Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lutego 2013 r., I FSK 1640/12

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lutego 2013 r., I FSK 1640/12

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Sędzia NSA Barbara Wasilewska po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi P.S. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lutego 2012 r., sygn. akt I FSK 639/11 w sprawie ze skargi kasacyjnej P. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 grudnia 2010 r., sygn. akt III SA/Gl 1544/10, w sprawie ze skargi P. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 15 kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad 2003 r. postanawia: 1) odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego, 2) zwrócić P. S. ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego uiszczony wpis od skargi o wznowienie postępowania w kwocie [...].

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 8 grudnia 2010 r., sygn. akt III SA/Gl 1544/10, oddalił skargę P. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 15 kwietnia 2010 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad 2003 r. Wyrokiem z dnia 24 lutego 2012 r., sygn. akt I FSK 639/11, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną P. S. od powyższego wyroku.

3 Pismem z dnia 7 listopada 2012 r. pełnomocnik P. S., na podstawie art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lutego 2012 r., sygn. akt I FSK 639/11.

4 W ocenie jej autora istotny dla ustalenia wysokości nadwyżki podatku naliczonego pozostaje fakt, że organ podatkowy opierał się przy wydawaniu decyzji między innymi na okoliczności nieodzwierciedlenia faktycznie dokonywanych transakcji gospodarczych przez skarżącego przez przyjmowanie i wystawianie pustych faktur VAT zakupu i sprzedaży. Decyzją z dnia 22 marca 2012 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. wydaną wobec jednego z kontrahentów skarżącego, tj. J. i Z. J. W decyzji organu odwoławczego orzeczono nową wysokość zobowiązania, obniżając jego wartość, co było konsekwencją uznania, że przedmioty transakcji były faktycznie w obrocie gospodarczym. Z powyższej okoliczności autor skargi o wznowienie postępowania wywodzi, że skoro organ odwoławczy uznał wydatek poniesiony na zakup towaru, którym handlował m.in. skarżący, to ma to bezpośrednie zastosowanie do sytuacji skarżącego. Wskazał ponadto, że o wydaniu powyższej decyzji wobec J. i Z. J., skarżący dowiedział się 20 października 2012 r. W końcowej części skargi o wznowienie postępowania wniesiono o dołączenie do akt niniejszego postępowania akt sprawy decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 22 marca 2010 r.

5 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Stosownie do art. 280 § 1 P.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W przypadku braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Sąd odrzuca skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem jeżeli powodem jej wniesienia nie była żadna z przesłanek określonych w art. 271 P.p.s.a. - art. 274 P.p.s.a.

7 Po pierwsze, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego brak jest podstaw do stwierdzenia, że badana skarga została wniesiona w terminie przewidzianym do dokonania tej czynności procesowej z art. 277 P.p.s.a. Podkreślić należy, że decyzja która ma być podstawą wznowienia została wydana w dniu 22 marca 2010 r., natomiast skarżący podnosi, że dowiedział się o niej w dniu 22 października 2012 r. jednakże w żaden sposób tej okoliczności nie wykazał, a nawet nie uprawdopodobnił.

8 Ponadto w rozpatrywanej sprawie brak jest ustawowej podstawy do wznowienia postępowania sądowego. Jako podstawa skargi o wznowienie, w rozpatrywanej sprawie, został wskazany art. 273 § 2 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.

9 W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie może być potraktowana jako nowa okoliczność faktyczna lub środek dowodowy w rozumieniu art. 273 § 2 P.p.s.a., decyzja z dnia 22 marca 2010r. (mylnie wskazana w skardze o wznowienie jako decyzja z dnia 22 marca 2012 r.) w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. wydana wobec J. i Z. J. Dyspozycja przepisu art. 273 § 2 P.p.s.a. wskazuje, że podstawę wznowienia postępowania będzie stanowiła taka okoliczność lub środek dowodowy, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy. Powołując zatem nowe okoliczności lub nowe dowody, należy równocześnie podać, w jakim zakresie ich uwzględnienie może zmienić podstawę orzekania, wpływając tym samym na treść rozstrzygnięcia (por. postanowienie SN z dnia 24 maja 1982 r., sygn. akt II CO 1/82, OSPiKA 1984, nr 2, poz. 27 z glosą W. Stojanowskiej oraz postanowienie NSA z dnia 28 lutego 2012 r. sygn. akt I GSK 68/12 publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych: orzeczenia.nsa.gov.pl: dalej powoływana jako: CBOSA). Nie można natomiast uznać, że wpływ na wynik sprawy w przedmiocie podatku VAT, zakończonej prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, ma sama okoliczność, że w stosunku do kontrahenta podatnika została wydana decyzja organu odwoławczego uchylająca decyzję organu podatkowego pierwszej instancji i obniżająca wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. W art. 273 § 2 P.p.s.a. chodzi w szczególności o taką okoliczność lub środek dowodowy, które mogły wpłynąć na odmienną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego. Sama zaś odmienna ocena materiału dowodowego, dokonana w związku z określeniem zobowiązania podatkowego w stosunku do innego podatnika, w innym podatku, takiej okoliczności lub środka dowodowego nie stanowią.

10 W art. 273 § 2 P.p.s.a. chodzi bowiem o fakty lub inne dowody dotyczące decyzji administracyjnej lub innego aktu administracyjnego, które istniały w dniu wydania decyzji lub aktu ale strona nie mogła się na nie powołać z powodów od niej niezależnych, czyli o okoliczności dotyczące decyzji administracyjnej objętej prawomocnym wyrokiem Sądu, tj. tej samej sprawy sądowoadministracyjnej (por. postanowienie NSA z dnia 27 stycznia 2011 r., sygn. akt II GSK 18/11, publik. CBOSA).

11 Z uwagi na to, że strona wnosząca skargę o wznowienie postępowania nie wykazała wpływu decyzji z dnia 22 marca 2010 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. wydanej wobec J. i Z. J. na wynik sprawy rozstrzygniętej prawomocnym wyrokiem, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego należało uznać, że powołana podstawa nie stanowi ustawowej podstawy do wznowienia postępowania sądowego.

12 Przedstawione rozważania uzasadniają stwierdzenie, że skarga o wznowienie postępowania nie jest oparta na żadnej z ustawowych podstaw wznowienia, określonych w art. 270-273 P.p.s.a., dlatego też podlega odrzuceniu, w oparciu o art. 280 § 1 i art. 276 P.p.s.a.

13 O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi o wznowienie postępowania orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.