Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 marca 2015 r., I GSK 436/13

wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 marca 2015 r., I GSK 436/13

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Kręcisz Sędzia NSA Marzenna Zielińska Sędzia del. WSA Joanna Zabłocka (spr.) Protokolant Małgorzata Sieczkowska po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2015 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej J. Spółki z o.o. w Ł. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. z dnia 27 grudnia 2012 r. sygn. akt III SA/Łd 543/12 w sprawie ze skargi J. Spółki z o.o. w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od J. Spółki z o.o. w Ł. na rzecz Dyrektora Izby Celnej w Ł. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem częściowego zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

2 Zaskarżonym wyrokiem z dnia 27 grudnia 2012 r. sygn. akt III SA/Łd 543/12

3 Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. oddalił skargę spółki z ograniczoną

4 odpowiedzialnością J. z siedzibą w L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w

5 L. z dnia [...] maja 2012 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w

6 podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia alkoholu etylowego.

7 Z uzasadnienia wyroku wynika, że za podstawę rozstrzygnięcia Sąd I instancji przyjął

8 następujące ustalenia.

9 W wyniku kontroli przeprowadzonej w spółce z o.o. J. ustalono, że w okresie od

10 1 lipca 2007 r. do 30 czerwca 2008 r. Spółka prowadziła działalność gospodarczą w

11 zakresie handlu rozcieńczalnikami wytworzonymi na bazie alkoholu etylowego,

12 dokonując błędnej klasyfikacji towarów do kodu CN 3814 00 90, PKWiU 24.30.22-7

13 rozpuszczalniki i rozcieńczalniki organiczne, zamiast do kodu CN 2207 20 00,

14 PKWiU 15.92.12 - alkohol etylowy skażony.

15 Postanowieniem z dnia [..] września 2009 r. Naczelnik Urzędu Celnego I w L.

16 wszczął z urzędu postępowanie w celu określenia Spółce zobowiązania

17 podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego

18 wyrobów akcyzowych o nazwach handlowych "V." i

19 "L." - na podstawie faktur zakupu nr 0001 i nr 0002 z dnia

20 [..] listopada 2007r. oraz nr 001/08 i nr 002/08 z dnia [..] marca 2008 r.

21 Następnie Naczelnik Urzędu Celnego I w L. decyzją z dnia [...] listopada 2011 r.

22 określił spółce z o.o. J. kwotę podatku akcyzowego z tytułu nabycia

23 wewnątrzwspólnotowego alkoholu etylowego skażonego w łącznej kwocie 4 320 266

24 zł, w tym za listopad 2007 r. w kwocie 2 334 032 zł oraz za marzec 2008 r. w kwocie

25 1 986 234 zł. Organ podatkowy I instancji wyjaśnił, że Spółka na podstawie faktur nr

26 0001 i nr 0002 z dnia [...] listopada 2007 r. wystawionych przez firmę "O" G. dokonała nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów

27 zaklasyfikowanych przez wystawcę faktur do kodu CN 3814 0090 w ilości 53.688,8

28 litrów. Towary o tym samych kodzie CN były także przedmiotem nabycia

29 wewnątrzwspólnotowego, dokonanego przez Spółkę na podstawie faktur nr 001/08 i

30 nr 002/08 z dnia [...] marca 2008r wystawionych przez firmę "V", w

31 łącznej ilości 45.520 litrów. Powołując się na materiał dowodowy zgromadzony w

32 sprawie, w tym również na pismo Ministerstwa Finansów z dnia [...] maja 2009 r.

33 organ stwierdził, że firmy: "

34 O" G. oraz firma V. zgłosiły do Urzędu Celnego we F, przesyłki z "rozpuszczalnikami i rozcieńczalnikami do farb i lakierów" taryfikując przedmiotowy towar do kodu CN

35 3814 0090 w oparciu o Wiążącą Informację Taryfową [...] z dnia [...]

36 marca 2006 r. Na wniosek Ministerstwa Finansów niemiecka administracja celna

37 przekazała dokumentację dotyczącą wyników badań próbek towarów pobranych w

38 ramach postępowania wolnocłowego przy zgłoszeniu towarów zwolnionych z

39 podatku na podstawie w/w faktur. Z badań przeprowadzonych przez niemiecką

40 administrację celną w zakresie zgodności zastosowanych klasyfikacji

41 przedmiotowych wyrobów wynika, iż zgłoszony przez firmę V. kod CN

42 3814 0090 nie został potwierdzony i nie był zgodny z towarem opisanym w

43 powoływanej Wiążącej Informacji Taryfowej [..] z dnia [...] marca 2006

44 r. Stwierdzono, że zgłoszone towary powinny być klasyfikowane do kodu CN 2270

45 2000, tj. alkohol etylowy i pozostałe wyroby alkoholowe, o dowolnej mocy, skażone.

