Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2013 r., I FSK 1973/13

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2013 r., I FSK 1973/13

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Małgorzata Niezgódka-Medek po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej A. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 7 sierpnia 2013 r. sygn. akt I SA/Łd 828/13 w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 3 czerwca 2013 r. nr ... w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2007 r. postanawia uchylić zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

2 Skarga kasacyjna dotyczy postanowienia z dnia 7 sierpnia 2013 r., sygn. akt I SA/Łd 828/13, na mocy którego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej jako "Ppsa", odrzucił skargę A. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2007 r.

3 Z przedstawionego przez Sąd pierwszej instancji stanu sprawy wynikało, że skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie odebrał profesjonalny pełnomocnik w dniu 17 lipca 2013 r. Należna opłata od skargi została uiszczona na rachunek Sądu pierwszej instancji w dniu 25 lipca 2013 r.

4 Sąd pierwszej instancji stwierdził, że wpis został uiszczony po upływie terminu do dokonania tej czynności procesowej, tj. po dniu 24 lipca 2013 r. i w związku z tym złożoną skargę odrzucił.

5 Na powyższe orzeczenie skarżąca, działająca za pośrednictwem pełnomocnika – adwokata złożyła skargę kasacyjną, w której wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych.

6 Wniosła ponadto o dopuszczenie dowodu z zaświadczenia banku na okoliczność daty przyjęcia przelewu oraz posiadanych na ten dzień przez skarżącą środków na rachunku bankowym.

7 Jako podstawę kasacyjną skarżąca wskazała naruszenie art. 220 § 3 Ppsa poprzez odrzucenie skargi na postanowienie mimo jej opłacenia w terminie i wysokości określonej w wezwaniu, doręczonym dnia 17 lipca 2013 r., na rachunek bankowy Sądu pierwszej instancji.

8 Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

9 Skarga kasacyjna jest zasadna.

10 Stosownie do treści art. 220 § 3 Ppsa skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W niniejszym postępowaniu przepis ten został niewłaściwie zastosowany, gdyż wnosząca skargę, wbrew ustaleniom Sądu pierwszej instancji, uiściła należny wpis w terminie.

11 Jak wynika z załączonego do skargi kasacyjnej pisemnego oświadczenia I. S.A. w L., skarżąca w dniu 24 lipca 2013 r. zleciła wykonanie przelewu internetowego na rachunek Sądu pierwszej instancji. W tym też dniu posiadała wystarczające dla pokrycia wpisu środki na koncie bankowym. Tym samym, mimo że transakcja została zrealizowana dopiero dnia następnego (co wynika z pory dokonania zlecenia przelewu tj. godz. 20:07), to dyspozycja została przez skarżącą wydana w terminie do uiszczenia wpisu.

12 Należy podkreślić, że przy ustalaniu terminu dokonania opłat w drodze przelewu istotna jest data złożenia dyspozycji, nie zaś jego realizacja. Stanowisko to wynika z utrwalonej od wielu lat linii orzeczniczej Sądu Najwyższego, według której, w razie uiszczenia opłaty sądowej przelewem, za dzień jej uiszczenia uznaje się dzień przyjęcia polecenia przelewu przez bank, w którym zlecający ma rachunek, jeżeli przelew w dniu jego przyjęcia lub w terminie do uiszczenia opłaty miał pokrycie na rachunku zleceniodawcy. Okoliczność, kiedy bank wykonał polecenie przelewu, nie ma w tym wypadku znaczenia. (postanowienie z dnia 27 stycznia 1969 r., sygn. akt I PZ 76/68, OSNCP 1969, nr 9, poz. 1670, uchwała z dnia 16 grudnia 1983 r., sygn. akt III PZP 47/83, OSNC 1984, Nr 7, poz. 110, postanowienie z dnia 30 listopada 2000 r., sygn. akt I CZ 11/00, niepubl).

13 Takie samo stanowisko należy przyjąć, jeżeli polecenie przelewu zostało złożone za pomocą elektronicznego środka komunikacji (sieci internetowej) – (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 grudnia 2003 r., sygn. akt V CZ 127/03, OSNC 2005, nr 1, poz. 12 i z dnia 22 kwietnia 2004 r., sygn. akt II CZ 38/04, OSNC 2005, nr 5, poz. 84).

14 Powyższe poglądy zostały przyjęte i utrwalone również w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (postanowienia z dnia 18 listopada 2008 r., sygn. akt I GSK 1147/07, z dnia 19 marca 2008 r., sygn. akt II FSK 150/07, z dnia 19 września 2006 r., sygn. akt I FSK 336/06 publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

15 Wobec powyższego podniesiony w skardze zarzut naruszenia art. 220 § 3 Ppsa zasługiwał na uwzględnienie, dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 Ppsa orzekł jak w sentencji.

16 O zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego Sąd nie orzekał, ponieważ o zwrocie kosztów, stosownie do przepisu art. 209 Ppsa, sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę (art. 200) oraz w orzeczeniu o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 Ppsa. O kosztach postępowania kasacyjnego sąd orzeka jedynie wówczas, gdy rozpoznaje skargę kasacyjną od wyroku, ponieważ przepisy art. 203 i 204 wiążą zwrot kosztów postępowania kasacyjnego w wyrokiem sądu pierwszej instancji oddalającym lub uwzględniającym skargę, co nie ma miejsca w przypadku rozpoznawania skargi kasacyjnej od postanowienia odrzucającego skargę. W razie uwzględnienia skargi kasacyjnej skarżącego na postanowienie o odrzuceniu skargi, poniesione przez skarżącego koszty postępowania kasacyjnego związane ze skargą kasacyjną na postanowienie o odrzucenie skargi, podlegają zaliczeniu do poniesionych przez skarżącego kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw i mogą być zasądzone na rzecz skarżącego od organu w razie uwzględnienia skargi, na podstawie art. 200 Ppsa.