Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 stycznia 2024 r., I FSK 1575/20

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 stycznia 2024 r., I FSK 1575/20

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Arkadiusz Cudak (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku w sprawie ze skargi o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 września 2020 r., sygn. akt I FSK 130/18, wydanym ze skargi kasacyjnej F. s.c. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 2 listopada 2017 r., sygn. akt I SA/Bk 763/17, w sprawie ze skargi F. s.c. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z dnia 26 maja 2017 r., nr 2001-IOV.4103.59/2017, w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od września do grudnia 2015 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 września 2020 r., sygn. akt I FSK 130/18.

Uzasadnienie

2 Wyrokiem z 11 września 2020 r., sygn. akt I FSK 130/18, Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił skargę F. s.c. (dalej "skarżąca") od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 2 listopada 2017 r., sygn. akt I SA/Bk 763/17, wydanego w sprawie ze skargi skarżącej na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z 26 maja 2017 r. (dalej "organ") w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od września do grudnia 2015 r., i uchylił zaskarżony wyrok oraz decyzję organu.

3 Następnie organ wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 września 2020 r., sygn. akt I FSK 130/18, powołując się na zaistnienie przesłanki z art. 271 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.), dalej "p.p.s.a.". W przedmiotowej skardze zawarto również wniosek o wstrzymanie wykonania ww. wyroku. Zdaniem organu wykonanie wyroku objętego skargą o wznowienie postępowania przyniesie Skarbowi Państwa niepowetowaną szkodę. W konsekwencji bowiem rozstrzygnięcia skarżonego wyroku powstała konieczność ponownego rozpoznania odwołania od decyzji organu pierwszej instancji, co zrodzi dodatkowe koszty prowadzenia postępowania odwoławczego, które — z uwagi na wysokie prawdopodobieństwo dotknięcia tego wyroku wadą nieważności — mogą być co najmniej przedwczesne. Ponadto skarżonym wyrokiem sąd zasądził od organu na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania kasacyjnego, a wykonanie tej części rozstrzygnięcia — w przypadku jego późniejszego wyeliminowania z obrotu — spowoduje konieczność dochodzenia przez organ zwrotu wypłaconej kwoty, co może być trudne, a nawet nieskuteczne.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Zgodnie z art. 284 zdanie 1 i 2 p.p.s.a. wniesienie skargi o wznowienie postępowania nie tamuje wykonania zaskarżonego orzeczenia. W razie uprawdopodobnienia, że zgłaszającemu wniosek grozi niepowetowana szkoda, sąd może wstrzymać wykonanie orzeczenia.

6 Zaznaczyć należy, że chodzi tu o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla wnioskodwcy, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu.

7 Do wykazania, że wnoszącemu skargę o wznowienie postępowania grozi niepowetowana szkoda nie jest wystarczający sam wniosek ani powtórzenie treści przepisu. Wniosek taki musi zawierać uzasadnienie, które powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających przyjąć, że wstrzymanie wykonania orzeczenia jest w danej sprawie obiektywnie zasadne. Argumentacja winna być dodatkowo wsparta dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej składającego wniosek.

8 Analizując argumentację zaprezentowaną przez organ uznać należy, że wnioskodawca nie uprawdopodobnił zaistnienia przesłanki niepowetowanej szkody.

9 Twierdzenia odwołujące się do konieczności prowadzenia — na skutek potencjalnie wadliwego wyroku sądu kasacyjnego — ponownie postępowania odwoławczego i ponoszenia jego kosztów, nie wypełniają przywołanego powyżej rozumienia pojęcia "niepowetowanej szkody". Z kolei argumenty dotyczące potencjalnych trudności w ewentualnym odzyskaniu kwoty zwróconych skarżącej kosztów postępowania kasacyjnego zakończonego wyrokiem z 11 września 2020 r., sygn. akt I FSK 130/18, opisują sytuację czysto hipotetyczną. Organ nie uprawdopodobnił, że egzekucja prowadzona w stosunku do byłych wspólników skarżącej byłaby bezskuteczna, w szczególności, że — jak podniesiono w odpowiedzi na skargę o wznowienie — dotychczas koszty postępowania zasądzone na rzecz organu w innych sprawach zostały zapłacone.

10 Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 284 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

11 -----------------------

12 2