Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 listopada 2020 r., I GSK 353/18

wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 listopada 2020 r., I GSK 353/18

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach Sędzia NSA Hanna Kamińska Sędzia del. WSA Jacek Czaja (spr.) po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 22 czerwca 2017 r. sygn. akt I SA/Ol 329/17 w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej producentom rolnym, w których gospodarstwach rolnych lub działaniach specjalnych produkcji rolnej powstały szkody spowodowane suszą 1. uchyla zaskarżony wyrok, 2. oddala skargę, 3. odstępuje od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania sądowego w całości.

Uzasadnienie

2 Wyrokiem z 22 czerwca 2017 r., sygn. akt I SA/Ol 329/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, po rozpoznaniu sprawy ze skargi J. W. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. z [...] marca 2017 r. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej producentom rolnym, w których gospodarstwach rolnych lub działach specjalnych produkcji rolnej powstały szkody, uchylił zaskarżoną decyzję oraz zasądził od organu na rzecz skarżącego koszty postępowania.

3 Za podstawę swojego rozstrzygnięcia sąd pierwszej instancji przyjął następujące ustalenia.

4 [...] grudnia 2016 r. J. W. wniósł o przyznanie pomocy finansowej dla producentów rolnych, w których gospodarstwach rolnych lub działach specjalnych produkcji rolnej powstały szkody w danej uprawie w wysokości co najmniej 50% i mniej niż 70%, spowodowane wystąpieniem w 2016 r. suszy, gradu, huraganu, deszczu nawalnego lub ujemnych skutków przezimowania w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich. J. W. podał, że w 2016 r. w jego gospodarstwie wystąpiły szkody spowodowane ujemnymi skutkami przezimowania uprawy pszenicy ozimej. Jednocześnie oświadczył, że w dniu wystąpienia szkody posiadał ubezpieczenie co najmniej 50% powierzchni upraw w gospodarstwie rolnym od czterech ryzyk. Wraz z wnioskiem J. W. złożył m.in. protokół z 4 kwietnia 2016 r. z oszacowania zakresu i wysokości szkód w gospodarstwie rolnym, spowodowanych niekorzystnymi zjawiskami atmosferycznymi, które wystąpiły od 1 stycznia do 29 lutego 2016 r.

5 Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w O. decyzją z [...] grudnia 2016 r. odmówił przyznania wnioskowanej pomocy, w podstawie prawnej wskazując § 13j ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2015 r., poz. 187 ze zm.; dalej: rozporządzenie z 27 stycznia 2015 r.). W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że strata w uprawie producenta wyniosła 48,29%, tj. poniżej wskaźnika 50%, o którym mowa w § 13j ust. 1 wskazanego wyżej rozporządzenia.

6 Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w O., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

7 W uzasadnieniu wskazał, że Komisja do spraw likwidacji szkód w protokole z 4 kwietnia 2016 r. stwierdziła, że łączna powierzchnia gospodarstwa strony wynosi 484,66 ha użytków rolnych, zaś powierzchnia ogólna uprawy pszenicy ozimej w dniu wystąpienia szkody - 355,70 ha. Zgodnie z oświadczeniem strony, szkody wystąpiły na powierzchni 294,70 ha uprawy pszenicy ozimej. W protokole z szacowania szkód została jednak wymieniona również uprawa pszenicy ozimej na powierzchni 61 ha. Według wyliczeń Komisji, szkody w gospodarstwie rolnym w uprawach rolnych wyniosły 51,37% średniej rocznej produkcji. Na działce rolnej o powierzchni 294,70 ha wielkość utraconego plonu wynosiła 50%, tj. 147,35 ha. Natomiast w odniesieniu do działki rolnej o powierzchni 61 ha wielkość utraconego plonu wynosiła 40%, tj. dotyczyła 24,40 ha. Powierzchnia uszkodzona wynosiła łącznie 171,75 ha w odniesieniu do powierzchni ogólnej pszenicy ozimej 355,70 ha. W konsekwencji strata w uprawie pszenicy ozimej wyniosła 48,29%, czyli poniżej wskaźnika 50%, o którym mowa w § 13j ust. 1 rozporządzenia, co stanowiło podstawę do odmowy wnioskowanej pomocy.

