Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 kwietnia 2022 r., I FSK 61/19

wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 kwietnia 2022 r., I FSK 61/19

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Zubrzycki (sprawozdawca), Sędzia NSA Artur Mudrecki, Sędzia NSA Zbigniew Łoboda, po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 września 2018 r. sygn. akt I SA/Kr 786/18 w sprawie ze skargi [...] sp. z o. o. w [...] na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 11 maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia interpretacji 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz [...] sp. z o.o. w [...] kwotę 240 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

2 1. Wyrok Sądu pierwszej instancji.

3 1.1. Wyrokiem z 27 września 2018 r. sygn. akt I SA/Kr 786/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (dalej: WSA) w sprawie ze skargi S. sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej: Spółka, Skarżąca) na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: DKIS, organ) z dnia 11 maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia interpretacji indywidualnej uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji (opisany wyrok i powołane w uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w internetowej bazie orzeczeń CBOSA).

4 1.2. Zaskarżonym postanowieniem z 11 maja 2018 r. DKIS utrzymał w mocy postanowienie DKIS z 23 lutego 2018 r. odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie z wniosku Spółki z 11 stycznia 2018 r. o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktury wystawionej przez kontrahenta niezarejestrowanego jako podatnik VAT czynny.

5 Sąd pierwszej instancji przedstawiając stan faktyczny sprawy podał, że Spółka zwróciła się wnioskiem z 11 stycznia 2018 r. do DIKS o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktury wystawionej przez kontrahenta niezarejestrowanego jako podatnik VAT czynny. We wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Spółka wskazała, że otrzymała fakturę VAT dokumentującą zakup usług na terenie Polski. Usługi zostały faktycznie wykonane przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą na terenie Polski. Podmiot, osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą, jest zrejestrowany w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG), ma nadany numer REGON. Zapłata za wykonane usługi została przekazana na konto bankowe podmiotu wykonującego działalność. Podatek VAT naliczony, wykazany na tej fakturze, został przez Spółkę odliczony i wykazany w poz. 46 deklaracji VAT-7. Zakup został również wykazany w informacji JPK.

6 Spółka, w związku z wysłaniem JPK, otrzymała pismo, z którego wynika, że podmiot wystawiający opisaną wyżej fakturę nie jest czynnym podatnikiem VAT. Spółka zwróciła się do swojego kontrahenta o wyjaśnienia. Z ustaleń wynika, że kontrahent w okresie, kiedy wystawiał opisaną wyżej fakturę, nie był czynnym podatnikiem VAT. Złożył jednak za okres wystawienia faktury deklarację VAT-7, wykazał w niej VAT należny, wykazany w opisanej fakturze oraz uiścił należność na konto swojego urzędu skarbowego. Obecnie kontrahent jest czynnym podatnikiem VAT.

7 W związku z powyższym, na tle tak przedstawionego stanu faktycznego Skarżąca zadała następujące pytanie: "Czy Spółka w powyższej sytuacji ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wykazanego w opisanej wyżej fakturze, wystawionej przez podmiot nie będący czynnym podatnikiem VAT?".

8 Uzasadniając swoje stanowisko w sprawie Spółka stwierdziła, że ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wykazanego w opisanej wyżej fakturze, wystawionej przez podmiot nie będący czynnym podatnikiem VAT. Ustawodawca w art. 88 ust. 3a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1221 ze zm.; dalej: u.p.t.u.) wyszczególnił przypadki, w których prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie przysługuje. Wskazała, że żaden z wymienionych przypadków wskazanych w art. 88 ust. 3a u.p.t.u. nie dotyczy usług zakupionych przez Spółkę, udokumentowanych ww. fakturą, ponieważ:

9 - sprzedaż została udokumentowana fakturą przez podmiot istniejący,

10 - transakcja udokumentowana fakturą podlega opodatkowaniu,

11 - czynności wykazane na fakturze zostały faktycznie wykonane i została za nie dokonana zapłata,

12 - faktury zostały zaakceptowane przez sprzedającego.

