Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 maja 2009 r., I FZ 192/09

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 maja 2009 r., I FZ 192/09

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sylwester Marciniak po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. R. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 marca 2009 r., sygn. akt I SA/Gd 683/08 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi A. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 31 lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2003 r. postanawia: oddalić zażalenie

Uzasadnienie

2 I FZ 192/09

UZASADNIENIE

3 Zarządzeniem z dnia 23 marca 2009 r., sygn. akt I SA/Gd 683/08, w oparciu o art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) Przewodniczący Wydziału wezwał pełnomocnika A. R. do uiszczenia wpisu sądowego od jej skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z 31 lipca 2008 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2003 r. w kwocie 100 zł, stosownie do § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).

4 W zażaleniu na powyższe zarządzenie pełnomocnik skarżącej zarzucił mu naruszenie przepisów postępowania - § 1 pkt 1 rozporządzenia w zw. z art. 111 § 2 i art. 57 § 3 p.p.s.a. a contrario, wnosząc o jego uchylenie. W ocenie autora zażalenia spór, mimo wydania ośmiu decyzji dotyczących ośmiu kolejnych miesięcy, dotyczy jednej sprawy, a rozdzielenie skargi na osiem spraw było bezpodstawne, zwłaszcza w świetle art. 111 § 2 p.p.s.a., który pozwala na połączenie spraw do łącznego rozpoznania. Tym samym zdaniem strony wszystkie osiem decyzji winno być objętych jednym łącznie określonym wpisem, a kierowanie wezwań do każdej ze spraw z osobna prowadzi do zawyżenia wysokości wpisu z uwagi na to, iż część wydzielonych spraw objęta jest wpisem w wysokości minimalnej.

5 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Zażalenie nie jest zasadne.

7 W przedmiotowej sprawie słusznie określono wysokość wpisu na 100 zł, prawidłowo przywołano też jako podstawę prawną w tym zakresie § 1 pkt 1 rozporządzenia. Pełnomocnik strony nie kwestionuje, wbrew zarzutom zażalenia, prawidłowości obliczenia wpisu, podnosi jedynie, że ze względu na tożsamość ośmiu spraw ("spór dotyczy jednej sprawy") skargi w nich wniesione powinny być objęte jednym łącznym wpisem. Stanowisko to jest chybione. Po pierwsze zwrócić należy uwagę, iż norma z art. 57 § 3 p.p.s.a. jest obligatoryjna – w przypadku zaskarżenia w jednym piśmie więcej niż jednego aktu (strona zaskarżyła osiem decyzji) przewodniczący zarządza rozdzielenie tych skarg. Niezrozumiałe jest w tym kontekście podnoszenie przez profesjonalnego pełnomocnika strony zarzutu, iż przepis ten został naruszony "a contrario", zarzut ten zresztą nie został przez autora zażalenia uzasadniony. Z kolei powoływany w zażaleniu art. 111 § 2 p.p.s.a. zawiera normę fakultatywną ("może zarządzić") i nie może stanowić podstawy do twierdzenia, że rozdzielenie skarg było bezpodstawne.

8 Stwierdzić nadto należy, iż połączenie kilku oddzielnych spraw na podstawie art. 111 § 1 lub § 2 p.p.s.a., w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia ma charakter techniczny, organizacyjny i należy do pojęć z zakresu tzw. ekonomii procesowej. Nie powoduje powstania jednej nowej sprawy. Połączone sprawy zachowują nadal swoją odrębność i samodzielność. Jeżeli połączenie dotyczy także rozstrzygnięcia, to sąd wydaje wprawdzie jeden wyrok, ale jest to jeden wyrok w znaczeniu formalnoprawnym w rozumieniu art. 132 p.p.s.a., co do formy orzeczenia, natomiast w znaczeniu materialnym zawiera on oddzielne rozstrzygnięcia, co do każdej z połączonych spraw (skarg). Kwestia ta jest od dawna ugruntowana w orzecznictwie sądowym, również na tle analogicznego uregulowania zawartego w art. 219 k.p.c. (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 7 grudnia 2008 r., sygn. akt II GSK 633/08 i powołany tam wyrok Sądu Najwyższego z 22 września 1967 r. I CR 158/67 - OSNC 1968, nr 6, poz. 105; a także: postanowienie NSA z dnia 8 maja 2007 r., I FSK 457/07, postanowienie NSA z dnia 4 października 2006 r., I GZ 194/06, czy postanowienie NSA z dnia 12 grudnia 2005 r., I GSK 2703/05, ONSAiWSA 2006, nr 3, poz. 77).

9 Należy zatem stwierdzić, że połączenie spraw do ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia nie uzasadniałoby zmniejszenia obciążenia finansowego strony poprzez pobranie jednego zamiast ośmiu wpisów od tożsamych, w ocenie strony, spraw, ponieważ w każdej z nich powinna być pobrana stosowna kwota. Zarządzenie wzywające do uiszczenia należnego wpisu sądowego jest zatem prawidłowe i jego zażalenie nie prowadzi do zwolnienia skarżącej z wskazanego obowiązku.

10 Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 w związku z art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji