Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 maja 2018 r., I FZ 122/18

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 maja 2018 r., I FZ 122/18

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Sędzia NSA Marek Kołaczek, , , po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia "J." sp. z o.o. z siedzibą w C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 20 lutego 2018 r. sygn. akt I SA/Go 385/17 w zakresie przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi "J." sp. z o.o. z siedzibą w C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Z. z dnia 7 lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie określenia wartości celnej towaru, kwoty cła oraz kwoty podatku od towarów i usług postanawia oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z 20 lutego 2018 r., sygn. akt I SA/Go 385/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odmówił "J." Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w C. (dalej: "Spółka" lub "skarżąca") przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

3 Uzasadniając przyczyny swojego rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że wyrokiem z 16 listopada 2017 r., sygn. akt I SA/Go 385/17, WSA w Gorzowie Wielkopolskim uchylił zaskarżoną przez Spółkę decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Z. z 7 lipca 2017 r. w przedmiocie wartości celnej towaru, kwoty cła oraz kwoty podatku od towarów i usług.

4 W dniu 11 stycznia 2018 r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł skargę kasacyjną od ww. wyroku.

5 Postanowieniem z 30 stycznia 2018 r. sygn. akt I SA/Go 385/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim ww. skargę kasacyjną odrzucił, jako wniesioną z uchybieniem terminu. Postanowienie to doręczono pełnomocnikowi skarżącej Spółki w dniu 2 lutego 2018 r.

6 Wnioskiem z 9 lutego 2018 r. pełnomocnik skarżącej Spółki zwrócił się o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku z 16 listopada 2017 r. W motywach uzasadnienia wniosku wskazał, że skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej bez swojej winy. Wyjaśnił, że to z winy sekretariatu pełnomocnika skarżącej doszło do omyłki w oznaczeniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

7 WSA w Gorzowie Wielkopolskim uznał, że podnoszona przez pełnomocnika skarżącej okoliczność błędnego obliczenia terminu przez jego kancelarię, nie wskazuje na brak winy strony w uchybieniu terminu. Zdaniem Sądu I instancji fachowy pełnomocnik zobowiązany jest bowiem w taki sposób zorganizować pracę prowadzonej przez siebie kancelarii, aby reprezentowane przez niego strony nie poniosły szkody związanej z uchybieniem terminu do dokonania czynności procesowych.

8 W złożonym zażaleniu działający w imieniu Spółki pełnomocnik wniósł o uchylenie powyższego postanowienia. W jego uzasadnieniu podnosił, że nie można zarzucić stronie skarżącej braku należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, gdyż do uchybienia terminu doszło na skutek działania ustanowionego przez nią pełnomocnika. Tymczasem skarżąca Spółka dochowała należytej staranności, gdyż mając świadomość braku wiedzy prawniczej powierzyła sprawę profesjonaliście. W ocenie autora zażalenia skarżącej Spółki nie można jej jednak obciążać niewłaściwym doborem pełnomocnika.

9 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

10 Zażalenie podlega oddaleniu.

11 Na wstępie należy przypomnieć, że zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; (tekst. jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

12 Zatem pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminu. Brak winy wiąże się w takiej sytuacji z obowiązkiem dołożenia szczególnej staranności przy dokonaniu czynności procesowej. Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy pozostaje okoliczność, iż to na skutek działania pracownika kancelarii pełnomocnika strony, a nie bezpośrednio skarżącej Spółki doszło do uchybienia terminu do wniesienia skargi.

13 Jak słusznie zwrócił uwagę Sąd I instancji w treści zaskarżonego postanowienia – za działania i zaniechania personelu administracyjnego kancelarii odpowiedzialność ponosi sam pełnomocnik, on obowiązany był do sporządzenia i wniesienia w imieniu swego mocodawcy skargi, a jeśli jakiekolwiek czynności zlecił osobom z nim współpracującym, to odpowiada za wszelkie uchybienia w działaniu tych osób (por. wyrok NSA z 12 kwietnia 2002 r., I SA/Gd 1676/99, POP 2002, z. 12, poz. 148; postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2007 r., sygn. akt I FZ 509/07; z dnia 10 stycznia 2008 r., sygn. akt I FZ 622/07, postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2010 r., sygn. akt I OZ 946/10).

14 Obecnie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym za utrwalone należy uznać stanowisko wskazujące, że za działania i zaniechania pełnomocnika przy wykonywaniu czynności procesowych odpowiedzialność ponosi strona (por. postanowienia NSA z dnia 6 czerwca 2013 r., sygn. akt I FZ 244/13; z 8 sierpnia 2014 r., sygn. akt II GZ 470/13; z dnia 22 lutego 2013 r., sygn. akt I GZ 20/13).

15 Reasumując wskazać należy, że ocena prawna, determinująca odmowę przywrócenia terminu, dokonana przez Sąd pierwszej instancji w treści zaskarżonego postanowienia była prawidłowa, a okoliczności powołane w zażaleniu nie podważyły jej. Nie znajdując zatem podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.