Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 października 2023 r., I GSK 1920/19

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 października 2023 r., I GSK 1920/19

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Salachna po rozpoznaniu w dniu 31 października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku A. K. o sprostowanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 czerwca 2023 r. sygn. akt I GSK 1920/19 w sprawie ze skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 26 czerwca 2019 r. sygn. akt I SA/Gl 123/19 w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 7 grudnia 2018 r. nr SKO.FD/41.4/41/2018/10585 w przedmiocie kwoty dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem podlegającej zwrotowi do budżetu miasta postanawia: oddalić wniosek o sprostowanie wyroku.

Uzasadnienie

2 Wyrokiem z dnia 1 czerwca 2023 r., sygn. akt I GSK 1920/19 Naczelny Sąd Administracyjny - po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 26 czerwca 2019 r., sygn. akt I SA/Gl 123/19 w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 7 grudnia 2018 r. w przedmiocie kwoty dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem podlegającej zwrotowi do budżetu miasta – oddalił skargę kasacyjną (pkt 1), oraz zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach na rzecz A. K. 1800 złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego (pkt 2).

3 Pełnomocnik A. K. złożył wniosek z [...] września 2023 r. o sprostowanie postanowienia o kosztach zawartego w pkt 2 wyroku z 1 czerwca 2023 r. Zdaniem strony Naczelny Sąd Administracyjny omyłkowo zasądził zwrot kosztów postępowania kasacyjnego w kwocie 1800 zł. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że NSA wziął pod rozwagę prawidłowe przepisy prawa, lecz przy wyliczaniu kosztów postępowania kasacyjnego musiało dojść do błędu rachunkowego w postaci błędnego wyliczenia kosztów zastępstwa procesowego. W związku z powyższym wnosi o zastąpienie w sentencji wyroku kwoty "1800" zł kwotą "2717" zł.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634; dalej: p.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może nastąpić również na wniosek podmiotu uprawnionego (art. 159 p.p.s.a.).

6 Artykuł 156 p.p.s.a. dopuszcza sprostowanie niedokładności, które ujawniły się wydanym wyroku. Zatem możliwe jest sprostowanie tylko takich wad w treści wyroku, które mają charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Nie ma charakteru oczywistego omyłka, której stwierdzenie wymaga głębszej analizy akt postępowania.

7 W opinii Naczelnego Sądu Administracyjnego, żądanie zawarte we wniosku o sprostowanie nie mieści się w granicach zakreślonych art. 156 p.p.s.a., nie dotyczy bowiem innej oczywistej omyłki lecz odnosi się do ustaleń, z których Sąd wyprowadza skutki prawne, a zatem aspektów merytorycznych sprawy – przyznania lub odmowy przyznania kosztów postępowania kasacyjnego.

8 Sprostowanie wyroku nie może jednakże prowadzić do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia. O dopuszczalności sprostowania decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu. Z natury oczywistego błędu, niedokładności lub omyłki pisarskiej wynika, że nie było intencją sądu umieszczenie w rozstrzygnięciu elementu w kształcie oczywiście błędnym. W przeciwieństwie do błędów o oczywistym charakterze, dążenie do sprostowania ustaleń stanu faktycznego w sprawie jest w rzeczywistości żądaniem ponownego rozpoznania sprawy i zmiany orzeczenia. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zawarte we wniosku pełnomocnika skarżącej żądanie sprostowania wyroku wykracza poza omówiony wyżej zakres zastosowania art. 156 § 1 p.p.s.a.

9 Sprostowanie zawartego w wyroku postanowienia o kosztach w sposób sugerowany we wniosku, tj. przez wpisanie w miejsce "1800" zł kwoty "2717" zł stanowiłoby niedopuszczalne ingerowanie w wydane orzeczenie, zmierzające do zmiany zawartego nim rozstrzygnięcia (por. m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 marca 2022 r., sygn. akt II GSK 2168/21; z 16 stycznia 2015 r., sygn. akt II OZ 1120/14; z 3 stycznia 2015 r., sygn. akt II OZ 1401/14; z 28 kwietnia 2011 r., sygn. akt II GSK 346/10 i z 10 grudnia 2007 r., sygn. akt II FSK 501/06). Naczelny Sąd Administracyjny zatem przyjął, że wyrok z dnia 1 czerwca 2023 r., sygn. akt I GSK 1920/19 nie wskazuje żadnych nieprawidłowości, o których mowa w art. 156 § 1 p.p.s.a.

10 W związku z powyższym, na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.