8 Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR miał na uwadze, że utracony plon w wyniku działania niekorzystnych warunków atmosferycznych ocenia się dla danej uprawy w gospodarstwie, tzn. uprawę jednej rośliny traktuje się jako całość w gospodarstwie, sumując wszystkie działki rolne, na których jest uprawiana dana roślina.

9 Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wniósł J. W.

10 Sąd pierwszej instancji uzasadniając swoje rozstrzygnięcie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej: p.p.s.a.), stwierdził, że zarówno ustawa z 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2014 r. poz. 1438), jak również rozporządzenie RM z dnia 27 stycznia 2015 r. nie zawierają definicji uprawy rolnej, do której można by odnosić procentowy wskaźnik poniesionych strat. Jak wskazał WSA, definicji takiej brak jest także w powoływanych w toku postępowania w sprawie, wytycznych Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 31 marca 2016 r. dotyczących ogólnych zasad szacowania szkód w gospodarstwach rolnych i działach specjalnych produkcji rolnej, w których wystąpiły szkody spowodowane przez suszę, grad, deszcze nawalne, ujemne skutki przezimowania, przymrozki wiosenne, powódź, huragan, piorun, obsunięcie ziemi lub lawinę.

11 Według WSA, brak uregulowania prawnego w zakresie pojęcia "danej uprawy rolnej" powoduje konieczność rozstrzygnięcia kwestii spornej w sprawie w oparciu o wyniki przeprowadzonego postępowania dowodowego.

12 I tak, organy dokonały wyliczenia wysokości procentowego wskaźnika straty w gospodarstwie na podstawie sporządzonego przez komisję do spraw likwidacji szkód w gospodarstwie rolnym protokołu z 4 kwietnia 2016 r. WSA, z wpisów zawartych punktach 1 i 2, rubrykach 2, 3, 4 i następnych tabeli na stronie 1 tego protokołu wywiódł jednak, że wbrew stanowisku organu, przedmiotem oszacowania zakresu i wysokości strat w gospodarstwie skarżącego były dwie - a nie jak przyjęto w decyzji - jedna uprawa pszenicy ozimej. Sąd pierwszej instancji zauważył, że wyraźnie wskazano zarówno na powierzchnie obu upraw w gospodarstwie w dniu kontroli (294,70 i 61 ha), a w rubryce 8 tabeli, na wyliczenie procentowe utraconego plonu na 1 ha, wynoszące odpowiednio dla tych upraw pszenicy – 50 i 40%. Również pozostałe, ujęte w kolejnych rubrykach tabeli wyliczenie zakresu i wysokości strat wyraźnie odrębnie traktują każdą z opisanych w pkt 1 i 2 upraw w zakresie pszenicy ozimej.

13 W tych okolicznościach WSA podzielił argumentację skargi, że dokonanie przez organ zabiegu sumowania powierzchni dwóch oddzielnych upraw, po czym wyliczenie średniej z powstałych na nich szkodach, było nieuprawnione. Sąd stwierdził, że organ błędnie ocenił podstawowy w jej okolicznościach dowód w postaci protokołu komisji do spraw likwidacji szkód, co w konsekwencji doprowadziło do - mającego wpływ na wynik sprawy - naruszenia przepisu prawa materialnego, tj. wydanego na podstawie art. 4 ust. 6 ustawy o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, § 13j ust. 1 rozporządzenia RM z 27 stycznia 2015 r. Organy odmówiły bowiem przyznania stronie pomocy finansowej na skutek błędnego ustalenia i wyliczenia szkody, przyjmując łącznie dla obu upraw pszenicy ozimej, wymienionych w pkt 1 i 2 tabeli na stronie 1 protokołu oszacowania strat z 4 kwietnia 2016 r., stratę w wysokości 48,29%, tj. poniżej wskaźnika 50%, podczas, gdy mając na uwadze jednoznaczne zapisy wymienionego protokołu, powinny dokonać wyodrębnienia tych prowadzonych na różnych działkach w zakresie jednej rośliny obu upraw, określając procentowo utracony plon dla każdej z nich osobno, tj. w wysokości 50 i 40%.

