Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 maja 2010 r., I FSK 385/10

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 maja 2010 r., I FSK 385/10

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Janusz Zubrzycki po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej R. S.A. w G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 stycznia 2010 r. sygn. akt I SA/Gd 846/09 w sprawie ze skargi R. S.A. w G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 24 września 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z 5 stycznia 2010r., sygn. akt I SA/Gd 846/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę R. S.A. w G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z 24 września 2009r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

3 W uzasadnieniu Sąd podał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 26 listopada 2009 r. spółka została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem jej odrzucenia.

4 Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej 3 grudnia 2009 r. (dowód: potwierdzenie odbioru).

5 Powołując się na treść art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zwanej "P.p.s.a.") Sąd stwierdził, że skoro termin zakreślony do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie z dniem 10 grudnia 2009 r., skargę należało odrzucić.

6 Spółka reprezentowana przez doradcę podatkowego Z. M., zaskarżyła powyższe postanowienie w całości, zarzucając mu naruszenie art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a. przez bezpodstawne odrzucenie skargi, mimo braku doręczenia pełnomocnikowi strony wezwania do uiszczenia wpisu. Ponadto wskazano na uchybienie art. 67 § 5 P.p.s.a. przez niewłaściwe dokonywanie doręczeń pism procesowych pełnomocnikowi skarżącej, tj. nie bezpośrednio temuż pełnomocnikowi.

7 Autor skargi kasacyjnej podnosił, że nie zostało mu doręczone wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego. Wyjaśniał, że Sąd wysyła pisma pełnomocnikowi spółki za pośrednictwem Poczty Polskiej na adres: dor. pod. Z. M., M. sp. z o.o., ul. K. 4 lok. 32, [...] W. Pod tym samym adresem działalność prowadzą również inne przedsiębiorstwa, w szczególności P. sp. z o.o. – główny najemca lokalu. Firma ta prowadzi sekretariat, gdzie listonosz pozostawia całą korespondencję. Wśród tej korespondencji znajdują się m.in. przesyłki adresowane do Z. M., czy M. sp. z o.o., mimo że pracownik sekretariatu nie jest formalnie umocowany do ich odbioru. Przesyłki te są co do zasady przekazywane adresatom, jednakże nie można – zdaniem pełnomocnika spółki – wykluczyć sytuacji, że któraś z tych przesyłek ostatecznie nie trafi do właściwej osoby.

8 Przy tak sformułowanych zarzutach wniesiono o uchylenie skarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.

9 W odpowiedzi Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej oraz o zasądzenie na rzecz organu kosztów postępowania.

10 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

11 Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

12 Strona zarzutami sformułowanymi w skardze kasacyjnej próbuje dowieść, że przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nie została jej doręczona, dlatego też strona nie miała możliwości z tego wezwania się wywiązać.

13 Odnosząc się do argumentacji skarżącej Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza jednak, że na tle okoliczności faktycznych wynikających z akt sprawy, będących podstawą odrzucenia skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, argumentacja ta jest całkowicie chybiona.

14 Z akt sądowych wynika bowiem, że zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 26 listopada 2009r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało wysłane na adres pełnomocnika skarżącej spółki w przesyłce zawierającej także wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi w zakresie pełnomocnictwa, odpis odpowiedzi na skargę oraz stosowne pouczenie. Powyższe wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki poleconej (karta nr 30 akt sądowych) oraz adnotacji pracownika sądu (karty 19 – 22 akt sądowych). Na skuteczne doręczenie ww. przesyłki wskazuje również fakt, że strona wywiązała się z wezwania Sądu w zakresie braków formalnych skargi, tj. nadesłała dokument pełnomocnictwa oraz odpis KRS w odpowiednim terminie i nigdy nie kwestionowała prawidłowości doręczenia przedmiotowej przesyłki. Skoro zaś z dokumentów sądowych wynika, że sporne wezwanie znajdowało się w tej przesyłce, należy przyjąć, że w ramach tejże przesyłki strona otrzymała wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, jednakże nie wywiązała się z niego w zakreślonym terminie, co skutkowało odrzuceniem skargi w oparciu o art. 220 § 3 P.p.s.a.

15 Wobec powyższego należy stwierdzić, że argumentacja strony w zakresie podnoszonego w skardze kasacyjnej zarzutu naruszenia art. 67 § 5 P.p.s.a., dotycząca wadliwego doręczania jej pełnomocnikowi pism procesowych przez Pocztę Polską, jest chybiona, skoro z akt sprawy jasno wynika, że przesyłka zawierająca m.in. wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi została pełnomocnikowi spółki faktycznie doręczona. W związku z tym za nietrafny należy uznać także zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 220 § 3 P.p.s.a. Słusznie bowiem ten Sąd odrzucił skargę wobec bezskutecznego upływu terminu do uiszczenia wpisu od tej skargi.

16 Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.