46 Wyroby te były zgłoszone przez firmę "V. do przesyłki w 9120 sztukach

47 kanistrów 5 litrowych i ujęte zostały pod numerami rejestru [...]

48 i [...]. Niemiecka administracja celna poddała weryfikacji także

49 towar zgłoszony do kodu CN 3814 0090 przez firmę "O", który został

50 zarejestrowany pod numerami [...] i

51 [...]. W wyniku weryfikacji ustalono, że wyroby te nie

52 spełniają wymogów w pełni skażonych towarów w myśl przepisów państw

53 członkowskich, opisanych w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 3199/93 z dnia

54 22.11.1993 r. w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia

55 alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego.

56 Decyzją z dnia [...] maja 2012 r. Dyrektor Izby Celnej w L. utrzymał w mocy

57 decyzję organu I instancji, wyjaśniając w uzasadnieniu decyzji, że w myśl art.12 WKC

58 wiążąca informacja taryfowa zobowiązuje organy celne wobec osoby, na którą ją

59 wystawiono, a na podstawie art.10 ust.3 lit.a Rozporządzenia Wykonawczego

60 posiadacz [...] może korzystać z niej w odniesieniu tylko do określonego towaru,

61 jeżeli wykaże, że istnieje całkowita zgodność między tym towarem, a towarem

62 opisanym w przedstawionej informacji.

63 Dyrektor Izby wyjaśnił, że Wiążąca Informacja Taryfowa WIT nr [...] z dnia [...].03.2006 r. wydana przez niemieckie władze celne, zawiera

64 następujące informacje:

65 —w polu 6 kod 3814009090,

66 —w polu 7 (opis towaru) -

67 informacje wnioskodawcy: towar przygotowany z bioetanolu i innego organicznego

68 rozpuszczalnika i denaturatora,

69 zastosowanie: w drukarniach do czyszczenia maszyn poligraficznych, ponadto w

70 przemyśle lakierniczym i kosmetycznym,

71 wynik badań: brak zapisu,

72 cechy zewnętrzne: bezbarwna przezroczysta ciecz o nieprzyjemnie gorzkim smaku w

73 plastikowej butelce,

74 dane dotyczące składu i nazwy: "S 100.8" - obecność zawartego w towarze

75 obok alkoholu rozpuszczalnika została zbadana z zastosowaniem chromatografii

76 cienkowarstwowej, otrzymane wyniki badania wykazały rozpuszczalnik organiczny

77 złożony,

78 - w polu 8 (nazwa handlowa i informacje dodatkowe) określono rodzaj towaru

79 (rozcieńczalnik lakierów i farb) i opisano jego skład surowcowy: 95% bioetyloalkohol,

80 1% glikol propylenowy, 0,3 g/100 I denatoniumbenzoesan.

81 Organ powołał się na dokumentację niemieckiej administracji celnej, z której wynika,

82 że po przeprowadzeniu badań w zakresie zgodności zastosowanych klasyfikacji

83 towarowych ustalono, że zgłoszony przez V. kod CN 3814 0090 nie został

84 potwierdzony i nie był zgodny z towarem opisanym w [..] z dnia

85 16 marca 2006 r. Towary zgłoszone przez V. do przesyłki zapakowanej

86 w 9120 sztuk kanistrów litrowych powinny być klasyfikowane do kodu CN 2270 20

87 00. Weryfikacji przez niemiecką administrację celną poddano również towar

88 zgłoszony do kodu 3814 00 90 przez firmę O. i ustalono, że wyroby te nie

89 spełniają wymogów w pełni skażonych towarów opisanych w rozporządzeniu

90 Komisji (WE) nr 3199/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie wzajemnego

91 uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z

92 podatku akcyzowego.

93 Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił ponadto, że w dniu [..] listopada 2007r. Naczelnik

94 Urzędu Celnego I w L. pobrał z cysterny o numerze rejestracyjnym [...] próbki towaru określonego jako "rozpuszczalnik do farb i lakierów" z zadeklarowanym

95 kodem CN 3814 009080 z dostawy od O.

96 Jedną z próbek przekazano do badań do C.L.L. Izby

97 Celnej w W., które po przeprowadzeniu badań poinformowało, że próbkę tę

98 stanowi alkohol etylowy o stężeniu 95,71 =/- 0,05 (% objętości) skażony

99 benzoesanem denatonium (bitrexem). W próbce stwierdzono obecność glikolu

100 propylenowego (1,2 - propanodioiu); 0,95+/- 0,10 (% objętości) co stanowi 1,22 +/-

101 0,12 (% mas), t-butanolu: około 0,1 (% obj.) co stanowi około 82 gramy na 100 litrów

102 próbki) oraz nieznacznych ilości metanolu.