14 WSA zobowiązał organ, aby przy ponownym rozpoznaniu sprawy uwzględnił wskazaną ocenę faktyczną i prawną, mając w szczególności na uwadze, że w omawianym okresie w gospodarstwie istniały dwie uprawy pszenicy ozimej, z których jedną – o powierzchni 294,70 ha, wobec stwierdzenia 50% uszkodzenia, należało zakwalifikować do przyznania pomocy finansowej.

15 Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR zaskarżając to orzeczenie w całości.

16 Wyrokowi zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.:

17 - § 13 ust. 1 rozporządzenia RM z 27 stycznia 2015 r. poprzez błędną wykładnię prowadzącą do uznania, że w 2016 r. ARiMR udziela pomocy finansowej producentom rolnym, w których gospodarstwach rolnych lub działach specjalnych produkcji rolnej powstały szkody w danej uprawie, którą, według WSA, w niniejszej sprawie należy traktować jako pszenicę zasianą na wybranej działce ewidencyjnej wchodzącej w skład gospodarstwa rolnego, w sytuacji gdy prawidłowa wykładnia przepisu prowadzi do wniosku, że za uprawę należy uznać działalność producenta rolnego w gospodarstwie rolnym polegającą na wysianiu skonkretyzowanej rośliny i wykonywaniu zabiegów agrotechnicznych mających na celu uzyskanie plonu, przy czym bez względu na ilość działek ewidencyjnych, na których uprawa będzie miała miejsce - nadal będzie to jedna uprawa w gospodarstwie rolnym.

18 - art. 25 ust. 5 lit. a i ust. 6 lit. a i b rozporządzenia Komisji UE nr 702/2014 z 25 czerwca 2014 r. uznającego niektóre kategorie pomocy w sektorach rolnym i leśnym oraz na obszarach wiejskich za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. Urz. UE Nr L 193 z 2014 r., s. 1) w zw. z § 13j ust. 3 pkt 2 rozporządzenia RM z 27 stycznia 2015 r. - poprzez niezastosowanie.

19 - art. 4 ust. 1 pkt 2 i ust. 6 ustawy o ARiMR, zgodnie z którym zadaniem Agencji jest wspieranie przedsięwzięć związanych ze wznowieniem produkcji w gospodarstwach rolnych, w których wystąpiły szkody spowodowane przez ujemne skutki przezimowania w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich; szczegółowy zakres i sposoby realizacji tego zadania, w tym warunki i tryb udzielania wsparcia w ramach tych zadań, mając na względzie priorytety polityki państwa w zakresie rolnictwa, rozwoju wsi i rynków rolnych oraz efektywne wykorzystanie środków finansowych na podstawie delegacji z art. 4 ust. 6 ustalono w rozporządzeniu RM z 27 stycznia 2015 r. - poprzez błędną wykładnię prowadzącą do konstatacji, że wspieranie beneficjentów, których uprawa została dotknięta klęską, może następować w oderwaniu od wskazanych zasad.

20 Ponadto wyrokowi zarzucono naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. poprzez uwzględnienie skargi, tj. uchylenie decyzji poprzedzone błędnym uznaniem, że doszło do naruszeń prawa materialnego po stronie organu, mających wpływ na wynik sprawy.