13 1.3. DKIS w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia doszedł do przekonania, że z opisu stanu faktycznego, pytania oraz stanowiska Skarżącej prezentowanego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego wynika, że przedmiotem wniosku jest de facto zagadnienie dotyczące oceny posiadanej przez Spółkę wiedzy na temat kontrahenta oraz oceny postępowania samej Skarżącej. Zdaniem organu ocena prawidłowości postępowania Spółki w przedstawionym stanie faktycznym, może być dokonana wyłącznie przez właściwy organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w toku kontroli podatkowej lub skarbowej na podstawie zebranego w danej sprawie całokształtu materiału dowodowego. W związku z powyższym, nie można w drodze interpretacji dokonać oceny, czy w okolicznościach mających miejsce w sprawie, Skarżąca mogła domniemywać, że transakcje stanowią nadużycie podatkowe w celu uzyskania korzyści majątkowej przez kontrahenta oraz stosowanego przez Spółkę sposobu postępowania w celu weryfikacji kontrahenta. Tym samym organ uznał, że zakres żądania wniosku wykracza poza zakres przedmiotowy interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanej w trybie art. 14 b § 1 O.p., w związku z czym powyższe skutkowało odmową wszczęcia postępowania.

14 1.4. Sąd pierwszej instancji uwzględnił skargę Spółki stwierdzając, że w rozpatrywanej sprawie wniosek dotyczył ewidentnie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczących konkretnych regulacji w zakresie podatku od towarów i usług. Wniosek ten spełnia przy tym wymagania określone w art. 14b § 1 – 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2018 r., poz. 800; dalej: O.p.). Skarżąca przedstawiła konkretny stan faktyczny dotyczący podatku od towarów i usług i oczekiwała od organu interpretacyjnego, interpretacji przywołanego we wniosku art. 88 ust. 3a u.p.t.u., w zakresie odpowiedzi na pytanie czy przysługuje jej prawo do odliczenia podatku naliczonego. Przedstawiła również własne jednoznaczne stanowisko w sprawie. Wbrew twierdzeniu organu interpretacyjnego, w ocenie Sądu, nie jest przedmiotem wniosku zagadnienie oceny posiadanej przez Skarżącą faktury, czy też wiedzy na temat kontrahenta. Sąd zgodził się ze stwierdzeniem ze skargi, że wniosek nie ma charakteru abstrakcyjnego, wielowątkowego, warunkowego czy wielowariantowego. W ocenie Sądu nie została spełniona żadna ze wskazanych powyżej przyczyn odmowy wydania interpretacji określonych w art. 14b § 5, 5a i 5b O.p.

15 Wskazane we wniosku przepisy prawa ustawy podatkowej stanowią zatem zakres przedmiotowy wniosku o wydanie interpretacji prawa podatkowego i to one podlegają wykładni organu pod kątem prawidłowości ich rozumienia w świetle przedstawionego stanu faktycznego. Sąd pierwszej instancji zgodził się z przywołanymi przez organ twierdzeniami z judykatury, że interpretacja indywidualna nie jest uniwersalnym instrumentem mającym na celu rozwianie wątpliwości podatnika dotyczących interpretacji jakichkolwiek przepisów prawa, a przedmiotem interpretacji mogą być tylko takie sytuacje faktyczne, które mogą powodować powstanie obowiązku podatkowego lub zobowiązania podatkowego po stronie wnioskodawcy, a więc które dotyczą sfery odpowiedzialności podatkowej tego podmiotu. Organ prawidłowo wymienił również możliwe przeszkody dla wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej. Zasadnie też wskazał, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Powyższych trafnych rozważań organ nie odniósł jednak w prawidłowy sposób do stanu faktycznego sprawy.

16 Organ interpretacyjny uznał bowiem niezasadnie, że zakres żądania podatnika wykracza poza zakres przedmiotowy interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanej w trybie art. 14 b § 1 O.p., co stanowiło bezpodstawną przyczynę odmowy wszczęcia postępowania zgodnie z treścią art. 165a § 1 O.p. Błędne jest stanowisko organu, że przedmiotem interpretacji nie może być ocena, czy Skarżącej przysługuje prawo odliczenia podatku naliczonego w przedstawionej w stanie faktycznym sytuacji. Ocena treści żądania zawartego we wniosku była powierzchowna. Zaniechano także, nie wyjaśniając powodów takiego działania, przeprowadzenia jakiegokolwiek postępowania zmierzającego do uściślenia wniosku o wydanie interpretacji poprzez ewentualne żądanie jego uzupełnienia o podanie okoliczności niezbędnych dla wydania interpretacji. W ocenie Sądu organ interpretacyjny uchylił się bezpodstawnie od wydania interpretacji przepisów prawa podatkowego w niniejszej sprawie, w sytuacji, gdy brak było przesłanek do odmowy wszczęcia postępowania.

