Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 października 2007 r., I FZ 420/07

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 października 2007 r., I FZ 420/07

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Artur Mudrecki po rozpoznaniu w dniu 11 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 2007 r. sygn. akt III SA/Wa 1426/06 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi spółki E.M. na decyzję Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia 8 lutego 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w przedmiocie zobowiązania w podatku od towarów i usług postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1426/06, odrzucił skargę kasacyjną Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 września 2006 r., sygn. akt III SA/Wa 1426/06, w sprawie ze skargi spółki E.M. na decyzję GIKS z dnia 8 lutego 2006 r., nr [...].

3 W motywach swego rozstrzygnięcia, Sąd I instancji przywołał art. 177 § 1, art. 219 § 1, art. 221 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) (dalej; u.p.p.s.a.) oraz § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wskazując, że skargę kasacyjną należało odrzucić z uwago na fakt, iż wniesiona została bez uiszczenia wpisu, który miał charakter stały.

4 W zażaleniu na powyższe postanowienie GIKS podniósł, że postanowienie WSA w Warszawie wprawdzie odrzuca skargę kasacyjną, jednakże z oznaczenia stron i sprawy wynika, iż zostało wydane w sprawie innej decyzji, niż tej, której dotyczy skarga kasacyjna wniesiona na wyrok Sądu uchylający decyzję GIKS z dnia 8 lutego 2006 nr [...] oraz decyzję ją poprzedzającą z dnia 30 listopada 2005 r., [...] (z oznaczenia stron i sprawy postanowienia wynika, że zostało ono wydane w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji z dnia 29 sierpnia nr [...], a w uzasadnieniu postanowienia powołano natomiast niezwiązaną ze sprawą sygnaturę akt.)

5 Z uwagi na powyższe argumenty GIKS wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia co by zmierzało do naprawienia błędów skutkujących nadaniem klauzuli prawomocności wyrokowi z dnia 15 września 2006 r.

6 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

7 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

8 W sprawie argumentacja strony żalącej sprowadza się w istocie do wskazania, że postanowienie Sądu I instancji odrzucające skargę kasacyjną jest wadliwe z uwagi na fakt, iż zostało wydane w sprawie innej decyzji niż tej której dotyczyła skarga kasacyjna. Żalący podkreślił, że powyższe wynika z oznaczenia stron i sprawy postanowienia jak i powołania w jego uzasadnieniu sygnatury niezwiązanej ze sprawą.

9 Odnosząc się do twierdzeń żalącego należy wskazać, że postanowieniem z dnia 6 lutego 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie dokonał sprostowań w przedmiotowym postanowieniu (z dnia 7 grudnia 2006 r., sygn. akt III SA/Wa 1426/06. Sąd ten uznając za oczywiste omyłki, zastąpił:

10 - w sentencji postanowienia daty i numer zaskarżonej decyzji; "29 sierpnia 2006 r. [...] datą i numerem "8 lutego 2006 r. [...],

11 - w zdaniu pierwszym uzasadnienia postanowienia sygnatury: "III SA/Wa 3576/06 sygnaturą "III SA/Wa 1426/06",

12 - w zdaniu drugim od końca uzasadnienia postanowienia, sformułowania "pełnomocnik strony skarżącej będący adwokatem" sformułowaniem "pełnomocnik organu będący radcą prawnym"

13 Ponadto warto wskazać, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 5 czerwca 2007 r., sygn. akt I FZ 266/07, oddalił zażalenie strony (GIKS) na powyższe postanowienie WSA w Warszawie w przedmiocie sprostowania oczywistych omyłek podnosząc, iż błędnie oznaczona w sentencji postanowienia data i numer zaskarżonej decyzji administracyjnej, jak również sygnatura akt i oznaczenie pełnomocnika wskazane w uzasadnieniu zawierają się w pojęciu oczywistej omyłki.

14 Zatem wobec powyższego sprostowania, argumenty żalącego dotyczące wadliwości postanowienia, nie mogą zostać uwzględnione.

15 Dodać również trzeba, że Sąd I instancji odrzucając skargę kasacyjna postąpił prawidłowo. Stosownie bowiem do przepisu art. 177 § 1 u.p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W tym też terminie winna zostać uiszczona opłata stała należna od skargi kasacyjnej wniesionej przez radcę prawnego bądź adwokata reprezentującego stronę zgodnie z art. 221 (por. postanowienie NSA z dnia 5 kwietnia 2006 r., sygn. akt II OZ 347/06, niepubl). Z akt sprawy wynika, że stronie odpis wyroku z dnia 15 września 2006 r., sygn. akt III SA/Wa 1426/06 wraz z uzasadnieniem doręczono w dniu 23 października 2006 r. Zatem termin do wniesienia skargi kasacyjnej wraz z należnym od niej wpisem stałym upływał w dniu 22 listopada 2006 r. Natomiast strona wniosła skargę kasacyjną 21 listopada 2006 r. (w terminie) jednak wpis stały uiściła dopiero 23 listopada 2006 r. czyli po upływie przepisanego terminu.

16 Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.