21 Powołując się na powyższe organ wniósł o uchylenie zaskarżanego wyroku w całości, ewentualnie rozstrzygnięcie sprawy co do istoty na podstawie art. 188 p.p.s.a. oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

22 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

23 Zgodnie z 183 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Jeżeli nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a., a w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły, to Sąd związany jest granicami skargi kasacyjnej.

24 Skarga kasacyjna jest zasadna.

25 Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego wyroku, sąd pierwszej instancji w części zaakceptował ustalenia Agencji, uznając jednak je za niewystarczające do rozstrzygnięcia sprawy, mając na uwadze odmienną niż Agencja wykładnię przepisu § 13j ust. 1 wskazanego wyżej rozporządzenia, a w konsekwencji ocenę spełnienia przesłanek materialnoprawnych do przyznania tej pomocy skarżącemu. Pogląd sądu pierwszej instancji okazał się jednak błędny, co skutecznie podniesiono w zarzutach skargi kasacyjnej.

26 Z niekwestionowanych ustaleń Agencji wynika, że [...] grudnia 2016 r. J.W. wniósł o przyznanie pomocy finansowej dla producentów rolnych, w których gospodarstwach rolnych lub działach specjalnych produkcji rolnej powstały szkody w danej uprawie w wysokości co najmniej 50% i mniej niż 70%, spowodowane wystąpieniem w 2016 r. suszy, gradu, huraganu, deszczu nawalnego lub ujemnych skutków przezimowania w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich.

27 J. W. podał, że w 2016 r. w jego gospodarstwie wystąpiły szkody spowodowane ujemnymi skutkami przezimowania uprawy pszenicy ozimej, składając oświadczenie, że w dniu wystąpienia szkody posiadał ubezpieczenia co najmniej 50% powierzchni upraw w gospodarstwie rolnym od czterech ryzyk.

28 Organy obu instancji ustaliły, że wysokość strat w uprawie skarżącego wyniosła 48,29%, a więc poniżej wskaźnika 50%, o którym mowa w przepisie rozporządzenia. Ustalenie te oparte zostały na wynikach lustracji dokonanej przez Komisję ds. likwidacji szkód, które z kolei opisane zostały w protokole z 4 kwietnia 2016 r., przedłożonym przez J. W. wraz z wnioskiem z [...] grudnia 2016 r. Z protokołu wynika wprost, że powierzchnia ogólna uprawy pszenicy ozimej w dniu wystąpienia szkody wynosiła 355,70 ha, a zgodnie z oświadczeniem strony, szkody wystąpiły na powierzchni 294,70 ha uprawy pszenicy ozimej. W protokole z szacowania szkód wskazano jednak, że uprawa pszenicy ozimej miała miejsce na dodatkowej powierzchni 61 ha, przy czym na działce rolnej o powierzchni 294,70 ha wielkość utraconego plonu wynosiła 50%, tj. 147,35 ha, a na działce o powierzchni 61 ha - 40% (dotyczyła 24,40 ha). Powierzchnia uszkodzona wynosiła łącznie 171,75 ha w odniesieniu do powierzchni ogólnej pszenicy ozimej 355,70 ha i w konsekwencji strata w uprawie pszenicy ozimej wyniosła 48,29 %, czyli poniżej wskaźnika 50%, o którym mowa w § 13j ust. 1 rozporządzenia.

29 Na tle powyższego stanu faktycznego sąd pierwszej instancji stwierdził, że brak "uregulowania prawnego w zakresie pojęcia "danej uprawy rolnej" powoduje konieczność rozstrzygnięcia powyższej kwestii spornej w oparciu o wyniki przeprowadzonego postępowania dowodowego".

