Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 października 2023 r., I FZ 280/23

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 października 2023 r., I FZ 280/23

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 4 października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia I. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 26 maja 2023 r., sygn. akt I SA/Ke 519/22 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi I. G. na decyzję Naczelnika Świętokrzyskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Kielcach z dnia 14 września 2022 r., nr 348000-COP.4103.10.2021 w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od kwietnia do września 2014 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 26 maja 2023 r., sygn. akt I SA/Ke 519/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę I. G. na decyzję Naczelnika Świętokrzyskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Kielcach z dnia 14 września 2022 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od kwietnia do września 2014 r.

3 W uzasadnieniu powyższego orzeczenia wskazano, że postanowieniem z dnia 14 lutego 2023 r., sygn. akt I SPP/Ke 146/22, starszy referendarz sądowy oddalił wniosek I. G. o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 17 marca 2023 r. Sąd, po rozpatrzeniu sprzeciwu, utrzymał ww. orzeczenie w mocy. Pismem z dnia 27 kwietnia 2023 r. przesłano skarżącemu odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I o ostatecznym wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona skarżącemu w dniu 4 maja 2023 r. W zakreślonym terminie tj. do dnia 11 maja 2023 r., nie uiszczono wpisu od skargi. W konsekwencji skarga podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: "p.p.s.a").

4 Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik przedmiotowego postępowania, w tym w szczególności:

5 1. art. 239 § 1 pkt 4 w zw. z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP poprzez niezasadne pominięcie, że w przedmiotowej sprawie strona podlegała zwolnieniu od czynności uiszczenia opłaty sądowej,

6 2. art. 220 § 3 p.p.s.a. poprzez jego wadliwe zastosowanie w przedmiotowej sprawie i odrzucenie skargi, podczas gdy stronie powinno zostać przyznane prawo pomocy, w konsekwencji czego nie była zobowiązana do wniesienia opłaty od przedmiotowej skargi.

7 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

8 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

9 Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (odrzucenia skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia, skargi o wznowienie postępowania) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu do uiszczenia opłaty, przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jeśli zaś pismem tym jest skarga, skarga kasacyjna, zażalenie, skarga o wznowienie postępowania - podlega ono odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).

10 Z utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, że zdarzeniem, które zwalnia stronę od obowiązku uiszczenia wpisu, jest złożenie wniosku

11 o zwolnienie od kosztów sądowych. W takim przypadku, po zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy w sposób niekorzystny dla skarżącego, skarżący wzywany jest do uiszczenia wpisu sądowego. Ponowne złożenie wniosku

12 o przyznanie prawa pomocy nie wywołuje już jednak skutków suspensywnych (por. m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 18 czerwca 2009 r., sygn. akt I FZ 159/09; z dnia 24 marca 2010 r., sygn. akt I OSK 444/10; z dnia

13 28 maja 2010 r., sygn. akt II FSK 1003/10; z dnia 26 stycznia 2015 r., sygn. akt II OSK 66/15).

14 Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności niniejszej sprawy, wskazać należy, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 listopada 2022 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 39.495 zł,

15 w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postępowanie wpadkowe w tym zakresie prawomocnie zakończyło się dla skarżącego niekorzystnie, po czym skarżący - zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 kwietnia 2022 r. - został ostatecznie wezwany do wykonania zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Skarżący miał w takiej sytuacji obowiązek uiszczenia wymaganego wpisu od skargi w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania.

16 Skarżący, pomimo skutecznego doręczenia mu wezwania do wykonania zarządzenia z dnia 10 listopada 2022 r., nie uiścił wpisu od skargi, a więc zasadnie Sąd pierwszej instancji skargę odrzucił z uwagi na nieuzupełnienie braku fiskalnego.

17 Argumentacja zażalenia, zmierzająca do wykazania, że skarżącemu bezpodstawnie odmówiono prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, pozostaje bez wpływu na ocenę zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia. Postanowienie w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy jest prawomocne i nie może być kwestionowane w ramach zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi.

18 Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.