103 Ustalono, że skład przedmiotowej próbki towaru nie odpowiada składowi z

104 załączonego oświadczenia dostawcy, ponieważ w badanej próbce nie stwierdzono I -

105 butanolu, natomiast zidentyfikowano t-butanol. Zdaniem Centralnego Laboratorium

106 Celnego, dodatek do alkoholu etylowego skażonego benzoesanem denatonium

107 glikolu propylenowego i t-butanolu w niewielkiej ilości tj. w sumie ok. 1 % obj., nie

108 zmienia klasyfikacji taryfowej towaru. Mając na uwadze całość badania stwierdzono,

109 że próbka stanowi alkohol etylowy skażony klasyfikowany do podpozycji 2207 20

110 Wspólnej Taryfy Celnej.

111 Powyższą decyzję Dyrektora Izby Celnej w L. strona zaskarżyła do

112 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L., zarzucając naruszenie prawa

113 materialnego, to jest §1 ust. 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 10

114 października 2007 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie zwolnień od podatku

115 akcyzowego, zwalniający od akcyzy alkohol etylowy zawarty w nabywanych

116 wewnątrzwspólnotowo w opakowaniach jednostkowych o pojemności do 5 litrów,

117 rozpuszczalnikach i rozcieńczalnikach złożonych organicznych pozostałych,

118 zawierających w swym składzie alkohol etylowy, oznaczony symbolem P.

119 22- 79 i kodem CN ex 38140090, przez błędną wykładnię i niewłaściwe

120 zastosowanie w następstwie niewłaściwej interpretacji pojęcia "wiążącej informacji

121 taryfowej". Zarzuciła również niewłaściwą interpretację i niewłaściwe zastosowanie

122 pojęcia "wiążącej informacji taryfowej", a także naruszenie przepisów postępowania.

123 Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. oddalił skargę spółki z o.o. J. na

124 powyższą decyzję Dyrektora Izby Celnej w L.. WSA stwierdził, że skarżąca na

125 podstawie faktur nr 0001 i 0002 z dnia [..] listopada 2007 r. wystawionych przez firmę

126 "O." dokonała nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów zaklasyfikowanych

127 przez wystawcę faktur do kodu CN 3814 0090 w ilości 53. 688,8 I. Wyroby o tym

128 kodzie były także przedmiotem nabycia wewnątrzwspólnotowego dokonanego przez

129 skarżącą na podstawie faktur nr 001/08 i nr 002/08 z dnia 27 marca 2008 r.

130 wystawionych przez firmę V. w ilości łącznej 45.520 I.

131 Sąd stwierdził, że organ celny przedstawił dowód w postaci pisma z Ministerstwa

132 Finansów z dnia 13 maja 2009 r. z którego wynika, że w/w firmy "O" i "V"

133 zgłosiły do Urzędu Celnego we F. przesyłki z rozpuszczalnikami i

134 rozcieńczalnikami do farb i lakierów taryfikując towar do kodu CN 3814 0090 w

135 oparciu o Wiążącą Informację Taryfową [...] z dnia 16 marca 2006 r.

136 Na wniosek Ministerstwa Finansów niemiecka administracja celna przesłała

137 dokumentację dotyczącą wyników badań próbek towarów, pobranych w ramach

138 postępowania wolnocłowego przy zgłoszeniu towarów zwolnionych od podatku na

139 podstawie w/w faktur. Jak się okazało zgłoszony przez firmę "V." kod CN 3814

140 00 90 nie został potwierdzony i nie był zgodny z towarem opisanym w powoływanej

141 Wiążącej Informacji Taryfowej z dnia 16 marca 2006r. Towary te winny być

142 klasyfikowane do kodu CN 2207 20 00 alkohol etylowy i pozostałe wyroby

143 alkoholowe, o dowolnej mocy, skażone. Niemiecka administracja celna dokonała

144 również weryfikacji towaru zgłoszonego do kodu CN 3814 0090 przez firmę "O".

145 Weryfikacja ta wykazała iż zgłoszone wyroby nie spełniają wymogów w pełni

146 skażonych towarów w myśl przepisów państw członkowskich opisanych w

147 rozporządzeniu Komisji (WE) nr 3199/93 z dnia 22 listopada1993 r. w sprawie

148 wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów

149 zwolnienia z podatku akcyzowego.

150 Ponadto, w dniu [...] listopada 2007 r. Naczelnik Urzędu I Celnego w L. pobrał

151 próbki towaru dostarczanego przez firmę "O." jako "rozpuszczalnik do farb i

152 lakierów" z zadeklarowanym kodem 3814 0090. Próbki te przesłano do Centralnego

153 Laboratorium Celnego Izby Celnej w W. (dalej: CLC). W piśmie z dnia 11[...] lutego 2008 r. Centralne Laboratorium Celne poinformowało, że przedmiotową

154 próbkę stanowi alkohol etylowy o stężeniu 95,71 =/-0,05 (%objętości) skażony

155 benzoesanem denatonium (bitrexem) zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rolnictwa

156 i Rozwoju Wsi z dnia 2 stycznia 2006 r. w sprawie środków dopuszczonych do

157 skażanie alkoholu etylowego (Dz. U. nr 8 poz. 49). W próbce stwierdzono obecność

