Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 lutego 2008 r., I FZ 660/07

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 lutego 2008 r., I FZ 660/07

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Janusz Zubrzycki po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. sp. z o.o. w M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 września 2007 r. sygn. akt III SA/Gl 606/07 w przedmiocie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi w sprawie ze skargi B. sp. z o.o. w M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 26 stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 20 września 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił wniosek B. sp. z o.o. w M. o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 26 stycznia 2007 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług.

3 W uzasadnieniu podano, że postanowieniem z dnia 31 maja 2007 r. Sąd odrzucił skargę podatnika z powodu uchybienia terminowi do jej wniesienia (skarga sporządzona przez doradcę podatkowego - pełnomocnika spółki, została złożona dnia 1 marca 2007 r., podczas gdy termin do dokonania tej czynności upłynął dzień wcześniej, tj. 28 lutego 2007 r.). Postanowienie odrzucające skargę doręczono pełnomocnikowi strony 18 czerwca 2007 r.

4 Dnia 22 czerwca 2007 r. do Sądu wpłynął wniosek strony o przywrócenie terminu do złożenia skargi, w którym podnoszono, że pełnomocnik spółki w okresie od 9 lutego do 6 kwietnia 2007r. przebywał na zwolnieniu lekarskim. Pracownik kancelarii prowadzonej przez pełnomocnika, upoważniony do odbioru korespondencji błędnie wyliczył, że termin do złożenia skarg w niniejszej i 32 innych sprawach ww. spółki upływa z dniem 2 marca 2007 r. W dniu 1 marca 2007 r. pełnomocnik podatnika, przynosząc do kancelarii kolejne zwolnienie lekarskie skorzystał z okazji aby sporządzić i nadać skargę w niniejszej sprawie, przyjmując za prawidłową ustaloną przez pracownika kancelarii końcową datę terminu do złożenia środka zaskarżenia.

5 Powołując się na opisany "splot zdarzeń" oraz "zasadę dobrej woli i prawa do sądu" pełnomocnik strony wniósł o przywrócenie terminu do złożenia skargi.

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stwierdził, że wniosek jako złożony po terminie podlega odrzuceniu. Argumentując swoje stanowisko Sąd wskazał na treść art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływana także jako "P.p.s.a.", który stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu winno być złożone w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia temu terminowi. Wobec powyższego Sąd przyjął, że skoro pełnomocnik strony podczas trwania zwolnienia lekarskiego był w stanie sporządzić i przesłać skargę, to w dniu kiedy to nastąpiło ustała przyczyna uchybienia terminowi i od tego dnia należało liczyć siedmiodniowy termin do złożenia stosownego wniosku. Sąd wskazał również, że nawet gdyby przyjąć za datę ustania przyczyny uchybienia terminowi do złożenia skargi dzień 6 kwietnia 2007 r. (koniec zwolnienia lekarskiego), to wniosek o przywrócenie tego terminu i tak uznany by został za spóźniony, gdyż zgodnie z ww. przepisem należało go złożyć najpóźniej w dniu 13 kwietnia 2007 r.

7 Pełnomocnik spółki zaskarżył ww. postanowienie i wnosząc o jego uchylenie oraz o przywrócenie terminu do złożenia skargi zgodnie z uprzednio sformułowanym wnioskiem wywodził, że Sąd pierwszej instancji powinien był wziąć pod uwagę fakt, że pełnomocnika skarżącego, jak każdego człowieka mogą dotknąć "przypadki losowe". Za taki przypadek – w ocenie autora zażalenia – należy uznać chorobę pełnomocnika. Pełnomocnik skarżącej dodatkowo wskazał, że nieterminowość w sporządzeniu i nadaniu skargi wynikła też poniekąd z błędnych ustaleń poczynionych przez pracownika kancelarii.

8 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

9 Zażalenie podlega oddaleniu.

10 Należy zauważyć, że strona i podejmowane przez nią czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym są ograniczone terminami procesowymi, które służyć mają zdyscyplinowaniu postępowania, potrzebie rozstrzygnięcia sprawy w rozsądnym czasie oraz stabilizacji już podjętego rozstrzygnięcia. Z treści art. 85 P.p.s.a. wynika, że czynności w postępowaniu sądowym podjęte przez stronę po upływie terminu są bezskuteczne. Aby uniknąć negatywnych następstw uchybienia terminowi strona może skorzystać z przewidzianej w art. 86 P.p.s.a. instytucji przywrócenia terminu. W myśl § 1 ww. przepisu jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jak wynika z kolejnych przepisów omawianej ustawy, wniosek o przywrócenie terminu składa się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). We wniosku strona powinna uprawdopodobnić, iż niedokonanie czynności w ustawowo zakreślonym terminie nie wynikało z jej winy (art. 87 § 2 P.p.s.a.).

11 Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji w zakresie wniosku strony o przywrócenie terminu do złożenia skargi należy uznać za trafne. W szczególności zasadne jest stanowisko tegoż Sądu jeśli chodzi o ustalenie momentu ustania przyczyny uchybienia temu terminowi.

12 Autor zażalenia podnosi, że niedochowanie z jego strony terminu do złożenia skargi w niniejszej sprawie wynikło z błędnego wyliczenia przez pracownika kancelarii daty, w której ten termin upływał, a zatem działając w przekonaniu, że skarga zostanie złożona w stosownym czasie pełnomocnik podatnika nie miał podstaw do tego, aby wnosić o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego opisana okoliczność nie usprawiedliwia zaniedbań pełnomocnika w omawianym zakresie. Należy bowiem z całą mocą podkreślić, że błędy, bądź zaniechania ze strony osoby, której zlecono podjęcie określonych czynności, obciążają bezpośrednio zlecającego, o ile nie wynikają z przeszkód, które obiektywnie uznane zostałyby za niemożliwe do przezwyciężenia (por. postanowienie WSA w Szczecinie z 24 stycznia 2006 r., I SA/Sz 431/05 – niepubl.). W rozpatrywanej sprawie pełnomocnik spółki ponosi odpowiedzialność za działania podległego mu i upoważnionego do odbioru korespondencji pracownika kancelarii, który wadliwie ustalił końcową datę terminu do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.

13 Niewątpliwie zatem za moment ustania przyczyny uchybienia terminowi do złożenia skargi przyjąć należy dzień 1 marca 2007 r., kiedy to pełnomocnik spółki, mimo trwającego zwolnienia lekarskiego, stawił się w kancelarii i sporządził skargę. W tym dniu pełnomocnik zapoznał się z dokumentacją sprawy i przy zachowaniu zwykłej staranności mógł stwierdzić upływ terminu do złożenia skargi i w stosownym czasie wnieść o jego przywrócenie. Wobec powyższego pełnomocnik skarżącego bezskutecznie powołuje się na "zdarzenie losowe" tj. chorobę oraz fakt przebywania na zwolnieniu lekarskim. W ocenie tutejszego Sądu wspomniane okoliczności nie mogły być uznane za przesłanki uzasadniające przywrócenie terminu do złożenia skargi.

14 Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że kwestionowane orzeczenie w pełni odpowiada obowiązującym przepisom prawa, stąd zasadne jest oddalenie zażalenia w oparciu o treść art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.