30 Jest to pogląd błędny, bowiem prowadzi on do rozstrzygnięcia sprawy jedynie w oparciu o arbitralnie ocenione fakty, bez ustalenia treści normy prawnej, która powinna stanowić wzorzec kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Norma ta zawarta jest w przepisie § 13j ust. 1 rozporządzenia, zgodnie z którym Agencja udziela pomocy finansowej tym producentom rolnym, w których gospodarstwach rolnych lub działach specjalnych produkcji rolnej powstały szkody w danej uprawie w wysokości co najmniej 50% i mniej niż 70% lub szkody powstały na powierzchni co najmniej 50% i mniej niż 70% upraw w szklarniach i tunelach foliowych, spowodowane wystąpieniem w 2016 r. suszy, gradu, huraganu, deszczu nawalnego lub ujemnych skutków przezimowania w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich. Brzmienie tego przepisu pozwala na ustalenie treści normy prawnej stosując podstawowy typu reguł wykładni – wykładnię językową, uwzględniającą reguły semantyczne. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego działania interpretacyjne w przypadku analizowanego przepisu nie mogą pomijać zwrotów zawartych wprost w tym przepisie, a odwołujących się do pojęć: "producenta rolnego", "gospodarstwa rolnego" i "szkody w danej uprawie", co z kolei prowadzi do wniosku, że wskaźniki wartości granicznych przyjętych w analizowanym przepisie – "co najmniej 50% i mniej niż 70%", należy odnosić do szkody w danej uprawie w całym gospodarstwie rolnym, obejmującym wszystkie grunty rolne należące do tego gospodarstwa (stanowiące lub mogące stanowić zorganizowaną całość gospodarczą). Odmienna interpretacja – przyjęta przez sąd pierwszej instancji – nie znajduje uzasadnienia w świetle reguł semantycznych wykładni, gdyż prowadzi do pominięcia ustawowego znaczenia szkody w "gospodarstwie rolnym" na rzecz pojęcia szkody w obrębie działki gruntu, co WSA określił jako wyodrębnienie upraw "prowadzonych na różnych działkach w zakresie jednej rośliny". Taki zabieg interpretacyjny nie jest dopuszczalny w świetle językowych reguł wykładni, przy czym nie budzi wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, że zastosowanie innych metod wykładni nie mogłoby w analizowanej sprawie prowadzić do rezultatu sprzecznego z wynikiem wykładni językowej.

31 Ten kierunek wykładni był już prezentowany w orzecznictwie sądów administracyjnych. Między innymi WSA w Warszawie w wyroku z 13 grudnia 2017 r. (sygn. akt V SA/Wa 392/17) wskazał, że skoro celem działalności Agencji jest wznowienie produkcji w "gospodarstwie rolnym", a nie na konkretnym polu uprawnym w obrębie tego gospodarstwa, to istotne jest, jakie straty poniosło dane gospodarstwo jako całość tj. jaką część produkcji w danym gospodarstwie utracono – a nie jakie straty powstały na danym fragmencie ziemi (polu uprawnym) wykorzystywanym w tym gospodarstwie (zob. wyrok WSA w Bydgoszczy z 15 listopada 2017 r.; sygn. akt. II SA/Bd 555/17).

32 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że prawidłowa interpretacja normy prawnej zawartej w § 13j ust. 1 rozporządzenia prowadzi do całkowicie odmiennej oceny ustalonego przez organy i nie zakwestionowanego przez sąd pierwszej instancji stanu faktycznego sprawy. WSA stwierdził, że treść protokołu z 4 kwietnia 2016 r. nie budzi wątpliwości, co jest stwierdzeniem trafnym, bowiem ustalone w nim fakty nie zostały skutecznie zakwestionowane, a wadliwa okazała się jedynie ocena tych faktów w świetle prawa materialnego.