17 Jednocześnie Sąd pierwszej instancji podzielił stanowisko Skarżącej, że słusznie zwraca uwagę na okoliczność, że w podobnych stanach faktycznych organy podatkowe niejednokrotnie wydawały interpretacje podatkowe. Przykładowo miało to miejsce m. in. w interpretacjach indywidualnych DIAS z dnia 22 sierpnia 2017 r. sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.288.2017.2.ŻR oraz z dnia 14 czerwca 2017 r. sygn. 0114-KDIP1-3.4012.62.2017.2.ISZ.

18 Konkludując Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżone postanowienie, podobnie jak poprzedzające je postanowienie organu interpretacyjnego, naruszają przepisy prawa procesowego, a przede wszystkim art. 14b § 1 w zw. z art. 14b § 3, art. 165a § 1 O.p. w zw. z art.14h O.p., oraz art. 121 § 1 O.p. w zw. z art. 14h O.p., w stopniu mającym wpływ na treść rozstrzygnięcia, co odpowiada dyspozycji art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. i uzasadnia ich uchylenie.

19 2. Skarga kasacyjna.

20 2.1. DKIS w oparciu o art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: P.p.s.a.) zaskarżył powyższy wyrok w całości, zarzucając Sądowi pierwszej instancji naruszenie przepisów postępowania w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy tj.:

21 - art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. oraz art. 151 P.p.s.a. w zw. z art. 165a § 1 w zw. z 14h oraz art. 14 b § 1 i § 3 O.p. poprzez uwzględnienie skargi strony Skarżącej, uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji i w konsekwencji nieprawidłowe przyjęcie, że brak było podstaw prawnych do wydania przez organ postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania w przedmiocie wydania interpretacji indywidualnej, czym WSA naruszył 165a § 1 w zw. z art. 14 h oraz art. 14 b § 1 i § 3 O.p. poprzez ich niezastosowanie.

22 W oparciu o tak sformułowane zarzuty w skardze kasacyjnej wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku, rozpoznanie skargi Skarżącego i jej oddalenie ewentualnie – o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji oraz zasądzenie od Skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, a także o rozpoznanie sprawy na rozprawie.

23 2.2. Skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, w odpowiedzi na skargę kasacyjną organu, wniosła o jej oddalenie oraz zasądzenie od organu na rzecz strony Skarżącej zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, w tym zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego w postępowaniu kasacyjnym według norm prawem przepisanych na zasadzie art. 204 pkt 2 P.p.s.a.

24 2.3. Na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 w zw. z ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. Z 2020 r., poz. 1842 ze zm.) Przewodnicząca Wydziału I Izby Finansowej Naczelnego Sądu Administracyjnego zarządzeniem z dnia 17 marca 2022 r. skierowała sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym.

25 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

26 Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

27 3.1. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do odpowiedzi, czy postępowania w sprawie z wniosku Skarżącej o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktury wystawionej przez kontrahenta niezarejestrowanego jako czynny podatnik VAT, wykracza poza zakres przedmiotowy interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanej w trybie art. 14b § 1 O.p. oraz czy w świetle okoliczności tej sprawy zasadna była odmowa wydania interpretacji indywidualnej w oparciu o art. 165a O.p.

28 3.2. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że w świetle art. 165a § 1 O.p. przyczyną odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji, może być określony niezgodnie z art. 14b § 1 O.p. zakres przedmiotowy wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. W ocenie Sądu wniosek Skarżącej dotyczył ewidentnie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczących konkretnych regulacji w zakresie podatku od towarów i usług, przy czym wniosek ten spełniał wymagania przewidziane w art. 14b § 3 O.p. Skarżąca w przedstawionym stanie faktycznym oczekiwała od organu interpretacyjnego, interpretacji przywołanego we wniosku art. 88 ust. 3a u.p.t.u. w zakresie odpowiedzi na pytanie czy przysługuje jej prawo do odliczenia podatku naliczonego. Organ podatkowy w tej sytuacji nie miał żadnych podstaw do odmowy wszczęcia postępowania.