158 glikolu propylenowego ( 1,2- propanodiolu ) , 0,95 +/-0,10 (% objętości) co

159 stanowił ,22 +/-0.12 (%obj.) co stanowi około 82 gramy na 100 litrów próbki oraz

160 nieznacznych ilości metanolu. Skład przedmiotowej próbki towaru nie odpowiadał

161 składowi z załączonego oświadczenia dostawcy, ponieważ w badanej próbce nie

162 stwierdzono l-butanolu, natomiast zidentyfikowano t-butanol. Zdaniem Centralnego

163 Laboratorium Celnego dodatek do alkoholu etylowego skażonego benzoesanem

164 denatonium glikolu propylenowego i t-butanolu w niewielkiej ilości nie zmienia

165 klasyfikacji taryfowej towaru. Mając na uwadze całość badania stwierdzono, że

166 próbka stanowi alkohol etylowy skażony klasyfikowany do podpozycji 2207 20

167 Wspólnej Taryfy Celnej.

168 Sąd I instancji uznał, że organy orzekające w sprawie zasadnie przyznały moc

169 dowodów informacji niemieckiej administracji celnej i Centralnego Laboratorium

170 Celnego.

171 Sąd I instancji stwierdził, że zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje, iż

172 organy podatkowe prawidłowo zaklasyfikowały przedmiotowy towar do kodu CN

173 2207 20 00 jako alkohol etylowy skażony, którego nabycie wewnątrzwspólnotowe

174 podlegało opodatkowaniu akcyzą. Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdził, że są

175 one nieuzasadnione. W szczególności nie doszło do naruszenia §1 ust.8

176 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 10 października 2007 r., gdyż przepis ten

177 nie ma zastosowania do towarów klasyfikowanych do kodu CN 2207 20 00. Zdaniem

178 Sądu I instancji nie doszło również do naruszenia przepisów prawa procesowego,

179 ponieważ organy uwzględniły w sprawie całokształt materiału dowodowego. WSA nie

180 podzielił również zarzutu naruszenia art.201 §1 pkt 2 ordynacji podatkowej, a

181 odnosząc się do zarzutu dotyczącego Wiążącej Informacji Taryfowej, wskazał, że

182 zgodnie z art.12 ust.3 WKC osoba, której udzielono informacji musi być w stanie

183 udowodnić, że towar zgłoszony odpowiada pod każdym względem temu, który jest

184 opisany w informacji. W oparciu o art.10 ust.3 lit.a Rozporządzenia Wykonawczego

185 stwierdził, że nie mogą występować żadne różnice w składzie czy cechach fizyko-

186 chemicznych towarów.

187 J. sp. z o.o. wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku, wnosząc o jego

188 uchylenie w całości i "przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez

189 Wojewódki Sąd Administracyjny w L. w celu umorzenia postępowania" oraz o

190 zasądzenie kosztów postępowania.

191 Zaskarżonemu wyrokowi na podstawie art.174 pkt 1 i 2 p.p.s.a. zarzuciła:

192 1/ Naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię

193 - § 1 ust. 8 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 10.10.2007 roku zmieniającego

194 rozporządzenie w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 196 poz.

195 1416 ), poprzez przyjęcie braku istnienia podstaw do jego zastosowania oraz

196 zwolnienia od akcyzy alkoholu etylowego zawartego w nabywanych

197 wewnątrzwspólnotowo w opakowaniach jednostkowych o pojemności do 5 litrów,

198 rozpuszczalnikach i rozcieńczalnikach złożonych organicznych pozostałych,

199 zawierających w swym składzie alkohol etylowy, oznaczonych symbolem PKWiU ex

200 22- 79 i kodem CN ex 3814 00 90, w środkach zapobiegających zamarzaniu i

201 pozostałych płynach usuwających oblodzenie, zawierających w swym składzie

202 alkohol etylowy, oznaczony symbolem PKWiU ex 24.66.33-50 i kodem CN ex 3820

203 00 00 oraz w produktach ułatwiających rozpalanie ognia, zawierających w swym

204 składzie alkohol etylowy, bez względu na symbol PKWiU i kod CN,

205 - przepisów prawa materialnego i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie

206 interpretacji pojęcia "wiążącej informacji taryfowej" (WIT).

