Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 2019 r., I FZ 354/18
postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 2019 r., I FZ 354/18Otwórz w aplikacji
Sentencja
1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bartosz Wojciechowski, , , po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia H. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 sierpnia 2018 r. sygn. akt III SA/Wa 4119/17 odrzucające skargę H. Z. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia 17 października 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2013 r. postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
2 Postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2018 r., sygn. akt III SA/Wa 4119/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę H. Z. (dalej: skarżący, strona) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia 17 października 2017 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2013 r.
3 Sąd I instancji wskazał, że strona wniosła skargę na ww. decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z 22 stycznia 2018 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 2.000 zł stosownie do § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego 29 stycznia 2018 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru.
4 Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Postanowieniem z 18 kwietnia 2018 r. starszy referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy.
5 Zarządzeniem z 21 czerwca 2018 r. wezwano stronę skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia z 22 stycznia 2018 r. Przewodniczącej Wydziału III o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej 25 czerwca 2018 r. do rąk upoważnionego pracownika, co wynika z duplikatu zwrotnego potwierdzenia odbioru uzyskanego od Poczty Polskiej S.A. w wyniku wszczętego postępowania reklamacyjnego.
6 Skarżący do 20 sierpnia 2018 r. nie uiścił należnego wpisu od skargi, o czym świadczy znajdująca się w aktach sprawy informacja z 20 sierpnia 2018 r.
7 Sąd stwierdził, że skoro zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie i zostało skutecznie doręczone, to należało przyjąć, że siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął 2 lipca 2018 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: P.p.s.a.) Skoro z dokumentów księgowych sądu wynika, że do dnia 20 sierpnia 2018 r. nie odnotowano wpływu wpisu, należało uznać, że skarżący nie uiścił wpisu sądowego w wyznaczonym terminie.
8 W świetle powyższego WSA w Warszawie działając na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. oraz art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.
9 W zażaleniu skarżący wniósł o uchylenie ww. postanowienia, jednocześnie wnioskując o przywrócenie terminu do wniesienia opłaty od skargi.
10 W uzasadnieniu wskazano, że faktem bezspornym jest, że skarżący nie uiścił wymaganego wpisu od skargi. Jednakże sąd winien najpierw rozpoznać wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności. Zdaniem pełnomocnika skarżącego, odrzucenie skargi przed rozpoznaniem wniosku jest przedwczesne.
11 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
12 Zażalenie jako pozbawione usprawiedliwionych podstaw podlega oddaleniu.
13 Wobec nieuiszczenia wpisu, sąd I instancji zasadnie postanowił o odrzuceniu skargi.
14 Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.).
15 Mając na uwadze tak zakreślone ramy prawne i faktyczne rozpoznawanej sprawy wskazać należy, iż na obecnym etapie postępowania (zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi) przedmiotem oceny NSA jest jedynie zasadność odrzucenia skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
16 Podkreślenia wymaga przede wszystkim, że skarżący w zażaleniu sam przyznał, że wpisu od skargi nie uiścił.
17 Nadto postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2018 r. WSA pozostawił bez rozpoznania wniosek strony o przyznanie prawa pomocy ze względu na nienadesłanie wniosku (mimo wezwania) na urzędowym formularzu PPF.
18 Nie zasługuje też na uwzględnienie podniesiony w zażaleniu argument o przedwczesnym (przed rozpoznaniem wniosku o przywrócenie terminu) odrzuceniu skargi. Po pierwsze, wniosek taki sformułowany został dopiero na etapie postępowania zażaleniowego. Po wtóre, kwestia przywrócenia terminu może być przedmiotem oceny sądu I instancji dopiero po stwierdzeniu, że czynność procesowa podjęta przez stronę jest bezskuteczna na skutek upływu terminu.
19 Zarówno w doktrynie prawa, jak i orzecznictwie sądów przyjmuje się, że wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej oraz środek odwoławczy od orzeczenia sądu o odrzuceniu pisma procesowego wyłączają się wzajemnie. Jeżeli bowiem strona twierdzi, że dokonała czynności w terminie, a sąd błędnie uznał, że uchybiła terminowi, to powinna wnieść zażalenie od postanowienia o odrzuceniu skargi. Wniosek o przywrócenie terminu jest natomiast właściwym środkiem prawnym w sytuacji, w której strona nie neguje, że uchybiła terminowi i wskazuje przyczyny usprawiedliwiające to uchybienie (por. postanowienie NSA z dnia 24 września 2013 r., sygn. akt II OZ 779/13, dostępne internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach).
20 Podsumowując Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w rozpoznawanej sprawie sąd I instancji zasadnie odrzucił skargę, albowiem mimo wezwania sądu nie została ona opłacona.
21 Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 ab initio w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.