29 Zdaniem organu podatkowego nie było podstaw do wszczęcia postępowania, albowiem z opisu stanu faktycznego, pytania jak i stanowiska własnego Skarżącej przedstawionych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wynika, że przedmiotem wniosku jest de facto zagadnienie dotyczące oceny posiadanej przez Spółkę wiedzy na temat kontrahenta oraz oceny postępowania samej Skarżącej. Organ stoi na stanowisku, że w niniejszej sprawie ocena prawidłowości postępowania Skarżącej, może być dokonana wyłącznie przez właściwy organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w toku kontroli podatkowej lub skarbowej, na podstawie zebranego w danej sprawie całokształtu materiału dowodowego, w tym organ powinien również dokonać oceny czy strony nie uczestniczą w oszustwie podatkowym. Jednocześnie nie można dokonać oceny, czy z okoliczności które miały miejsce w sprawie Skarżąca mogła domniemywać, że transakcje stanowią nadużycie podatkowe w celu uzyskania korzyści majątkowej przez kontrahenta oraz stosowanego przez nią sposobu postępowania w celu weryfikacji kontrahenta. Takie działanie organu stanowiłoby działanie poza przepisami prawa.

30 Stanowisko organu nie jest prawidłowe.

31 3.3. Przede wszystkim w punkcie wyjścia zwrócić trzeba uwagę na funkcję, jaką w obrocie prawnym pełnić mają indywidualne interpretacje prawa podatkowego. W tym zaś zakresie nie ulega wątpliwości, że celem tej instytucji ma być uzyskanie przez rzeczywistego bądź potencjalnego podatnika pewności co do słuszności prezentowanego przezeń sposobu rozumienia oznaczonych przepisów prawa podatkowego, odniesionych - co niezmiernie istotne - do wyczerpująco przedstawionego stanu faktycznego (wyrok NSA z 28 czerwca 2012 r., sygn. akt I FSK 1465/11).

32 W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się m.in., że indywidualna interpretacja prawa podatkowego nie jest aktem administracyjnym, a więc nie rozstrzyga o prawach i obowiązkach jej adresata. Jest to czynność, która nie dotyczy uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a tylko o nich się wypowiada. Polega ona bowiem wyłącznie na udzieleniu informacji, nie wiąże się z przyznaniem, stwierdzeniem albo uznaniem uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego nie tworzy w stosunku do jej adresata jakichkolwiek prawnie znaczących uprawnień i/lub obowiązków. Tworzy jedynie stan udzielenia informacji o możliwościach stosowania i wykładni prawa, do której jej adresat może się zastosować, choć niewątpliwie nie ma takiego obowiązku. Na etapie uzyskiwania interpretacji dochodzi jedynie do niewiążącej "wymiany poglądów" na możliwość zastosowania konkretnych przepisów prawa podatkowego do pewnego stanu faktycznego (por. wyrok NSA z 3 czerwca 2014 r., sygn. akt II FSK 1550/12, wyrok dostępny na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl).

33 Oczywiście, w art. 14k O.p. zostały zawarte gwarancje dla wnioskodawcy, że zastosowanie się przez niego do interpretacji indywidualnej (przed jej zmianą lub przed doręczeniem organowi podatkowemu prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną) nie może mu szkodzić (funkcja gwarancyjna interpretacji), lecz należy mieć na uwadze, że jeżeli w toku postępowania podatkowego organy podatkowe ustalą stan faktyczny odmienny albo niepełny w stosunku do przedstawionego we wniosku o interpretację, wówczas uzyskana interpretacja nie spełni swojej funkcji ochronnej.