207 2/ Naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie miało istotny wpływ na

208 wynik sprawy:

209 - art. 3 § 1 i art. 145 § 1 pkt 1 lit, a i c p.p.s.a. w zw. z art. 120, 121 § 1, 122, 124,

210 187 § 1 i 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa polegające na

211 tym, że Sąd pierwszej instancji w wyniku niewłaściwej kontroli legalności działalności

212 administracji publicznej oddalił skargę w sytuacji, gdy skarżąca wykazała, iż

213 postępowanie organów administracji publicznej dotknięte było wadami, które

214 uniemożliwiły prawidłowe ustalenie stanu faktycznego w sprawie. Zarzuciła, że w

215 przedmiotowej sprawie organ podatkowy działał z naruszeniem obowiązujących

216 przepisów prawa z tego powodu, iż w przedstawionym stanie faktycznym brak było

217 podstaw do stwierdzenia obowiązku zapłaty podatku akcyzowego z powodu

218 możliwości zastosowania par. 1 ust. 8 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia

219 10.10.2007 roku zmieniającego rozporządzenie w sprawie zwolnień od podatku

220 akcyzowego (Dz. U. Nr 196 poz. 1416). Zarzuciła brak wyczerpującego i

221 wszechstronnego zebrania oraz rozpatrzenia materiału dowodowego poprzez

222 niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy oraz nieuwzględnienie

223 faktów znanych organowi podatkowemu z urzędu w postaci opinii biegłych w takich

224 samych stanach faktycznych, co prowadzi, w ocenie skarżącej, do naruszenia

225 podstawowych zasad postępowania podatkowego. Ponadto wskazała na naruszenie

226 zasady umacniania zaufania obywateli do organów podatkowych, na co wskazuje

227 utrzymanie w mocy decyzji organu administracji publicznej nieodpowiadającej w

228 żadnej mierze obowiązującemu prawu.

229 - - art. 3 § 1 i art. 145 § 1 pkt 1 lit.c p.p.s.a. w zw. z 201 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29

230 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa przejawiające się w tym, że Sąd pomimo

231 trwania w tym samym czasie postępowania wyjaśniającego prowadzonego przez

232 niemieckie służby celne i które niewątpliwie miało wpływ na wynik toczącej się

233 sprawy, nie zawiesił postępowania.

234 W motywach skargi zarzuciła, między innymi, że Sąd dokonał nieprawidłowej

235 wykładni pojęcia "wiążącej informacji taryfowej (WIT)". Wskazała, że zgodnie z art.

236 12 ust. 2 WKC wiążąca informacja taryfowa zobowiązuje organy celne wobec osoby,

237 na którą wystawiono informację. Jednakże powinna istnieć całkowita zgodność

238 między tym towarem a towarem opisanym w przedstawionej informacji. Nie mogą

239 występować różnice w składzie czy cechach fizyko-chemicznych. Na podstawie

240 badań przeprowadzonych przez niemiecką administrację celną w zakresie zgodności

241 zastosowania klasyfikacji badanych wyrobów stwierdzono, że zgłoszone do przesyłki

242 towary powinny być klasyfikowane do kodu CN 2270 2000. Nie uznano jednak, iż

243 występuje różnica w składzie spornych towarów. Wskazała, że w związku z tym, na

244 podstawie przywołanych w skardze kasacyjnej wyników opinii biegłych (wydanych w

245 innych sprawach) należałoby dojść do wniosku, że kwestionowane próbki powinny

246 zostać zakwalifikowane do kodu CN 38140090, PKWiU 24.30.22-7 jako

247 rozpuszczalniki i rozcieńczalniki.

248 Stwierdziła również, że stanie faktycznym sprawy nie mają zastosowania przepisy

249 §18 ust.1 pkt 2a lit.a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2004 r. w

250 sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz.U. z 2006 r., Nr.72, poz.500).

251 W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Celnej w L.i wniósł o jej

252 oddalenie.

253 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

254 Skarga kasacyjna jest nieuzasadniona.

255 W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30

256 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jed. Dz. U.

257 z 2012 r., poz.270 ze zm., dalej - p.p.s.a.) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje

258 sprawę w granicach skargi kasacyjnej, z urzędu zaś bierze pod rozwagę jedynie

259 nieważność postępowania. Z akt sprawy nie wynika, by zaskarżone orzeczenie

260 zostało wydane w warunkach nieważności, której przesłanki określa art. 183 § 2 ww.

261 ustawy.

262 W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik powołał się na obydwie podstawy kasacyjne

263 wymienione w przepisie art. 174 p.p.s.a.

264 Wobec podniesienia zarówno zarzutu naruszenia przepisów prawa materialnego, jak

265 i naruszenia przepisów postępowania, w pierwszej kolejności rozpoznaniu podlega

266 drugi z zarzutów. Dopiero bowiem po przesądzeniu, że stan faktyczny przyjęty przez

267 sąd w zaskarżonym wyroku jest prawidłowy, albo że nie został skutecznie

268 podważony, można przejść do skontrolowania procesu subsumcji danego stanu

269 faktycznego pod zastosowany przez sąd pierwszej instancji przepis prawa

270 materialnego.

