kasacyjnego za "samo" sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej (§ 14 ust. 2 pkt 2 lit. b/ rozporządzenia), to trudno znaleźć racjonalne argumenty przemawiające za tym, aby taki zwrot kosztów postępowania kasacyjnego nie przysługiwał stronie, która sporządziła i wniosła odpowiedź na skargę kasacyjną.

25 Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu na mocy art. 157 § 2 i 3 w związku z art. 204 pkt 1 p.p.s.a. oraz na podstawie § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b/ w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a/ i § 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.