Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 września 2015 r., I FSK 335/14

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 września 2015 r., I FSK 335/14

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Maria Dożynkiewicz, , , po rozpoznaniu w dniu 28 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej P. O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 28 sierpnia 2013 r. sygn. akt I SA/Łd 221/13 w sprawie ze skargi P. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 17 grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik, listopad i grudzień 2010 r. oraz styczeń i luty 2011 r. postanawia: 1. z urzędu sprostować oczywistą omyłkę w punkcie 3 sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 czerwca 2015 r., sygn. akt I FSK 335/14, w ten sposób, że słowa "zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w L. na rzecz P. O. kwotę 2 400 (słownie: dwa tysiące czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego" zastąpić słowami "zasądza od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. na rzecz radcy prawnego K. G. kwotę 2 400 zł (dwa tysiące czterysta złotych) netto powiększoną o należny podatek VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu", 2. z urzędu sprostować oczywista omyłkę na stronie 8 wers pierwszy i drugi od dołu uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 czerwca 2015 r., sygn. akt I FSK 335/14, w ten sposób, że słowa "art. 203 pkt 1, art. 205 § 2 i art. 209 tej ustawy" zastąpić słowami "art. 250 tej ustawy", 3. oddalić wniosek radcy prawnego K. G. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 czerwca 2015 r., sygn. I FSK 335/14.

Uzasadnienie

2 Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.

3 Z akt sprawy Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. akt I FSK 335/14, bezsprzecznie wynika, iż w niniejszej sprawie nie został zgłoszony wniosek o którym mowa w art. 209 p.p.s.a., natomiast został zgłoszony wniosek z § 16 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2012 r., poz. 149).

4 W wyroku zapadłym 1 czerwca 2015 r. (I FSK 335/14) Naczelny Sąd Administracyjny omyłkowo uwzględnił wniosek o którym mowa w art. 209 p.p.s.a. W związku z powyższym stwierdzić należy, że wskazane w wyroku koszty stanowi oczywistą omyłkę, którą Naczelny Sąd Administracyjny postanowił sprostować, działając z urzędu na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a.

5 W efekcie powyższego Naczelny Sąd Administracyjny omyłkowo także wskazał w uzasadnieniu wyroku podstawę prawną do zasądzenia kosztów i postanowił ją sprostować działając z urzędu na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a.

6 Niezasadny jest natomiast wniosek radcy prawnego K. G. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 1 czerwca 2015 r., sygn. akt I FSK 335/14, we wskazanym wyżej zakresie. Zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Z treści powołanego przepisu wynika zatem, że nie można wnosić o uzupełnienie kosztów postępowania, zasądzenie kosztów postępowania w niższym rozmiarze nie oznacza bowiem, że Naczelny Sąd Administracyjny nie rozstrzygnął o całości skargi i dodatkowych orzeczeniach, które powinny być zamieszczone w wyroku (por. postanowienie NSA z 15 marca 2005 r., GSK 1334/04, ONSAiWSA 2005, nr 6, poz. 124).

7 Ze wskazanych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a., oddalił wniosek pełnomocnika skarżącego o uzupełnienie wyroku w żądanym zakresie.