271 Oceniając zarzut naruszenia przepisów postępowania przede wszystkim należy

272 wskazać, iż stosownie do art. 174 pkt 2 p.p.s.a. zarzut ten może zostać uwzględniony

273 jedynie wtedy, gdy uchybienie sądu mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

274 W pierwszej kolejności należy przypomnieć, że art.3§1 p.p.s.a. stanowi, że sądy

275 administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują

276 środku przewidziane w ustawie. W rozpoznanej sprawie Sąd I instancji dokonał

277 kontroli postępowania przeprowadzonego przez organy podatkowe i zastosował

278 środki przewidziane ustawą Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

279 NSA nie stwierdził aby kontrola organów podatkowych została przeprowadzona

280 przez Sąd I instancji w sposób naruszający prawo.

281 Skarżąca zarzuca Sądowi I instancji, że ten dokonał niewłaściwej kontroli działalności

282 organów podatkowych i oddalił skargę, w sytuacji gdy organy te prowadziły

283 postępowanie z naruszeniem art. 120, 121 § 1, 122, 124, 187 § 1 i § 3 ustawy z dnia

284 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (j.t. Dz.U z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.,

285 dalej:o.p.). Naruszenie wskazanych wyżej przepisów skarżąca uzasadnia

286 nieuwzględnieniem faktów "znanych organowi z urzędu", to jest nieskorzystaniem z

287 opinii biegłych wydanych w innych postępowaniach podatkowych prowadzonych

288 przez Naczelnika Urzędu Celnego II. Ponadto zarzuca organom podatkowym nie

289 powołanie biegłego w celu, jak wynika z uzasadnienia skargi kasacyjnej, ustalenia

290 składu chemicznego i następnie dokonania klasyfikacji do właściwego kodu CN

291 nabytych wewnątrzwspólnotowo przez stronę towarów.

292 Zarzuty są nieuzasadnione. Jak wynika z ustalonego przez organy podatkowe i

293 zaakceptowanego przez WSA stanu faktycznego sprawy, ustaleń co do składu

294 chemicznego będących przedmiotem postępowania towarów organy podatkowe

295 dokonały, w odniesieniu do towarów nabytych od V., na podstawie

296 informacji uzyskanej od niemieckiej administracji celnej, która pobrała próbki towaru,

297 ustaliła ich skład, stwierdziła, że "niewielka zawartość 1,2 - glikolu propylenowego

298 nie nadała towarowi charakteru złożonego rozpuszczalnika do pozycji 3814 KN" i na

299 tej podstawie określiła, że towar zgodnie z jego właściwościami został

300 zaszeregowany jako denaturowany alkohol etylowy do pozycji 2207.

301 Skład chemiczny towaru nabytego od firmy O. został ustalony na podstawie

302 informacji niemieckiej administracji celnej, ale również na podstawie badań

303 przeprowadzonych przez Centralne Laboratorium Celne Izby Celnej w W. na

304 próbce towaru pobranej przez organ podatkowy I instancji dnia [..] listopada 2007 r.

305 CLC ustaliło skład chemiczny badanego towaru i stwierdziło, że dodatek do alkoholu

306 etylowego skażonego benzoesanem denationum glikolu propylenowego i t- butanolu

307 w niewielkiej ilości nie zmienia klasyfikacji towaru, a więc próbka stanowi alkohol

308 etylowy skażony i wyraziło opinię, że towar powinien być klasyfikowany do

309 podpozycji 2207 20 Taryfy Celnej.

310 Z opinii CLC wynika również, że skład próbki towaru nie odpowiada składowi z

311 załączonego oświadczenia dostawcy (czyli firmy O.), ponieważ w badanej

312 próbce nie stwierdzono obecności 1- butanolu, natomiast zidentyfikowano t- butanol.

313 W ocenie NSA, wobec ustalenia składu chemicznego towarów na podstawie wyżej

314 przedstawionych dowodów, w tym opinii wyspecjalizowanej jednostki - CLC, nie

315 można skutecznie postawić organom podatkowym zarzutu naruszenia przepisu

316 art.122 i 187§1 ordynacji podatkowej nakazujących organom podatkowym

317 podejmowanie wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu

318 faktycznego oraz zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału

319 dowodowego. Nie jest więc naruszeniem wskazanej zasady niepowołanie przez

320 organy podatkowe, w stanie faktycznym rozpoznanej sprawy, biegłego w celu - jak

321 wynika z uzasadnienia kasacji - ustalenia i oceny składu chemicznego towarów.

322 Podkreślić należy, że strona w trakcie postępowania podatkowego nie występowała z

323 wnioskiem o powołanie biegłego, a zarzut ten pojawił się dopiero na etapie skargi

324 kasacyjnej.

325 Ponadto, postawienie zarzutu nieskorzystania z opinii biegłego należy powiązać z

326 zarzutem naruszenia art. 197§1 o.p., który to zarzut w skardze kasacyjnej nie został

327 sformułowany.

