Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 kwietnia 2010 r., I FSK 270/09
postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 kwietnia 2010 r., I FSK 270/09Otwórz w aplikacji
Sentencja
1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Marek Kołaczek po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej A. Spółki cywilnej B. M., J. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 7 października 2008 r. sygn. akt I SA/Łd 388/08 w sprawie ze skargi A. Spółki cywilnej B. M., J. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 21 stycznia 2008 r. w przedmiocie określenia za miesiąc maj 2007 r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym postanawia: zawiesić postępowanie.
Uzasadnienie
2 Postanowieniem z dnia 15 lutego 2010 r., sygn. akt I FSK 1440/08, Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego następujące zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości:
3 "Czy w świetle art. 42 ust. 1, 3 i 11 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) warunkiem zastosowania stawki 0 % przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów jest konieczność posiadania przez podatnika wszystkich dowodów, o których mowa w art. 42 ust. 3 tej ustawy, uzupełnionych ewentualnie dowodami, o których mowa w art. 42 ust. 11 ustawy, czy też wystarczy, gdy podatnik posiada jedynie niektóre dowody, o których mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami, o których mowa w art. 42 ust. 11 ustawy lub innymi dowodami, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.)".
4 Wobec faktu, że rozstrzygnięcie w rozpoznawanej sprawie zależne jest od odpowiedzi na przedstawione zagadnienie prawne, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zawiesić postępowanie do czasu rozstrzygnięcia wyżej wskazanego pytania prawnego.