Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 sierpnia 2017 r., I FZ 159/17

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 sierpnia 2017 r., I FZ 159/17

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krystyna Chustecka po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 marca 2017 r., sygn. akt I SA/Wr 309/16 w przedmiocie odrzucenie sprzeciwu w sprawie ze skargi B. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 20 stycznia 2016 r. nr [....] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do maja i sierpień 2009 r. postanawia oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 22 marca 2017 r., sygn. akt I SA/Wr 309/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, w sprawie ze skargi B. Sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej jako: "skarżąca") na decyzję Dyrektora Izby skarbowej we W. z dnia 20 stycznia 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do maja i sierpień 2009 r., odrzucił sprzeciw skarżącego od postanowienia zarządzenia referendarza sądowego z dnia 12 stycznia 2017 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy.

3 W uzasadnieniu podkreślono, że zarządzenie referendarza sądowego zostało doręczone spółce w dniu 7 lutego 2017 r. Termin do złożenia sprzeciwu upływał zatem w dniu 14 lutego 2017 r. Pismem z dnia 13 lutego 2017 r. strona wniosła zaś sprzeciw od zarządzenie referendarza sądowego. Jak wynika z koperty, pismo to zostało nadane w placówce niemieckiego operatora wyznaczonego w dniu 15 lutego 2017 r. (data stempla pocztowego). Z powyższego wynikało, że sprzeciw został złożony jeden dzień po ustawowym terminie.

4 Skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie domagając się jego uchylenia.

5 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

6 Stosownie do art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) - dalej "P.p.s.a." od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 P.p.s.a., strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Natomiast § 2 cytowanego artykułu stanowi, iż sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

7 Jednocześnie, należy zwrócić uwagę, że przepis art. 83 § 3 P.p.s.a. wyraźnie stanowi, że tylko oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.

8 Natomiast, w sytuacji, gdy strona składa pismo w zagranicznym urzędzie pocztowym, o zachowaniu terminu nie decyduje data nadania za granicą, lecz data przekazania pisma polskiej placówce pocztowej lub polskiemu urzędowi konsularnemu (por. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 września 2008 r., sygn. akt II OSK 1101/07, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 2010 r., wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 2010 r., sygn. akt I FSK 805/09, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 kwietnia 2016 r., sygn. akt II GZ 362/16 publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

9 W przedmiotowej sprawie postanowienie referendarza sądowego z dnia 12 stycznia 2017 r. pozostawiające wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania doręczone zostało skarżącej w dniu 7 lutego 2017 r., co oznacza, że termin do wniesienia sprzeciwu upłynął w dniu 14 lutego 2017 r.

10 Z wydruku emonitoring.poczta-polska.pl - tzw. Śledzenie przesyłek wynika, że strona nadała sprzeciw w niemieckiej placówce pocztowej Deutsche Post w dniu 15 lutego 2017 r., zaś jej wpływ do polskiej placówki pocztowej miał miejsce w dniu 18 lutego 2017 r. (WER-Warszawa).

11 Wobec powyższego, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, uznać należało, że spełniona została przesłanka obligująca Sąd I instancji do odrzucenia sprzeciwu, określona w art. 259 § 2 P.p.s.a. z uwagi na uchybienie terminu do jego wniesienia.

12 W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.