Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lutego 2020 r., I GSK 277/17

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lutego 2020 r., I GSK 277/17

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Pietrasz po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej sprawy o sprostowanie oczywistej omyłki w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2019 r.; sygn. akt I GSK 277/17 w sprawie ze skargi kasacyjnej A. E. K.-I. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 października 2016 r. sygn. akt V SA/Wa 3606/15 w sprawie ze skargi A. E. K.-I. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w sentencji postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2019 r., sygn. akt I GSK 277/17 poprzez wykreślenie punktu 2.

Uzasadnienie

2 Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 13 listopada 2019 r., sygn. akt I GSK 277/17 po rozpoznaniu na rozprawie skargi kasacyjnej A. E. K.-I. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 października 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 3606/15 w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym w pkt 1: umorzył postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W pkt 2 orzeczenia zawarto również rozstrzygnięcie o zwrocie ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz A. E. K.-I. 894 złote tytułem uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej.

3 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

4 Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a.). Wykładnia gramatyczna art. 156 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości, muszą cechować się oczywistością, tzn. być bez trudu rozpoznawalne, mieć charakter bezsporny. Oczywistość wadliwości może wynikać z porównania niedokładności, błędu lub omyłki z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (por. postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2009 r. sygn. akt I GZ 7/09).

5 Należy zauważyć, że w niniejszej sprawie na skutek oczywistej omyłki pisarskiej w sentencji postanowienia omyłkowo wpisano pkt "2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz A. E. K.-I. 894 (osiemset dziewięćdziesiąt cztery) złote tytułem uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej." Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wskazana omyłka dotycząca zwrotu na rzecz skarżącej kasacyjnie wpisu od skargi kasacyjnej jest oczywista albowiem z akt sprawy bezspornie wynika, że skarżąca przedmiotowego wpisu nie uiściła z uwagi na przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 300 zł (postanowienie starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 grudnia 2015 r.). Przyznane w tym zakresie prawo pomocy nie zostało cofnięte, jak również nie wygasło. Skarżąca uiściła wskazaną w postanowieniu kwotę 300 zł uiszczając wpis od skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...]. Skoro skarżąca została zwolniona z kosztów sądowych ponad kwotę 300 zł, to nie ciążył na niej obowiązek uiszczenia kosztów sądowych przekraczających wskazaną kwotę (por. postanowienie starszego referendarza sądowego WSA w Warszawie z dnia 2 lutego 2017 r., sygn. akt V SA/Wa 3606/16, k. 270 akt sprawy).

6 W związku z powyższym nie było podstaw do zwrotu na rzecz A. E. K.-I. wpisu od skargi kasacyjnej ponieważ jak wynika z akt sprawy skarżąca kasacyjnie tego wpisu nie uiściła z uwagi na przyznane jej prawo pomocy w zakresie częściowym.

7 Z powyższych względów, w oparciu o art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.