Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 września 2017 r., I FSK 1197/17

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sygnatura
I FSK 1197/17
Data
Forma
Postanowienie
Hasła
Odrzucenie skargi
Źródło
JuDDGES/pl-nsa (orzeczenia NSA i WSA z CBOSA), dokument u źródła
Otwórz w aplikacji

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krystyna Chustecka, po rozpoznaniu w dniu 26 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej W. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 kwietnia 2017 r. sygn. akt I SA/Kr 260/17 odrzucającego skargę W. S. na zawiadomienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w N. z dnia 22 grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zawiadomienia o terminie zakończenia kontroli podatkowej postanawia: oddalić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2017 r. o sygn. akt I SA/Kr 260/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę W. S. (dalej: skarżący) na zawiadomienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w N. z dnia 22 grudnia 2016 r. w przedmiocie zawiadomienia o terminie zakończenia kontroli podatkowej.

3 Sąd stwierdził, że postanowienia wydawane na podstawie art. 284b § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r., poz. 613; dalej "O.p.") zostały wyłączone z mocy art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369; dalej: "P.p.s.a.") z aktów podlegających kontroli sądu administracyjnego.

4 Skarżący w skardze kasacyjnej zaskarżył powyższe postanowienie w całości, zarzucając, w oparciu o podstawę przewidzianą w art. 174 pkt 2 P.p.s.a., naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy polegające na odrzuceniu skargi na postanowienie w sprawie przedłużenia terminu zwrotu podatku VAT z uwagi na brak właściwości rzeczowej sądów administracyjnych w rozpoznaniu skargi na powyższe postanowienie, tj. art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 w zw. z art. 269 § 1 i art. 3 § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 274b w zw. z art. 277 O.p. W oparciu o powyższe zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, a ponadto zasądzenie na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

5 W uzasadnieniu autor skargi kasacyjnej odwołał się do stanowiska zajętego w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 października 2016 r., sygn. akt I FPS 2/16, sugerując, że winno ono znaleźć zastosowanie w poniższej sprawie.

6 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

7 Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

8 Odnośnie możliwości zaskarżania postanowień wydanych w trybie art. 284b § 2 O.p. (w przedmiocie przedłużenia terminu zakończenia kontroli podatkowej) Sąd odwoławczy wypowiadał się już niejednokrotnie, prezentując jednolite stanowisko, że postanowienia takie nie podlegają odrębnej kognicji sądów administracyjnych, w szczególności na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.; skarga na takie orzeczenie podlega odrzuceniu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ww. ustawy (por. np. postanowienia NSA: z 25 lutego 2015 r., I FSK 38/15; z 8 września 2014 r., I FSK 1390/14; z 25 września 2014 r., I FSK 1527/14; z 22 października 2014 r., I FSK 1561/14; z 6 listopada 2014 r., I FSK 1677/14; z 21 listopada 2014 r., I FSK 1638/14, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – orzeczenia.nsa.gov.pl).

9 Postanowienie o ww. przedmiocie ma bowiem charakter procesowy (oddziałując bezpośrednio jedynie na przebieg kontroli podatkowej), a nie materialnoprawny, czego wymaga ww. przepis kompetencyjny (art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.).

10 W ślad za argumentacją wskazaną w powyższych postanowieniach należy wskazać, że w rozpatrywanej sprawie nie zostało zaskarżone postanowienie dotyczące przedłużenia zwrotu różnicy podatku, lecz postanowienie w przedmiocie zawiadomienia o terminie zakończenia kontroli podatkowej. Na postanowienie takie, w przeciwieństwie do orzeczenia wskazanego w ww. art. 274b O.p., nie służy zażalenie, zaś jego podstawa prawna jest odmienna – art. 284b § 2 w zw. z art. 216 O. p.. Wskazana przez autora skargi kasacyjnej uchwała z dnia 24 października 2016 r., sygn. akt I FPS 2/16, nie znajduje więc zastosowania w omawianym przypadku.

11 Z uwagi na wszystkie powyższe argumenty, stosownie do art. 184 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji orzeczenia.

Powołane przepisy