Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2013 r., I FZ 100/13

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2013 r., I FZ 100/13

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Krystyna Chustecka (spr.), po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2013 r. zażalenia A. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 grudnia 2012 r. sygn. akt I SA/Lu 487/12 ze skargi A. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 13 kwietnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o stwierdzenie nadpłaty w podatku od towarów i usług za czerwiec, lipiec i listopad 2005 r. postanawia: 1) uchylić zaskarżone postanowienie, 2) przywrócić termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 17 października 2012 r., sygn. akt I SA/Lu 487/12.

Uzasadnienie

2 Zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku WSA z dnia 17 października 2012 r., sygn. akt I SA/Lu 487/12.

3 W uzasadnieniu Sąd wskazał, że na profesjonalnym pełnomocniku ciąży obowiązek takiego zorganizowania prowadzonej działalności zawodowej, aby jego nieobecność, nawet spowodowana zdarzeniami losowymi, w tym również chorobą, nie tamowała terminowego wykonywania czynności związanych z tokiem prowadzonego z jego udziałem postępowania.

4 Długotrwała choroba nie wyklucza – w ocenie Sądu - możliwości ustanowienia w sprawie substytuta, jak również zawiadomienia o tym strony, zwłaszcza, że złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie jest czynnością sformalizowaną, a z przedłożonych kserokopii zwolnień nie wynika, aby kontakt pełnomocnika z otoczeniem był niemożliwy.

5 Pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o uchylenie orzeczenia jako niezgodnego z prawem i uwzględnienie wniosku.

6 Wskazał, że stanowisko Sądu I instancji nie uwzględnia okoliczności faktycznych w niniejszej sprawie. Dołączone do wniosku zwolnienia lekarskie wskazują, że w związku z nagłą chorobą kręgosłupa pełnomocnik przebywał w szpitalu i następnie na leczeniu poza Z. Wobec tego nie miał możliwości ustanowienia substytuta, gdyż nie mógł się poruszać. Ponadto dokumentacja przedmiotowej sprawy znajdowała się w biurze w Z. i pełnomocnik nie mógł skontaktować się ze skarżącym. Jego stan zdrowia nie można określić jako zwykłej długotrwałej choroby.

7 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

8 Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego pełnomocnik skarżącego w uzasadniony sposób wnioskuje o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, a WSA w Lublinie błędnie ocenił, że w świetle wymogów art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. Nr z 2012 r., poz. 270) dalej: P.p.s.a. strona nie wykazała braku winy w niedotrzymaniu terminu ustawowego do złożenia ww. wniosku.

9 Zgodnie z art. 85 P.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Wprowadzając rygor określony w art. 85 P.p.s.a., ustawodawca uwzględnił jednocześnie możliwość wystąpienia sytuacji, w których uchybienie terminowi nastąpi bez winy strony.

10 Odnosząc powyższe rozważania do okoliczności przedmiotowej sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że pełnomocnik skarżącego w sposób należyty uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Kopie zaświadczeń lekarskich załączone do wniosku o przywrócenie terminu uprawdopodabniają okoliczność, że pełnomocnik w okresie od dnia 12 września 2012 r. do dnia 24 października 2012 r. oraz od dnia 25 października 2012 r. do dnia 6 listopada 2012 r. nie był zdolny do pracy. Ponadto w złożonym zażaleniu pełnomocnik wskazał, że miał wykonaną operację kręgosłupa, przebywał w szpitalu w Z., a następnie był leczony poza Z. i nie miał możliwości ustanowienia substytuta oraz kontaktu ze skarżącym.

11 W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego uznać należy, że Sąd I instancji niezasadnie odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

12 Uwzględniając zasadność zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 188 w zw. z art. 197 § 2 oraz art. 86 § 1 w zw. art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.