Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 listopada 2016 r., I FSK 1784/16

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 listopada 2016 r., I FSK 1784/16

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sylwester Marciniak, po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skarg kasacyjnych 1) Dyrektora Izby Skarbowej w L., 2) Z. Z., A. N., R. L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 25 maja 2016 r., sygn. akt I SA/Lu 42/16 w sprawie ze skargi Z. Z., A. N., R. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 28 października 2015 r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości podatku od towarów i usług od zlikwidowanej spółki jawnej za okres od grudnia 2009 r. do sierpnia 2010 r. oraz orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej byłych wspólników za zaległości postanawia zwrócić skargi kasacyjne Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie w celu usunięcia dostrzeżonych braków.

Uzasadnienie

2 W wyniku wstępnego badania skarg kasacyjnych złożonych od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 25 maja 2016 r., sygn. akt I SA/Lu 42/16, Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, że nie pobrano od tych pism wpisów w prawidłowej wysokości.

3 Przedmiotem skargi do sądu pierwszej instancji w niniejszej sprawie była decyzja organu odwoławczego wydana w przedmiocie określenia prawidłowej wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług zlikwidowanej spółki jawnej za miesiące od grudnia 2009 r. do sierpnia 2010 r. oraz orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłych wspólników za zaległości podatkowe tej spółki, wraz z odsetkami za zwłokę. Wymaga wobec tego przypomnienia, że od skargi na akt, który w sposób bezpośredni wiąże się z należnością pieniężną, należny jest wpis stosunkowy. Bezpośredni związek między należnością pieniężną a obejmującym ją aktem zachodzi przy tym wtedy, gdy w danym akcie organ konkretyzuje (z reguły określa wysokość) tę należność (por. np. postanowienia NSA z dnia: 23 września 2008 r., I FZ 239/08; 13 lutego 2013 r., I FSK 1764/12).

4 Zaskarżona w sprawie decyzja niewątpliwie w sposób bezpośredni wiąże się z należnością pieniężną, skoro dotyczy określenia w konkretnej wysokości kwoty zobowiązania podatkowego, a dodatkowo orzeczenia o odpowiedzialności byłych wspólników spółki jawnej za zaległości podatkowe spółki (tj. utrzymuje decyzję organu pierwszej instancji zawierającą takie rozstrzygnięcia). Sporne rozstrzygnięcie organu podatkowego nie ogranicza się zatem do orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej, co uzasadniałoby pobranie wpisu stałego, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej: rozporządzenie) - por. postanowienie NSA z dnia 2 grudnia 2008 r., I FZ 424/08. Tym samym, mając na uwadze treść art. 231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) przyjąć należało, że skoro przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest należność pieniężna, to powinien zostać pobrany wpis stosunkowy, a nie stały, jak przyjęto w toku postępowania przed sądem pierwszej instancji (mimo wskazania zarówno w skardze, jak i w odpowiedzi na skargę wartości przedmiotu zaskarżenia).

5 Z uwagi na to, że od złożonych przez siebie skarg kasacyjnych zarówno organ odwoławczy, jak i byli wspólnicy spółki jawnej uiścili wpis stały w wysokości 250 zł, a deklarowana (w skardze, odpowiedzi na skargę i skardze kasacyjnej byłych wspólników spółki) wartość przedmiotu zaskarżenia przekracza 100 000 zł, co oznacza, że wpis stosunkowy od każdej z tych skarg kasacyjnych nie powinien być mniejszy niż 1 000 zł (por. § 3 w zw. z § 1 pkt 4 rozporządzenia), należy stwierdzić, że obie skargi kasacyjne obarczone są brakami fiskalnymi, które należy uzupełnić w trybie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.

6 Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 p.p.s.a., postanowił zwrócić skargi kasacyjne sądowi pierwszej instancji w celu usunięcia dostrzeżonych braków.