Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 maja 2006 r., I FZ 175/06

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 maja 2006 r., I FZ 175/06

Tekst

TEZY

1 Przewodniczący jest obowiązany pouczyć o terminie i sposobie wniesienia środka odwoławczego obecnego przy ogłoszeniu wyroku doradcę podatkowego reprezentującego stroną /art. 140 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./.

Sentencja

2 Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia V.-S. W. T. A/S w D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 28 marca 2006 r., I SA/Sz 472/05 odmawiające przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi V.-S. W. T. A/S w D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Sz. Ośrodek Zamiejscowy w K. z dnia 12 maja 2005 r. (...) w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień 2001 r. wraz z odsetkami postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

3 Postanowieniem z dnia 28 marca 2006 r., I SA/Sz 472/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił V.-S. W. T. A/S z siedzibą w D. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 9 lutego 2006 r. I SA/Sz 472/05. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia Sąd I instancji stwierdził, że z treści art. 140 par. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnym jednoznacznie wynika, że obowiązek udzielenia przez przewodniczącego składu orzekającego stronie działającej bez adwokata lub radcy prawnego wskazówek, co do sposobu i terminów wniesienia środka odwoławczego - ograniczony jest do sytuacji gdy strona obecna jest przy ogłoszeniu wyroku. Z uwagi na to, że przy ogłoszeniu wyroku był obecny tylko doradca podatkowy repezentujący skarżącą Spółkę, to art. 140 powołanej ustawy nie mógł mieć zastosowania.

4 Strona skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. Zarzucając zaskarżonemu orzeczeniu naruszenie art. 140 par. 1 w zw. z art. 86 par. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniesiono o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że dokonana przez Sąd interpretacja art. 140 par. 1 powołanej ustawy jest błędna. W ocenie strony założenie, że wskazana norma ma zastosowanie wyłącznie w sytuacji, gdy strona jest obecna osobiście przy ogłoszeniu wyroku stanowi oczywiste zaprzeczenie zasady wyrażonej w art. 34 tejże ustawy, gdyż interpretacja wskazanego przepisu przez Sąd neguje sens i możliwość skutecznego podejmowania działań przez tzw. pełnomocników nieprofesjonalnych. Użyty w art. 140 par. 1 zwrot "stronie obecnej przy ogłoszeniu wyroku" należy rozumieć w powiązaniu z art. 34. Oznacza to, że w przypadku, gdy strona ustanowi w sprawie pełnomocnika innego niż adwokat lub radca prawny, przewodniczący zwolniony jest z obowiązku przewidzianego w art. 140 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wyłącznie gdy na ogłoszenie wyroku nie stawi się ani strona osobiście, ani ustanowiony przez nią pełnomocnik.

5 Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuję:

6 Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 140 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ stronie działającej bez adwokata lub radcy prawnego, obecnej przy ogłoszeniu wyroku, przewodniczący udziela wskazówek co do sposobu i terminów wniesienia środka odwoławczego. Z brzmienia powyższego przepisu wyraźnie wynika, że ustawodawca ograniczył przypadki jego zastosowania wyłącznie do podmiotów, które nie są reprezentowane przez adwokata lub radcę prawnego i jednocześnie nie są obecne na rozprawie. Skoro, zaś ustawodawca w treści tego przepisu wymienił wyłącznie adwokatów i radców prawnych, to należy przyjąć, że jego wolą było, aby nie rozszerzano zastosowania tego przepisu na podmioty reprezentowane przez doradców podatkowych i rzeczników patentowych. Za takim rozumieniem tego przepisu opowiedziano się również w piśmiennictwie /patrz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Zakamycze 2005, str. 328; J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, LexisNexis Warszawa 2004, str. 205/. Ponadto, jak słusznie zauważa strona skarżąca, przepis art. 140 par. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozpatrywać w powiązaniu z art. 34 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Oznacza to, że przewodniczący powinien był pouczyć o terminie i sposobie wniesienia środka odwoławczego obecnego na rozprawie doradcę podatkowego, który reprezentował skarżącą spółkę.

7 Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 par. 1 w związku z art. 197 par. 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.