Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 maja 2009 r., I FSK 333/09

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 maja 2009 r., I FSK 333/09

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Krzysztof Stanik po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku R. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zawartego w skardze kasacyjnej R. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 listopada 2008 r. sygn. akt I SA/Wr 1290/07 w sprawie ze skargi R. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia 31 maja 2007 r. w przedmiocie podatku akcyzowego za styczeń i luty 2003 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie

2 W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 05.11.2008 r., sygn. I SA/Wr 1290/07, R. B. wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia 31.05.2007 r. Strona podniosła, że wykonanie tej decyzji spowodowałoby skutki, o jakich mowa w art. 61 § 3 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej "popsa" oraz że w pełni aktualne pozostają motywy, dla jakich sąd pierwszej instancji wstrzymał wykonanie decyzji organu podatkowego.

3 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

4 W myśl art. 61 § 3 popsa po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

5 Rozpatrując wniosek złożony przez R. B. Naczelny Sąd Administracyjny wziął pod uwagę fakt, iż przesłanki wstrzymania wykonania decyzji wskazane w art. 61 § 3 popsa były już przedmiotem rozważań Sądu pierwszej instancji. Postanowieniem z dnia 08.09.2008 r. WSA we Wrocławiu na wniosek R. B. wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. W motywach swego orzeczenia Sąd pierwszej instancji zauważył, że zdaniem wnioskodawcy wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzi do likwidacji jego firmy. WSA stwierdził, że wprawdzie w złożonym wniosku skarżący nie wykazał okoliczności uzasadniających zastosowanie ochrony tymczasowej, jednakże Sąd wskazał na treść dokumentacji załączonej przez wnioskodawcę do wniosku o przyznanie prawa pomocy, z której wynikało, że jego sytuacja majątkowa pozwala przyjąć, iż wykonanie decyzji spowodowałoby skutki określone w art. 61 § 3 popsa, a wyegzekwowanie należnego zobowiązania podatkowego doprowadziłoby do pogłębienia trudnej sytuacji wnioskodawcy i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym (żona i małoletnia córka). Sąd pierwszej instancji zauważył też, że odtworzenie składników majątkowych, naruszonych na skutek egzekucji należności podatkowej, w sytuacji majątkowej wnioskodawcy, byłoby połączone z koniecznością stosowania znacznego nakładu sił i środków.

6 Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podziela stanowisko prezentowane w opisanym postanowieniu, uznając że sytuacja wnioskodawcy uzasadnia udzielenie mu tymczasowej ochrony sądowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

7 Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 popsa orzekł jak w sentencji.