Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2025 r., I FSK 102/25

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2025 r., I FSK 102/25

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Hieronim Sęk, po wstępnym zbadaniu w dniu 31 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej A. sp. z o.o. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 5 listopada 2024 r., sygn. akt I SA/Rz 431/24 w sprawie ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 29 maja 2024 r., nr 1801-IOV-2.603.1.2024 w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji ostatecznej dotyczącej podatku od towarów i usług za czerwiec i lipiec 2019 r. postanawia: zwrócić skargę kasacyjną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie w celu usunięcia dostrzeżonego braku w zakresie pełnomocnictwa do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej.

Uzasadnienie

2 1. W wyniku wstępnego badania skargi kasacyjnej A. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: Spółka) z dnia 23 grudnia 2024 r. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 5 listopada 2024 r., sygn. akt I SA/Rz 431/24, wydanego w sprawie ze skargi Spółki na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 29 maja 2024 r., nr 1801-IOV-2.603.1.2024, w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji ostatecznej dotyczącej podatku od towarów i usług za czerwiec i lipiec 2019 r., Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nie wszystkie wymogi formalne skargi kasacyjnej zostały spełnione.

3 2. Mianowicie zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.) pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony.

4 Z wykładni gramatycznej art. 37 § 1 zdanie drugie P.p.s.a. wynika, że adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić jedynie odpis pełnomocnictwa im udzielonego (ewentualnie odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie), a nie odpisy pełnomocnictw innych pełnomocników danego podmiotu. Możliwość uwierzytelniania odpisów własnych pełnomocnictw nie rozciąga się zatem na możliwość uwierzytelnienia wszystkich dokumentów pełnomocnictw udzielonych w sprawie.

5 Wspomnieć przy tym można, że w uchwale siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2009 r., sygn. akt III CZP 118/08 (która dotyczyła analogicznego do art. 37 § 1 P.p.s.a. przepisu art. 89 Kodeksu postępowania cywilnego) przyjęto, że "adwokat, radca prawny lub rzecznik patentowy będący dalszym pełnomocnikiem nie może uwierzytelnić odpisu pełnomocnictwa podstawowego".

6 3. W niniejszej sprawie skarga kasacyjna z dnia 23 grudnia 2024 r. została sporządzona i wniesiona drogą elektroniczną w imieniu Spółki przez doradcę podatkowego M. W., która powołała się na pełnomocnictwo znajdujące się w aktach sprawy o sygn. I SA/Rz 431/24.

7 Tymczasem do akt sądowych tej sprawy złożony został nie uwierzytelniony odpis dokumentu pełnomocnictwa z dnia 23 października 2024 r. udzielonego temu doradcy podatkowemu w zakresie reprezentowania Spółki w postępowaniu przed sądami administracyjnymi obu instancji (vide k. 30) - który mógłby zastąpić oryginał - lecz jego kserokopia. Na wspomnianej kserokopii odnotowano bowiem okoliczność potwierdzenia jej za zgodność z oryginałem, ale czynności tej dokonał nie ów doradca podatkowy, tylko pełnomocnik substytucyjny w osobie adwokata G. L., który upoważniony został do przeglądania i wykonania fotokopii akt sprawy (pełnomocnictwo substytucyjne z dnia 23 października 2024 r. - k. 32).

8 Tym samym nie zostało dotychczas wykazane właściwym dokumentem istnienie pełnomocnictwa dla doradcy podatkowego do działania w imieniu Spółki co najmniej w zakresie sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej (bo do tych czynności faktycznie sprowadzały się dotychczasowe działania rzeczonego pełnomocnika).

9 4. Skoro skarga kasacyjna obarczona była brakiem formalnym, który uniemożliwiał nadanie jej dalszego biegu, to należało podjąć czynności zmierzające do uzupełnienia tego braku w trybie art. 177a w związku z art. 176 § 2 w związku z art. 46 § 3 i w związku z art. 37 § 1 P.p.s.a. wzywając do właściwego wykazania przez pełnomocnika Spółki istnienia umocowania co najmniej do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej (np. poprzez złożenie do akt oryginału pełnomocnictwa albo samodzielnie uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa w postaci papierowej, tudzież w formie elektronicznej i w sposób dla niej właściwy).

10 5. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 in fine P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.