Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2018 r., I FZ 51/18

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2018 r., I FZ 51/18

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Maria Dożynkiewicz po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 listopada 2017 r., sygn. akt III SAB/Wa 23/17 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi M. S. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] w przedmiocie zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług za III kwartał 2015 r. postanawia oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z 21 listopada 2017 r., sygn. akt III SAB/Wa 23/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 23 sierpnia 2017 r., którym odrzucono skargę strony.

3 Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że przyczyną, która legła u podstaw odrzucenia zażalenia było to, że O. S. (małżonek skarżącej), mimo wystosowanego wezwania, nie usunął w zakreślonym terminie wskazanych w zarządzeniu z 29 września 2017 r. braków formalnych zażalenia, tj. nie nadesłał pełnomocnictwa do działania w imieniu strony skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym lub sądami administracyjnymi oraz odpisu przedmiotowego zażalenia.

4 W złożonym zażaleniu, działający w imieniu skarżącej profesjonalny pełnomocnik, wniósł o uchylenie powyższego postanowienia zarzucając naruszenie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) dalej: "p.p.s.a." W ocenie pełnomocnika skarżąca pismem z 9 października 2017 r. uzupełniła braki zażalenia w terminie nadsyłając jego odpis oraz pełnomocnictwo.

5 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

7 W rozpoznawanej sprawie Przewodniczący Wydziału III WSA w Warszawie w ramach czynności wstępnych związanych z otrzymaniem pisma procesowego dostrzegł wystąpienie dwóch braków formalnych wniesionego zażalenia: pełnomocnictwa do działania w imieniu strony skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym lub sądami administracyjnymi oraz odpisu przedmiotowego zażalenia. W tym zakresie wydał zarządzenie z 29 września 2017 r. wyzywające do uzupełnienia wskazanych braków w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone 5 października 2017 r. (zpo k.118).

8 Wprawdzie wbrew temu co twierdzi Sąd pierwszej instancji, że skarżąca nie odpowiedziała na powyższe wezwanie, to wskazać należy, że pismem z 9 października 2017 r. pełnomocnik skarżącej nadesłał odpis pełnomocnictwa o treści "niniejszym udzielam mojemu mężowi O.S. pełnomocnictwa do reprezentowania mnie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia 16 maja 2017 r. w sprawie [...]", jednak braków formalnych w pozostałym zakresie nie uzupełnił. Nie nadesłał bowiem odpisu zażalenia.

9 W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego tak sformułowana treść pełnomocnictwa wskazuje, że było to pełnomocnictwo do reprezentowania strony jedynie w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, a nie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, który jest właściwy do rozpoznawania zażaleń na tego rodzaju postanowienia (art. 194 § 1 pkt 8 p.p.s.a.).

10 Należy wskazać, że art. 36 p.p.s.a. przewiduje w postępowaniu przed sądami administracyjnymi trzy rodzaje pełnomocnictw: ogólne - do prowadzenia wszelkich spraw toczących się z udziałem mocodawcy przed sądami administracyjnymi, do prowadzenia poszczególnych, konkretnych spraw wymienionych (opisanych) w treści pełnomocnictwa oraz do niektórych czynności w postępowaniu.

11 Dwa pierwsze z wymienionych w art. 36 p.p.s.a. pełnomocnictw - ogólne oraz do prowadzenia poszczególnych spraw - obejmują z mocy samego prawa umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w tym także skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego jej wniesieniem, udzielenie dalszego pełnomocnictwa na zasadach określonych w odrębnych przepisach, cofnięcie skargi w całości lub w części, jeżeli te czynności nie zostały wyłączone w danym pełnomocnictwie oraz odbioru kosztów postępowania (art. 39 p.p.s.a.). Przepisy postępowania przed sądami administracyjnymi nie ograniczają swobody stron do zmiany zakresu tych pełnomocnictw w zakresie przedmiotowym (rozszerzenie lub ograniczenie) lub czasowym. Modyfikacja zakresu uprawnień wymaga jednak wyraźnego zaznaczenia w treści pełnomocnictwa.

12 Należy zauważyć, że nie budzi wątpliwości, że pełnomocnictwo do reprezentowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym nie jest tożsame z pełnomocnictwem do występowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (por. postanowienie NSA z dnia 29 września 2010 r., I FZ 386/10, LEX nr 740831).

13 Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego treść pełnomocnictwa, złożonego przed wojewódzkim sądem administracyjnym, wskazuje, że było to pełnomocnictwo, o którym mowa w art. 36 pkt 2 p.p.s.a., tj. do prowadzenia poszczególnej sprawy. Upoważnia ono bowiem jedynie do reprezentowania w sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Pełnomocnictwo to upoważnia do dokonywania wszelkich czynności w postępowaniu przed WSA, ale tylko przed tym sądem. Nie stanowiło natomiast umocowania do wniesienia zażalenia od postanowienia WSA do Naczelnego Sądu Administracyjnego (post. NSA z dnia 14 listopada 2008 r., sygn. akt I OSK 1486/07).

14 Trudno zgodzić się ze skarżącą, że treść nadesłanego pełnomocnictwa przy piśmie z 9 października 2017 r. wskazywała, by pełnomocnik był umocowany do reprezentowania skarżącej w szerszym zakresie niż tylko w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. Z pełnomocnictwa nie wynikało w szczególności umocowanie do reprezentowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, stąd wezwanie do uzupełniania braków formalnych zażalenia było zasadne, a niewypełnienie prawidłowo w terminie wezwania w tym zakresie skutkowało odrzuceniem zażalenia.

15 Za bezpodstawne również należało uznać twierdzenie pełnomocnika, że strona nadesłała odpis zażalenia. Wskazać bowiem należy, że ani z treści pisma ani ze wskazanych w nim załączników nie wynikało, by dołączono do tego pisma odpis zażalenia.

16 Z przytoczonych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.