328 Nie ma usprawiedliwionych podstaw również zarzut nieskorzystania z opinii biegłych

329 wydanych w innych, w ocenie skarżącej Spółki podobnych sprawach. Strona

330 powołała się na te opinie dopiero na etapie postępowania kasacyjnego, przywołując

331 niewielkie fragmenty tych opinii. Poza tym, nie można uznać za fakty znane organowi

332 z urzędu i niewymagające dowodu, opinii wydanych przez biegłych w innych

333 sprawach prowadzonych przez inny organ. Powołując się na opinie wydane w innych

334 sprawach strona wskazała na postępowania prowadzone przez Naczelnika Urzędu

335 Celnego II w L., podczas gdy organem I instancji prowadzącym postępowanie

336 podatkowe w rozpoznanej sprawie był Naczelnik Urzędu Celnego I w L..

337 Niezależnie od powyższego, w stanie faktycznym rozpoznanej sprawy, nie można

338 Sądowi I instancji skutecznie postawić zarzutu nieprawidłowej kontroli postępowania

339 organów podatkowych w sytuacji, gdy strona powołała się na opinie biegłych wydane

340 w innych sprawach dopiero na etapie postępowania kasacyjnego.

341 Utrzymanie w mocy decyzji, z której treścią strona się nie zgadza nie stanowi o

342 naruszeniu przez organy podatkowe zasady zaufania.

343 W skardze kasacyjnej skarżąca zarzuciła również naruszenie art.3 § 1 i art. 145 §

344 1 pkt. 1 lit.c p.p.s.a. w związku z art.201 § 1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa,

345 przejawiające się tym, że WSA pomimo trwania w tym samym czasie postępowania

346 wyjaśniającego prowadzonego przez niemieckie służby celne, które to postępowanie

347 miało, w ocenie strony, wpływ na wynik toczącej się sprawy, nie zawiesił

348 postępowania. NSA zauważa, że wskazane przepisy nie dotyczą odmowy

349 zawieszenia postępowania przez Sąd, ale dokonania przez Sąd kontroli działania

350 organów podatkowych w przedmiocie zawieszenia przez nie postępowania

351 podatkowego. Zarzut ten jest nieuprawniony, kwestia zawieszenia postępowania

352 podatkowego była przedmiotem oceny sądu administracyjnego w innym

353 postępowaniu. Dyrektor Izby Celnej w L. postanowieniem z dnia [..] kwietnia

354 2012 r. odmówił zawieszenia postępowania podatkowego i po ponownym

355 rozpoznaniu sprawy utrzymał postanowienie własne w mocy. Postanowienie to

356 Spółka zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L., który

357 wyrokiem z dnia 4 grudnia 2012 r. sygn. akt III SA/Łd 835/13 oddalił skargę. Wyrok

358 jest prawomocny.

359 Odnosząc się do zarzutu naruszenia prawa materialnego, a to § 1 ust. 8

360 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 10 października 2007 roku zmieniającego

361 rozporządzenie w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 196 poz.

362 1416) poprzez jego niezastosowanie, należy wyjaśnić, że w ww. rozporządzeniu

363 zmieniającym nie ma ustępu 8. Natomiast na podstawie §1 pkt 2 rozporządzenia

364 zmieniającego, w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2004 r. w

365 sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz. U. z 2006 r. Nr 72, poz. 500, Nr 99,

366 poz. 688 i Nr 243, poz. 1766) w § 18 dodano ust. 7, a także ust. 8 w brzmieniu

367 "Zwalnia się od akcyzy alkohol etylowy zawarty w nabywanych

368 wewnątrzwspólnotowo, w opakowaniach jednostkowych o pojemności do 5 litrów,

369 rozpuszczalnikach i rozcieńczalnikach złożonych organicznych pozostałych,

370 zawierających w swym składzie alkohol etylowy, oznaczonych symbolem PKWill ex

371 22- 79 i kodem CN ex 3814 00 90, w środkach zapobiegających zamarzaniu i

372 pozostałych płynach usuwających oblodzenie, zawierających w swym składzie

373 alkohol etylowy, oznaczonych symbolem PKWiU [...] i kodem CN ex [...]

374 00 00 oraz w produktach ułatwiających rozpalanie ognia, zawierających w swym

375 składzie alkohol etylowy, bez względu na symbol PKWiU i kod CN.". Pomimo

376 nieprecyzyjnego sformułowania zarzutu, z treści skargi kasacyjnej wynika, że

377 dotyczył on w istocie naruszenia zacytowanego ust.8. Zarzut jest nieuzasadniony i

378 organy podatkowe prawidłowo nie zastosowały w sprawie tego przepisu. Przepis §18

379 ust.8 rozporządzenia w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego jest podstawą do

380 zwolnienia z akcyzy alkoholu etylowego, ale tylko tego który jest nabywany w

381 opakowaniach jednostkowych do 5 litrów i jest zawarty (w zakresie dotyczącym tej

382 sprawy) w rozpuszczalnikach i rozcieńczalnikach złożonych organicznych

383 pozostałych, zawierających w swym składzie alkohol etylowy, oznaczonych

384 symbolem PKWiU ex 24.30.22-79 i kodem CN ex 3814 00 90. Jak wynika z

385 niepodważonego stanu faktycznego skarżąca nabyła wewnątrzwspólnotowo od

386 V. 9120 sztuk karnistrów 5 litrowych zawierających rozcieńczalniki i

387 rozpuszczalniki do farb i lakierów, który to towar winien być klasyfikowany do kodu

388 CN 2207 20 00. Wobec ustalenia, że nabyte przez skarżącą towary określone jako

389 rozpuszczalniki i rozcieńczalniki winny być klasyfikowane do kodu CN 2207 20 00, a

390 nie do kodu CN 3814 00 90, brak jest podstaw do zwolnienia z akcyzy na podstawie

391 §18 ust.8 rozporządzenia w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego alkoholu

392 etylowego zawartego w tych towarach.