33 Protokół ten ma charakter dokumentu urzędowego, przy czym zawiera on określenie zakresu i wysokości szkód oszacowanych przez komisję powołaną przez wojewodę właściwego ze względu na miejsce wystąpienia szkód (wojewoda potwierdza wystąpienie szkód, sporządzając adnotację na tym protokole). Kopia protokołu oszacowania zawiera informacje o powierzchni upraw rolnych, na której powstały szkody spowodowane w 2016 r. ujemnymi skutkami przezimowania. Zgodnie z § 5 ust. 5 rozporządzenia, warunkiem udzielenia pomocy, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 3, jest dołączenie przez wnioskodawcę do wniosku (o udzielenie kredytu bankowego) protokołu oszacowania szkód zawierającego określenie zakresu i wysokości szkód oszacowanych przez komisję powołaną przez wojewodę właściwego ze względu na miejsce wystąpienia szkód, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 3, przy czym w przypadku pomocy udzielanej zgodnie z ust. 2 pkt 2, wojewoda potwierdza wystąpienie szkód, sporządzając adnotację na tym protokole.

34 Skoro zadaniem Agencji jest wspieranie przedsięwzięć związanych ze wznowieniem produkcji w gospodarstwach rolnych i działach specjalnych produkcji rolnej, w których wystąpiły szkody spowodowane wystąpieniem w 2016 roku ujemnych skutków przezimowania (...) oraz skoro udzielenie wsparcia na ten cel uzależnione jest od wysokości i zakresu szkód oszacowanych przez właściwą komisję, ujętych w protokole sporządzonym przez tę komisję, to udzielenie pomocy finansowej z przeznaczeniem na wznowienie produkcji w gospodarstwach rolnych i działach specjalnych produkcji rolnej, w których wystąpiły szkody spowodowane wystąpieniem w 2016 roku ujemnych skutków przezimowania, to wskazana pomoc jest przyznawana w drodze decyzji administracyjnej producentowi rolnemu, który złożył wniosek zawierający wszystkie elementy konieczne wraz z wymaganymi załącznikami i spełniona została przesłanka powstania szkody w uprawach rolnych spowodowanej wystąpieniem w 2016 roku ujemnych skutków przezimowania (...) powstałej w danej uprawie w wysokości co najmniej 50% i mniej niż 70%. W tej sprawie, Komisja ds. likwidacji szkód w protokole z dnia 4 kwietnia 2016 r. stwierdziła, że łączna powierzchnia gospodarstwa strony wynosi 484,66 ha użytków rolnych, zaś powierzchnia ogólna uprawy pszenicy ozimej w dniu wystąpienia szkody - 355,70 ha. Zgodnie z oświadczeniem strony, szkody wystąpiły na powierzchni 294,70 ha uprawy pszenicy ozimej. W protokole z szacowania szkód została jednak wymieniona również uprawa pszenicy ozimej na powierzchni 61 ha. Według wyliczeń Komisji, szkody w gospodarstwie rolnym w uprawach rolnych wyniosły 51,37% średniej rocznej produkcji. Na działce rolnej o powierzchni 294,70 ha wielkość utraconego plonu wynosiła 50%, tj. 147,35 ha. Natomiast w odniesieniu do działki rolnej o powierzchni 61 ha wielkość utraconego plonu wynosiła 40%, tj. dotyczyła 24,40 ha. Powierzchnia uszkodzona wynosiła łącznie 171,75 ha w odniesieniu do powierzchni ogólnej pszenicy ozimej 355,70 ha. W konsekwencji strata w uprawie pszenicy ozimej wyniosła 48,29 %, czyli poniżej wskaźnika 50%, o którym mowa w § 13j ust. 1 rozporządzenia, co stanowiło podstawę do odmowy wnioskowanej pomocy.

35 Skarga kasacyjna ma więc usprawiedliwioną podstawę z art. 174 pkt 2 p.p.s.a., ponieważ trafny jest zarzut naruszenia przez sąd pierwszej instancji art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.

36 Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 188 p.p.s.a. uwzględnił skargę kasacyjną, uchylając zaskarżone orzeczenie i rozpoznał skargę, ponieważ uznał, że istota sprawy jest dostatecznie wyjaśniona. Na mocy art. 207 § 2 p.p.s.a. odstąpiono od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości, bowiem zachodzi przypadek szczególnie uzasadniony.