34 W świetle powyższego nie można było podzielić poglądu wyrażonego w skardze kasacyjnej organu podatkowego dokonującego odmowy wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia interpretacji jakoby przedstawiony we wniosku o wydanie interpretacji stan faktyczny wykraczał poza ramy uprawnień organu w ramach tej instytucji. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, prawidłowo Sąd pierwszej instancji uznał, że w świetle art. 14b § 1 i 3 O.p. Spółka wyczerpująco przedstawiła zaistniały stan faktyczny oraz przedstawiła własne stanowisko w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego (bezsporne), a zadane pytanie precyzyjnie odnosiło się do przepisów prawa podatkowego – art. 88 ust. 3a u.p.t.u. Intencją Skarżącej było uzyskanie odpowiedzi na temat tego, czy w przedstawionym stanie faktycznym miała prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wykazanego w opisanej fakturze, wystawionej przez podmiot nie będący czynnym podatnikiem VAT, co w sposób oczywisty mieści się w zakresie interpretacji przepisów prawa materialnego procesowego. Nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie stan faktyczny pozwalał na wszczęcie postępowania i udzielenie odpowiedzi na zadane przez Spółkę pytanie.

35 Postępowanie w sprawie wydawania interpretacji indywidualnych jest postępowaniem odrębnym od innych postępowań podatkowych, do którego nie mają zastosowania inne (poza wskazanymi w art. 14h O.p.) przepisy Ordynacji podatkowej, w szczególności nie jest postępowaniem dowodowym, które może być prowadzone w toku kontroli podatkowej, celno-skarbowej czy postępowania podatkowego lub czynności sprawdzających. Zatem ustalenie stanu rzeczywistego w sprawie stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego, nie mniej przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej była interpretacja przepisów prawa podatkowego dotycząca konkretnych regulacji na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, a mianowicie art. 88 ust. 3 a u.p.t.u.

36 W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjęto, że nie leży w zakresie kompetencji organów ustalanie i dodatkowe weryfikowanie stanu faktycznego, ani tym bardziej wydawanie interpretacji w zakresie wykraczającym poza regulację prawną wskazaną przez zainteresowanego. Niemniej jednak, w sytuacji gdy okoliczności stanu faktycznego w ocenie organu dokonującego interpretacji zostały przedstawione w sposób nieprecyzyjny bądź wywołujący wątpliwości w prawidłowej jego ocenie, to organ w trybie art. 14h w zw. z art. 169 § 1 O.p. jest zobowiązany do wezwania podatnika do uzupełnienia wniosku i ewentualnego dookreślenia kwestii faktycznych, które warunkują prawidłowe rozpatrzenie wniosku. W przypadku gdy zainteresowany nie przedstawi konkretnego i zindywidualizowanego tła faktycznego, niezbędnego do dokonania oceny prawnej sprawy i przeprowadzenia procesu zastosowania prawa materialnego, a tego uchybienia nie da się usunąć w trybie art. 169 § 1 O.p., następuje odmowa wszczęcia postępowania interpretacyjnego (por. wyrok NSA z dnia 10 września 2014 r., sygn. akt II FSK 23/14).

37 Chybione jest zatem stanowisko organu w którym podnosi, że musiałby badać okoliczności konkretnych transakcji z danym kontrahentem, co wykracza poza zakres uprawnień organu w postępowaniu podatkowym, gdyż w niniejszej sprawie Skarżąca nie tego domaga się w swoim wniosku. Zasadnie wskazuje Skarżąca i stanowisko to podziela również Naczelny Sąd Administracyjny, że doszło do naruszenia art.165a § 1 O.p. w zw. z art. 14h O.p., albowiem w niniejszej sprawie nie zaistniała żadna przesłanka, która stanowiłaby podstawę do odmowy wydania przez organ podatkowy interpretacji indywidualnej i wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania, w tym nie zachodziły przesłanki określone w art. 14b § 5 – 5b O.p.

38 3.4. Z powyższych powodów Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia zarzutów podnoszonych w skardze kasacyjnej, ponieważ Sąd pierwszej instancji w pełni prawidłowo orzekł, że odmawiając wszczęcia postępowania w zakresie wniosku Spółki o wydanie interpretacji indywidualnej, organ naruszył art. 165a § 1 O.p., poprzez jego bezpodstawne zastosowanie, a konsekwencji tego doszło do naruszenia art. 14b § 1 O.p.

39 Mając na względzie wszystkie powyższe okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 P.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną organu. O kosztach orzeczono na podstawie art. 204 pkt 2 P.p.s.a.

40 Janusz Zubrzycki Zbigniew Łoboda Artur Mudrecki

41 Sędzia NSA Sędzia NSA Sędzia NSA