393 Skarżąca zarzuciła również dokonanie przez Sąd I instancji nieprawidłowej wykładni

394 pojęcia "wiążącej informacji taryfowej WIT". Z uzasadnienia skargi kasacyjnej wynika,

395 że skarżąca zarzuca naruszenie art.12 ust.2 WKC i upatruje naruszenia ww. przepisu

396 w tym, że nie ustalono, iż występuje różnica pomiędzy składem towaru opisanego w

397 wiążącej informacji taryfowej, a składem towarów będących przedmiotem niniejszego

398 postępowania, a pomimo tego zaklasyfikowano towary do kodu CN 2207 20 00, a nie

399 do kodu CN 3814 00 90 wynikającego z WIT’u. Zarzut jest nieuzasadniony. W

400 pierwszej kolejności należy przypomnieć, że w myśl art.12 ust. 2 rozporządzenia

401 Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego

402 Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U.UE.L.1992.302.1 ze zm., przywoływanego jako

403 WKC) wiążąca informacja taryfowa zobowiązuje organy celne wobec osoby, na

404 którą wystawiono informację jedynie w zakresie klasyfikacji taryfowej towaru.

405 Wiążąca informacja taryfowa zobowiązuje organy celne jedynie w odniesieniu do

406 towarów, dla których formalności celne zostały dokonane po dniu, w którym

407 informacja została przez nie wydana.

408 Zapis, iż osoba, której udzielono informacji musi być w stanie udowodnić, że towar

409 zgłoszony odpowiada pod każdym względem temu, który jest opisany w informacji

410 znajduje się w art.12 ust.3 WKC. WSA odnosząc się do podniesionego w skardze

411 zarzutu dokonania przez organy podatkowe niewłaściwej interpretacji pojęcia WIT,

412 prawidłowo wyjaśnił, że w myśl art.12 ust.3 WKC osoba, której udzielono informacji

413 musi być w stanie udowodnić, że towar zgłoszony odpowiada pod każdym względem

414 temu, który jest opisany w WIT. Dodatkowo WSA powołał się na art.10 ust 3

415 rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego

416 przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego

417 Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U.UE.L.1993.253.1, przywoływanego jako

418 Rozporządzenie Wykonawcze), który stanowi, że posiadacz WIT może korzystać z

419 niej w odniesieniu tylko do określonego towaru, jeżeli wykaże, że istnieje całkowita

420 zgodność między tym towarem a towarem opisanym w WIT, w szczególności nie

421 mogą się pojawiać różnice w składzie czy cechach fizyko-chemicznych.

422 Przedstawiona przez Sąd I instancji, dokonana na podstawie WKC i Rozporządzenia

423 Wykonawczego interpretacja zasad stosowania WIT jest prawidłowa.

424 W kontekście przywołanych przepisów WKC i Rozporządzenia Wykonawczego,

425 przede wszystkim podkreślić należy, że strona skarżąca nie jest posiadaczem WIT’u

426 na który się powołuje, a wiążąca informacja taryfowa zobowiązuje organy celne

427 jedynie w zakresie klasyfikacji celnej wobec osoby, na którą wystawiono informację.

428 Posiadaczem WIT’u była firma O., a C> po przeprowadzeniu analizy próbki

429 towaru dostarczonego przez tę firmę stwierdziło, że skład próbki nie odpowiada

430 składowi wskazanemu przez dostawcę.

431 Z wyżej wyłożonych przyczyn NSA na podstawie art.184 p.p.s.a. oddalił skargę

432 kasacyjną, jako pozbawioną usprawiedliwionych podstaw.

433 O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art.204 pkt 1 p.p.s.a. w związku z

434 §14 ust. 2 pkt 2 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września

435 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb

436 Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego

437 z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), a na podstawie art.207§2 p.p.s.a.

438 odstąpił od zasądzenia od J. sp. z o.o. na rzecz Dyrektora Izby Celnej w L.

439 części kosztów postępowania kasacyjnego uznając, że sytuacja materialna skarżącej

440 kasacyjnie, która uzasadniała zwolnienie jej od kosztów sądowych jest szczególnie

441 uzasadnionym przypadkiem przewidzianym w tym przepisie uzasadniającym takie

442 rozstrzygnięcie.