Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 lutego 2010 r., I FSK 2032/08

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 lutego 2010 r., I FSK 2032/08

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : Sędzia NSA Barbara Wasilewska po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej kwestii zawieszenia postępowania kasacyjnego w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 12 sierpnia 2008 r., sygn. akt I SA/Bd 280/08 w sprawie ze skargi L. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 28 marca 2008 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od listopada 2006 r. do września 2007 r. postanawia: zawiesić postępowanie.

Uzasadnienie

2 I FSK 2032/08

UZASADNIENIE

3 Wyrokiem z dnia 12 sierpnia 2008 r., sygn. akt I SA/Bd 280/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uwzględnił skargę L. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 28 marca 2008 r., w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od listopada 2006 r. do września 2007 r. – uchylając zaskarżoną decyzję.

4 Skargę kasacyjną na ten wyrok, złożył Dyrektor Izby Skarbowej. Podstawę kasacyjną stanowił m.in. zarzut naruszenia prawa materialnego, tj. art. 111 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm. - powołana dalej jako "u.p.t.u.") przez błędną wykładnię, polegające na przyjęciu, że przepis ten jest sprzeczny z prawem wspólnotowym regulującym zasady (neutralności i proporcjonalności) odliczenia podatku naliczonego jak i w związku z brakiem wykorzystania do jego legalizacji na gruncie wspólnotowego podatku od wartości dodanej trybu określonego w art. 27 ust. 1-4 Szóstej Dyrektywy, a od 2007 r. w art. 395 Dyrektywy 2006/112/WE i w konsekwencji tej wykładni błędne zastosowanie polegające na uznaniu za niedopuszczalne zastosowanie przez organy podatkowe przepisu art. 111 ust. 2 u.p.t.u.

5 Wskazać należy, że jeden ze składów orzekających Naczelnego Sądu Administracyjnego w postanowieniu z dnia 21 stycznia 2009 r., w sprawie sygn. akt I FSK 1769/07, zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich z pytanie prejudycjalnym dotyczącym wykładni następujących przepisów prawa wspólnotowego:

6 1/ Czy art. 2 ust. 1 i 2 Pierwszej Dyrektywy Rady Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej z dnia 11 kwietnia 1967 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67/227/EEC) w zw. z art. 2, art. 10 ust. 1 i 2 oraz art. 17 ust. 1 i 2 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC) wyłącza możliwość wprowadzenia czasowej utraty prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę stanowiącą równowartość 30 % kwoty podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług w stosunku do podatników dokonujących sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz osób prowadzących działalność gospodarczą w formie indywidualnych gospodarstw rolnych, którzy naruszają obowiązek ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących, stosownie do art. 111 ust. 2 w zw. z ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, ze zm.) ?

7 2/ Czy "środki specjalne", o których mowa w art. 27 ust. 1 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC) z uwagi na swój charakter i cel mogą polegać na czasowym ograniczeniu zakresu prawa podatnika do odliczenia, o którym mowa w 111 ust. 2 w zw. z ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, ze zm.) wobec podatników naruszających obowiązek prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku przy zastosowaniu kas rejestrujących i w związku z tym ich wprowadzenie wymaga dochowania procedury wynikającej z art. 27 ust. 2 – 4 wymienionej wyżej Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 r.?

8 3/ Czy w prawie Państwa Członkowskiego, o którym mowa w art. 33 ust. 1 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC), mieści się uprawnienie do wprowadzenia sankcji wobec podatników naruszających obowiązek ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących w postaci czasowej utraty prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę stanowiącą równowartość 30 % kwoty podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług, o której mowa w art. 111 ust. 2 w zw. z ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, ze zm.)?

9 Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od odpowiedzi na przedstawione pytanie prejudycjalne. Dlatego też, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – powołana dalej jako "P.p.s.a.") postanowił zawiesić postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi przez Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich.